Volledige lederen band van een pocketboek: “Un sac de billes”
Een jaar geleden, toen ik begon met het herinbinden van industrieel gebonden boeken, stelde JB voor om het pocketboek “Un sac de billes” opnieuw in te binden, dat zijn broers en hij wel duizend keer hadden gelezen. Het boek is bovendien gesigneerd door de auteur.
Aanvankelijk wilde ik een eenvoudige cassemoula maken, zonder het boekblok zelfs maar aan te raken, maar toen ik de losse pagina’s zag vallen, zette ik dat plan opzij, want in augustus 2023 had ik geen enkele ervaring met dit soort boeken.
Het goede nieuws is dat er binnenin het boek geen plakband is gebruikt, alleen aan de buitenkant. Ik heb de fout gemaakt om het omslag weg te gooien (ik wist toen niet dat je het kon verwerken in de band).
Ik heb twee binderijcursussen en het lezen van meerdere boeken nodig gehad voordat ik dit project durfde aan te pakken. Ik raad het boek “Reliure : technique et rigueur” sterk aan voor dit soort bindwerk. Er wordt geen melding gemaakt van linten, maar je kunt linten op dezelfde manier behandelen als touw. Dit boek is uitverkocht en peperduur, maar als je alert bent, kun je het voor een redelijke prijs vinden op Leboncoin of Amazon (ik heb het voor 160 euro gekocht).
Eerst moest ik katernen maken; ik heb kleine katernen van 10 folio’s gemaakt met de naaimachine van mijn zus.
Daarna naaide ik de katernen met behulp van de linten, maar zonder naaibank is dat lastig, dus dat zal ik jullie niet laten zien, want het is doodeng. Mijn docent wilde helemaal geen vragen over de linten beantwoorden, dus ik kon gelukkig mijn vragen stellen aan een andere binderijstudent en mijn logica gebruiken om te begrijpen hoe ik de linten onder het karton moest verbergen. Thuis heb ik heel weinig gereedschap. Gelukkig heb ik al het benodigde papier, maar het enige binderijgereedschap dat ik heb is een kleine vergulderspers.
Toch durfde ik de genaaide kapitaalbanden aan te pakken. Dat kon ik niet doen tijdens de laatste binderijcursus , maar ik zag de docent het doen, dus ik probeerde het. Ook al was het niet perfect, ergens moest ik beginnen.
Voor het leer koos ik voor epsom leer van de reststukken van Hermès. Het was al teruggebracht tot 0,5 mm en ondanks mijn afschaven tot 0,3 mm was dat niet voldoende. Het was een heel hard leer dat vooral geschikt is voor lederwaren, dus ik kon niet de soepelheid krijgen die ik wilde. Dat is niet zo erg, het is mijn eerste full-leer band, de volgende projecten zullen beter zijn.
JB is heel blij met het resultaat. Ik heb zijn specificaties gevolgd: full-leer band, kartonnen platten, 5 opgelegde zenuwen, genaaide kapitaalbanden (verguld en blauw garen), verguld leeslint. Ik wacht op de titelstukken die een professional voor me maakt en dan zit het goed. Ik laat jullie de video hier bekijken.
De gebreken zijn talrijk maar zitten aan de binnenkant: de schutbladen en de randen zijn niet helemaal recht. Maar het boek staat rechtop en de pagina’s kunnen goed open, zonder de naden te zien die ik met de machine heb gemaakt. Dat is het belangrijkste! Ik heb geen snijwerk kunnen doen omdat ik geen gereedschap had en de bladsneden zijn niet perfect uitgelijnd omdat ik geen naaibank had. Ik heb het beste gedaan wat ik kon, binnen mijn huidige mogelijkheden. Ik ben er blij mee!
En hier is het boek met zijn titelstukken (gemaakt door een man in Tours voor 21 euro):
