Interview met Clément, humanitair werker. Zijn mening over \”solidariteitsreizen\”

De hele tijd reizen is de keuze die we hebben gemaakt door digitale nomaden te worden. Deze manier van leven trekt mensen aan en sommigen van hen zijn op zoek naar een humanitaire missie om zich nuttig te maken en hun dorst naar avontuur te lessen.

Omdat veel mensen onderzoek doen naar dit onderwerp, heb ik onze vriend Clément*, die werkzaam is op humanitair gebied, gevraagd enkele vragen te beantwoorden

Als u nog andere vragen hebt, stel ze gerust in de commentaren, ik zal ze aan hem doorgeven zodat hij ons zijn inzicht kan geven.

Hallo Clément, kun je jezelf in een paar woorden voorstellen (leeftijd, achtergrond, opleiding, …) ?

Hallo Jean-Benoît. Toen ik mijn baccalaureaat had behaald, koos ik voor een DUT GEA (Business and Administration Management), waardoor ik een generalistische opleiding kon volgen en niet te lang: ideaal voor verdere studies

Toen heb ik de tijd genomen om te informeren naar opleidingen die gespecialiseerd zijn in humanitaire hulp, en ik ben naar de universiteit gegaan om een Master in Ontwikkeling en Humanitaire Hulp te doen

Na mijn afstuderen koos ik voor een specialisatie in humanitaire noodhulp en ging ik werken in vele landen in crisis.

Voor welke organisaties heb je gewerkt?

Ik heb gewerkt voor verschillende Franse NGO’s die bekend zijn bij het grote publiek, Action Contre la Faim bijvoorbeeld

Deze NGO’s werken voornamelijk in crisissituaties om noodhulp te verlenen aan bevolkingsgroepen die getroffen zijn door gewapende conflicten en natuurrampen

De verleende hulp kan van verschillende aard zijn : distributie van voedsel en water, bouw van schuilplaatsen, psychologische bijstand, enz.

Wat doe je voor werk? Wat is jouw typische dag?

Ik ben een veld coördinator. De veldcoördinator werkt onder de verantwoordelijkheid van de landendirecteur. Hij/zij is verantwoordelijk voor het bepalen van de interventiestrategie voor een bepaald gebied naar gelang van de geopolitieke en humanitaire context, en voor het toezien op de uitvoering ervan. Hij/zij mobiliseert de materiële en financiële middelen die nodig zijn voor de goede uitvoering van de programma’s en houdt toezicht op het beheer ervan. Hij coördineert de teams ter plaatse en garandeert hun veiligheid

Een typische dag begint vaak met een snelle analyse van de veiligheidssituatie in het betrokken gebied alvorens de verplaatsing van de teams op het terrein goed te keuren of te verbieden

Vervolgens neem ik de tijd om mijn e-mails te verwerken alvorens naar externe vergaderingen te vertrekken, aangezien het werk van vertegenwoordiging bij andere actoren zeer belangrijk is (NGO’s en de Verenigde Naties, plaatselijke autoriteiten, bevolkingen, enz.)

In de namiddag houd ik me bezig met inhoudelijke zaken (opstellen van strategieën, procedures, analyses, enz.)

Tenslotte, en vooral in gebieden met veel instabiliteit, eindig ik de dag met een debriefing met de teams

Dit is een opwindende en tijdrovende baan. Het vereist een sterke weerstand tegen stress en druk, alsook het kunnen omgaan met verantwoordelijkheid en het nemen van beslissingen.

Wat zijn de voornaamste beroepen die voor humanitaire missies worden gezocht?

NGO’s zijn op zoek naar verschillende profielen, zowel technische als generalistische, die in twee hoofdcategorieën van banen zijn onderverdeeld: de zogenaamde “programma”-banen en de zogenaamde “ondersteunende” banen

De “programma”-beroepen zullen de activiteiten rechtstreeks uitvoeren: artsen, verpleegkundigen, psychologen, landbouwingenieurs, deskundigen op het gebied van water en sanitaire voorzieningen, deskundigen op het gebied van voedselzekerheid, enz

De “ondersteunende” beroepen zullen ter ondersteuning van de “programmaberoepen” werken: logistieke, financiële en personeelsmanagers, deskundigen op het gebied van communicatie en belangenbehartiging, enz

Geen enkele taak is belangrijker dan de andere, maar alle zijn ze essentieel voor het goede verloop van de missies.

In hoeveel landen heeft u de afgelopen jaren gewoond?

Ik heb de kans gehad om op twee continenten te werken: Afrika (Democratische Republiek Congo, Centraal-Afrikaanse Republiek, Tsjaad, Libië, Soedan) en het Midden-Oosten (Syrië).

Had u, buiten uw werkdagen, tijd om van het land te “genieten” en het te bezoeken?

Wanneer men werkt in een crisis- of gewapende conflictsituatie, is onveiligheid een onontkoombaar feit. Expatriates moeten zich aan zeer strikte regels houden, vooral wat betreft bewegingsbeperkingen en uitgaansverboden

Bovendien zijn de werkdagen vaak zeer intensief, het is gebruikelijk om zes dagen per week en tot laat in de avond te werken: wij hebben dus meestal noch de mogelijkheid noch de tijd om aan toerisme te doen.

We moeten een stapje terug doen en ons afvragen wat het werkelijke effect ervan is. Over een zeer korte periode, wat doet het? Niet veel.

Clément

Wat denkt u van organisaties die vrijwilligers betaalde reizen aanbieden om een paar weken of maanden op humanitaire missie te gaan?

Dit is een gevoelig en ingewikkeld onderwerp, want aan de oorsprong van dit vertrek naar het buitenland vinden we vaak jonge mensen die zich graag willen inzetten, vol goede wil

Het is echter belangrijk te weten dat deze organisaties, onder het mom van solidariteit, bedrijven zijn en dat hun voornaamste doel is geld te verdienen, en hun winsten nemen voortdurend toe

Bovendien moet je, als je serieus bent, een stapje terug doen en je afvragen wat je werkelijke impact is: jong, vaak zonder beroepservaring, en over een zeer korte periode, wat draag je werkelijk bij? Niet veel

Tenslotte, waarom aan toerisme doen terwijl men zich met een missie bezighoudt, men moet niet alles door elkaar halen. Motivatie en goed humeur zijn niet genoeg, humanitair werk is een beroep.

Wat zou u ervan vinden als Chinese toeristen Engelse les kwamen geven en selfies namen met uw kinderen?

Clement

Sommige reizigers maken van hun passage in bepaalde landen gebruik om naar een school te gaan en aan te bieden om bijvoorbeeld wat Engelse les te geven. Wat vind je van deze aanpak?

Waarom geeft u niet een paar uur Engelse les als u wordt uitgenodigd? Het is echter niet nutteloos te twijfelen aan uw eigen niveau van het Engels, evenals aan uw vermogen om een cursus te animeren, want leraar zijn is niet geïmproviseerd

Het is ook belangrijk duidelijk te zijn dat deze cursussen op lange termijn niet zullen worden gevolgd en bijna geen effect zullen hebben… zo niet een negatief effect

Deze interventies sluiten immers vaak niet aan bij de methoden van het plaatselijke personeel, en de leerlingen vinden er hun weg niet

Wees ook voorzichtig met de benadering, je moet niet komen om je ego te vleien en selfies te nemen voor Instagram. Wat zou u ervan vinden als Chinese toeristen Engelse les kwamen geven en selfies namen met uw kinderen?

Is het vandaag mogelijk om met een NGO op humanitaire missie te gaan zonder een specifieke opleiding?

Dit is mogelijk, op voorwaarde dat u kunt aantonen dat u een of meer beroepservaring hebt in een van de door de NGO’s gezochte banen.

Welk advies zou je geven aan iemand die in de humanitaire wereld wil gaan werken?

Neem de tijd om informatie in te winnen: bezoek de websites van NGO’s, ga naar diverse humanitaire beurzen en opendeurdagen

Deze fase is van essentieel belang om de eigen verwachtingen te confronteren met de realiteit van het beroep en om ontgoocheling te voorkomen. Humanitair werk is veeleisend en niet voor iedereen toegankelijk

* Om redenen van anonimiteit in verband met zijn beroepsactiviteit is de voornaam veranderd.