Bezoek aan de Akropolis van Athene, het Parthenon & shoppen (Griekenland)

Na een tiental dagen in Istanbul zijn we nu voor het eerst in Griekenland!

Deel 1: Reisverslag
Deel 2: Praktische tips

Deel 1: Reisverslag

Paradoxaal genoeg hebben we lang geduurd voordat we naar bepaalde Europese landen gingen. Omdat het dicht bij Frankrijk ligt, heeft het het ‘we kunnen later gaan’-gevoel. Daarom is een bestemming zo geliefd als Athene ons nog steeds onbekend na bijna 8 jaar wereldreizen. Het is de eerste keer dat we Griekse bodem betreden. We werd verteld om met veel verbeelding naar Griekenland te komen, omdat de archeologische vindplaatsen niet zo goed bewaard zijn gebleven als in Italië. En inderdaad, ze zijn minder goed bewaard dan in Italië, en minder goed dan in Turkije, maar het grote pluspunt van Griekenland zijn de inwoners. Ze zijn super aardig en ze spreken ALLEMAAL Engels.

Terwijl we met de Uber vanaf de luchthaven rijden, passeren we een olympisch stadion en de taxichauffeur wijst het aan en zegt dat dit echt HET olympische stadion is waar de eerste Olympische Spelen plaatsvonden. Het is enorm, helemaal van steen en het is zichtbaar vanaf de straat, het is erg mooi!

We kozen voor een Airbnb voor anderhalve maand. We twijfelden tussen de noordelijke wijk van de stad (centraler) en de zuidwestelijke wijk. Blijkbaar is het stadscentrum ’s avonds iets te levendig en wemelt het van de drugsverslaafden, dus we geven er de voorkeur aan om een beetje buiten het centrum te zitten, maar op 1 metrostation van de Akropolis (of 25 minuten lopen). Ik ben teleurgesteld zodra we de Airbnb binnenstappen: het stinkt naar sigaretten. Na een uur luchten stinkt het nog steeds. Ik was absoluut alles en de geur gaat niet weg. We ontdekken bij toeval dat de geur van de buren komt en nadat we een dikke handdoek onder de voordeur hebben gelegd en het raam van de gemeenschappelijke gang hebben geopend, komt de geur niet meer bij ons binnen. GELUKKIG. Ik kan eindelijk op volle longen ademen. Het is de geur die ik het meest ter wereld haat. Mijn vriendin L. heeft een proefschrift geschreven over de effecten van meeroken en dat is niet mooi. Ik denk dat er een groot verschil is tussen rondhangen met rokende vrienden op een terras en de rook van de buren in je eigen huis ondergaan.

We zijn zo moe en druk met werk dat we 10 dagen lang helemaal niets bezoeken. Daarnaast ben ik erg bezig met mijn vertaalproject sinds ik een krachtigere AI heb gevonden (ik heb er hier over geschreven). En op de 11e dag zeggen we tegen elkaar dat het een beetje overdreven is om in een stad te zijn waar veel mensen van dromen en niets te bezoeken. Dat zegt veel over de vermoeidheid van het reizen. Als je iets te lang doet, zelfs als het om reizen gaat, wordt het op een gegeven moment vermoeiend.

JB boekt vooraf onze tickets voor de Akropolis (10 euro/persoon) en we nemen voor het eerst de metro. Er zijn oplaadbare kaarten, we betalen ongeveer 1,3 euro per rit.

Eerlijk gezegd, als we de enorme heuvel van de Akropolis vanaf onze straat zien, die oprijst als een enorme klif, vragen we ons serieus af hoe je zo hoog kunt klimmen zonder buiten adem te raken, maar het metrostation Akropolis ligt al op halve hoogte, en daarna klimmen we langzaam naar het Parthenon, dus zelfs sportievelingen zoals ik kunnen het halen. Er zijn 2 tickets: het ticket van 10 euro geeft toegang tot alleen de Akropolis, het ticket van 30 euro geeft toegang tot veel andere dingen, maar vandaag beperken we ons tot de Akropolis, vandaar het ticket van 10 euro.

Kleine ‘algemene kennis’-tussendoortjes:

De Akropolis, een versterkte heuvel in het hart van Athene, heeft een rijke geschiedenis die teruggaat tot het Neolithicum. Tijdens de Myceense periode werd het de residentie van de lokale heerser. In de 6e eeuw v.Chr. veranderde het in een heiligdom gewijd aan Athena.

Het Parthenon, het juweel van de Akropolis, had twee hoofdfuncties: religieuze tempel met het chryselefantiene beeld van Athena (12 meter hoog, gemaakt van goud en ivoor) en schatkamer van de stad. Deze schatkamer, gevoed door bijdragen van de geallieerde steden van Athene, financierde de gemeenschappelijke verdediging tegen de Perzen en de grote bouwprojecten.

De grote transformatie van de Akropolis vond plaats in de 5e eeuw v.Chr. onder Perikles. De huidige monumenten (Parthenon, Propyleeën, Erechtheion, Tempel van Athena Nikè) werden in deze periode gebouwd als symbolen van de politieke en artistieke hoogtijdagen van Athene.

De geschiedenis van het Parthenon nam in 1687 een tragische wending. Tijdens het beleg van Athene door de Venetianen veroorzaakte het bombardement van het monument, dat toen door de Turken als kruitmagazijn werd gebruikt, een verwoestende explosie. De schade werd erger aan het begin van de 19e eeuw toen Lord Elgin veel sculpturen meenam, die nu in het British Museum worden bewaard.

Vandaag de dag staat de Akropolis, sinds 1822 onder bescherming van de Griekse staat, onderwerp van een uitgebreid continu restauratieprogramma, wat het belang van het behoud van dit symbool van de oude beschaving aantoont.

Er zijn veel borden om ons het ‘VOOR’ te laten zien

en dan zien we het NA en denken we… ah ja, er is veel verbeelding nodig.

We hebben veel van dit soort amfitheaters bezocht en die waren beter gerestaureerd of beter bewaard, en we konden ze zelfs betreden. Hier kun je helemaal niks betreden, het is te beschadigd.

Deze is in betere staat/goed gerestaureerd, met bovendien een prachtig uitzicht!

Het Propyleeën, de oude ingang, is waarschijnlijk mijn favoriete plek op het terrein. Deze mooie zuilen doen me een beetje aan Egypte denken (in mindere mate) en het moet gezegd dat dit deel van veraf echt heel erg mooi is, ik zal zo een foto laten zien.

We staan oog in oog met het Parthenon. Gelukkig was ik gewaarschuwd, ik heb geen verwachtingen en ik denk dat ik teleurgesteld zou zijn geweest als ik te veel verwachtingen had gehad. Het is erg mooi, maar deze plek mist sfeer, ik weet niet, ik denk dat de goden deze plek hebben verlaten omdat er hier geen goede vibes zijn, het is een super neutrale plek.

Gezien het werk dat is verricht om de hele site te herstellen, vind ik 10 euro niet duur. De zuilen zijn als een puzzel weer in elkaar gezet, de binnenmuren worden hersteld, het is een titanenwerk. Ze hebben hun eigen rails geïnstalleerd om de stenen te vervoeren… Petje af! Je hebt lange minuten nodig om rond het Parthenon te lopen. Dat moet iets zijn geweest toen het Parthenon op het hoogtepunt van zijn pracht was.

Er is een kleine tempel ernaast, Erechtheion, met kleine beeldjes die te schattig zijn.

We staan bovenop de heuvel en hebben een 360-graden uitzicht over Athene. Net als Palermo, Oslo, heeft Athene bergen en toch toegang tot de zee, dat is bijzonder feng shui als landschap, ik hou erg van dit soort steden. Ondanks de kou is het bijna elke dag mooi weer. Vanaf hier zie je dat er een enorm archeologisch park in het centrum is. Maar zodra je eruit komt, zijn er alleen witte gebouwen met terrassen, geen opmerkelijke oude gebouwen. Al dat wit doet ons denken aan Malta (we zouden er graag teruggaan).

Ik weet niet of jullie een tempel zien omringd door groen en heel goed bewaard? Dat is de tempel van Hephaestus, daar gaan we een andere dag naartoe.

In de verte is er een prachtige heuvel bereikbaar met de kabelbaan. Typ Lycabettus Hill Viewing Area in op Google Maps.

We dalen rustig af naar dit uitkijkpunt en kijk eens! Je ziet de ingang van de Akropolis heel goed. Het uitzicht is ongelooflijk! Ik stel me zo voor dat de kleine mensen met bewondering naar de Akropolis kijken. Ze moeten echt denken dat de goden er wonen, zo mooi en massief is het!

Kortom, het bezoek is zeer aangenaam. Je moet veel lopen, dus neem je wandelschoenen mee. Het wordt aangeraden om doordeweeks vóór 10 uur te komen om de drukte te vermijden. Voor het weekend durf ik het me niet eens voor te stellen. Je kunt de tickets online kopen vóór je komt.

Restaurants

Griekenland is het land van de olijfolie, dus je vindt er veel gerechten met olijven of olijfolie. Er is overal feta. Als een gerecht “cheese” aangeeft, is het zeker feta. JB vindt de feta en de Griekse gerechten te zout voor hem. De gerechten kosten tussen de 10 en 12 euro. Eerlijk gezegd is het zelfs goedkoper dan in Istanbul! Ik vind dat we best goed eten, maar er zijn nog geen restaurants die WOW zijn voor mij. Er zijn restaurants van het type “kantine”, “traiteur” met kant-en-klaar gerechten en je betaalt tussen de 8 en 9 euro ’s middags.

Omdat alles in het Griekse alfabet is geschreven, voelen we ons hier een beetje dom. Als we een restaurant op Google Maps spotten en we gaan ter plaatse, dan staat de naam op Google Maps in het Latijnse alfabet, maar ter plaatse is de naam in het Griekse alfabet en weten we niet meer of we voor het juiste restaurant staan 🙂 We voelen ons analfabeet. Eén keer ging JB naar een KNO-arts en we stonden 5 minuten voor het gebouw, niet wetend op welke bel we moesten drukken omdat zijn Griekse naam op internet niet lijkt op de naam op de bel (het is een kwestie van hoofdletters/kleine letters hahaha).

Shoppen

Niet ver van de Akropolis zijn er voetgangersstraten (Ermoustraat) die volledig zijn gewijd aan winkelen. We beginnen een koude golf in Europa te krijgen en het herinnert me eraan dat ik mijn garderobe moet vernieuwen. Mijn kasjmieren trui moet na 2 jaar gebruik worden vervangen (niets gaat meer lang mee in deze wereld van fast fashion, ik zweer het!). Ik moet 15 winkels doen en het is onmogelijk om ook maar één kwaliteitstrui te vinden. Alles is polyester, viscose, polyamide, acryl… Al jaren draag ik alleen natuurlijke materialen zoals katoen, linnen, zijde, luxe wol, echt bont… dus ik ben geschokt door de kwaliteitsdaling overal waar ik kom. Ik vraag me echt af of ik weer moet gaan naaien, want het is niet meer mogelijk om nobele materialen te krijgen zonder een arm en een been te verkopen! Bovendien is alles oversized! Verschrikkelijk!!!

En dan kom ik een winkel tegen (Tsantilis) die een prachtige jas uitstalt, 890 euro maar in de aanbieding voor 390 euro. Ik besluit hem toch te passen. De verkoopster is erg aardig, ze laat me hem passen ook al kleedt de hele winkel dames die maat 40 of meer dragen. Na het aanraken van aardoliederivaten de hele middag, zijn mijn handen maar al te blij om eindelijk pure wol aan te raken. 90% wol, 10% kasjmier. Het is zijdeachtig met een beetje glans van kasjmier. Ik vind het geweldig!

Een keer in Lissabon liep ik achter twee dames in een chique buurt, en de jas van een dame trok al mijn aandacht. Je zag dat hij duur was en van kwaliteit. Maar ik wist niet waaraan het lag. Was het de snit? Het materiaal? Het feit dat er geen kattenharen of pillen waren? Door deze jas in Athene te testen, begreep ik dat het een combinatie van dit alles was. Ik had twee jassen van 100% dubbele wol, maar de aanraking was niet zo aangenaam als deze, de jas moest absoluut wat kasjmier bevatten om dit soort effect te bereiken. En natuurlijk een goede snit zodat alles over het lichaam glijdt alsof je een Griekse godin bent.

Ik heb de jas teruggelegd en de verkoopster bedankt (het is toch niet mijn maat), ik heb 3-4 dagen diepgaand onderzoek gedaan naar kasjmier (zie mijn artikel), alle samenstellingslabels gelezen van jassen die ik op Vinted vind en ik ben tot de conclusie gekomen: ik moet absoluut een jas hebben 100% kasjmier dubbelzijdig. 100% kasjmier want ik hou van lichtheid. Dubbelzijdig omdat voeringen vaak van polyester zijn en voor statische elektriciteit zorgen, ik wil 100% kasjmier. Het ontbreken van een voering stelt me in staat eronder een vest te dragen als ik het nog koud heb. Dit soort nieuwe jassen kosten vanaf 1500 euro tot 10.000 euro, dus de verkoopprijs is minimaal 800 euro. Ik informeer om dubbelzijdige kasjmierstof te kopen uit slapende voorraden van Loro Piana of Hermès, zelfs als ik zelf een jas moet naaien, maar alleen de stof is al 600 euro waard. Maar ik geef nooit op als ik een obsessie heb. Ik weet waar ik goede deals kan vinden. De beste jassen komen van Loro Piana, Hermès, Max Mara en The Row. Andere merken maken vergelijkbare jassen, maar er wordt bespaard op materiaal of arbeid. Ik merk dat Italianen allemaal Max Mara-jassen zonder label doorverkopen, een teken dat er een outletwinkel van Max Mara in Italië is. Na wat onderzoek ontdek ik Intrend de outletwinkel van alle Max Mara-merken, Max & Co enz. Ze hebben nooit mijn maat op voorraad online, dus ik weet dat ik tweedehands moet kopen. Ik kom een jas tegen die 1600 euro waard is en doorverkocht wordt voor 450 euro op Vinted. Ik stuur een bod van 300 euro en tot mijn verrassing accepteert de persoon het!!!! Ik kan het niet geloven! Een 100% kasjmier dubbelzijdige handgenaaide jas, dit wordt mijn allereerste, ik ben zo blij!! Ik heb de foto aan JB laten zien en zelfs hij vindt de snit erg chique. Ik zal een artikel maken wanneer ik hem ontvang.

Deel 2: Praktische tips

• Toegang tot de Akropolis: 10 euro
• Restaurants: tussen 10 en 12 euro per gerecht
• De bankkaart wordt overal geaccepteerd.