Digital Nomads: Een maand in Buenos Aires (Argentinië)

Na een paar dagen rust in Salta, nemen we het vliegtuig naar Buenos Aires. Het is of het vliegtuig of 30 uur bus, ik denk dat de keuze snel gemaakt is. We hadden ook Salta of Mendoza kunnen kiezen, maar we vonden Buenos Aires erg leuk, een stad die vreemd genoeg op Parijs lijkt, dus we wilden er een maand doorbrengen. Het is helemaal niet rustig, JB en ik hebben nogal veeleisende projecten, die vereisen dat we een tijdje niet bewegen en verbonden zijn met glasvezel.

De stad is immens, we namen een hop-on hop-off bus (30$/persoon) en met de files deden we een eeuwigheid over zelfs maar de helft van de route. Ik heb nog nooit een stad gezien waarvan de haltes van de hop-on hop-off bus zo oninteressant zijn hahaha. Het is een stad om in te leven, niet echt om te bezoeken. De belangrijkste bezienswaardigheden hebben we de vorige keer al gedaan, en ik was eerlijk gezegd niet onder de indruk, dus deze keer genieten we gewoon van de sfeer van de stad.

We komen in Argentinië drie maanden na de verkiezing van de nieuwe ultraliberale president, de wisselkoers en de inflatie zitten ons helemaal niet mee. Een Franse restauranthouder vertelt ons dat in december hetzelfde gerecht dat wij 30 € betalen ons 8 zou hebben gekost! Alle geïmporteerde producten kosten een fortuin (een Kinder Surprise voor 4€!), een vochtinbrengende crème die in Frankrijk 15€ kost, kost hier 33€! We moeten zien hoe het zich de komende jaren gaat ontwikkelen, of de dollar op grote schaal op straat gebruikt zal worden. Want de betaling gebeurt hier nog steeds in pesos, met biljetten van maximaal 1000 pesos (1€). We voelen ons als maffiosi met onze stapels biljetten elke keer als we naar een restaurant gaan dat alleen contant accepteert. Blijkbaar worden biljetten van 20.000 pesos overwogen, dat zou welkom zijn.

Het gebrek aan contant geld weegt een beetje op ons ondanks de +200.000 pesos die we in Salta konden krijgen, want de Western Union-kantoren in Buenos Aires zijn vaak leeg. We moeten jongleren tussen betalingen met creditcard, fooien in contant, restaurants die alleen contant accepteren… gelukkig hebben we nog euro’s, die we makkelijker kunnen wisselen (we verliezen 3% bij het wisselen), JB legt het hier in meer detail uit.

Zelfs onze restauranthouders zitten erover in. Ze moeten constant prijsstijgingen voorzien, zelfs het salaris van de obers verandert elke maand, ze moeten jongleren tussen pesos en dollars, op het juiste moment wisselen, enz. kortom, een ellende. Als we naar een restaurant gaan, weten we niet of de prijs hetzelfde zal zijn of ineens 10% zal stijgen. In een maand tijd hebben we 2 keer +10% gehad bij onze favoriete restaurants.

Het is hier dat onze kleding er maar vanaf valt, mijn cosmetica is op, ondanks de exorbitante prijzen zijn we toch blij dat we een voorraad kunnen inslaan en veel keuze hebben vergeleken met Bolivia. Mijn computer start 1 op de 3 keer en alleen als hij op tafel staat. Kortom, onze spullen verslijten na verloop van tijd, maar natuurlijk verslijten ze allemaal tegelijk 😀

Buenos Aires is erg duur geworden, 7 jaar geleden was 14 pesos = 1€, nu 1000 pesos = 1€, arme Argentijnen! De protesten zijn talrijk omdat de nieuwe hervormingen direct ambtenaren en hun naasten treffen (die 20% van de bevolking vertegenwoordigen). Het is een land dat al lang niet goed gaat, maar zoals overal in Zuid-Amerika zijn er altijd mensen die het heel goed doen en er niet door geraakt lijken, want de verfijnde restaurants zitten nog steeds vol alsof er niets aan de hand is.

We zijn de hele tijd bij Grandes Carnicerias del Plata, waar het vlees geweldig is! Ik raad ook hun “ensalada de rucula” en hun “ojo de bife” aan. Als we honger hebben, nemen we elk een “ojo de bife” en delen we een salade, maar als we niet zo’n honger hebben, is één “ojo de bife” genoeg voor twee. De service is perfect, reken op 10% contant voor de fooi (soms is 10% servicio al inbegrepen, lees de rekening goed).

We zijn dol op de ossenhaas tartaar bij Intercontinental. De “lomo” is het edelste deel van het dier, met weinig vet, het Argentijnse rundvlees (het beste ter wereld) gecombineerd met het Franse tartaarrecept, mmm!! Let op, het restaurant krijgt slechte beoordelingen, ik weet niet waarom, maar ik vond het erg lekker!

Een andere plek waar ik graag lunch, is de Mercado San Telmo. Het is erg toeristisch en het is er verschrikkelijk heet, maar er is veel keuze. De empanadas zijn normaal gesproken heerlijk in Argentinië, maar in Buenos Aires zijn ze maar gewoontjes, ze worden in de oven gebakken en zijn niet zo goed als gefrituurd. Ik heb nog geen empanadas gevonden die de naam waardig zijn. De terrassen rondom de Mercado zijn ook echt cool. Er hangt een goede sfeer. Veel Argentijnen zijn van Italiaanse afkomst, je vindt er een heleboel goede Italiaanse restaurants. Ga doordeweeks, in het weekend is het stampvol!

Heel gestrest door het werk hadden JB en ik uiteindelijk een behandeling van 2,5 uur in de spa via een voucher voor Valentijnsdag, het was goed, we hadden het echt nodig.

Tot slot, na mijn aandringen, gingen we naar de bioscoop om Dune 2 te zien (JB is niet zo van sciencefiction). Er is een categorie “DBOX” met drie rijen speciale stoelen die meebewegen met de film. Ik heb al een soortgelijke ervaring in Sofia en deze keer is het nog beter. De scène waarin de Harkonnens aan het begin van de film vliegen, werd perfect weergegeven op mijn stoel, ik had het gevoel dat ik ook vloog, het was zo gaaf! Dit alles voor 10€/persoon. Oef!! Eindelijk iets goedkoops.

JB heeft op zijn beurt 3 voetbalwedstrijden bijgewoond, waaronder één in het mythische Bombonera, niet echt voor de kwaliteit van het spel, maar voor de sfeer. Deze keer is een bepaald stadion in een nogal griezelige buitenwijk (San Lorenzo) veel te griezelig geworden om er nog naartoe te gaan, maar de andere zijn te doen als je met een bureau gaat (het is sowieso heel moeilijk om anders aan kaartjes te komen).

Er zijn zulke griezelige wijken dat er politieagenten voor staan om te voorkomen dat mensen er per ongeluk komen. Op dit moment zijn er grote elektriciteitsproblemen in een paar wijken, ze hebben al maanden geen elektriciteit meer!!! Gelukkig hebben wij er geen last van, want we hebben bijna elke dag airconditioning nodig.

Hier zie je overal dat de eerste verdiepingen goed beveiligd zijn, niet zo griezelig als Rio de Janeiro, maar iedereen beschermt zich maximaal achter metalen tralies. Als JB onze was naar de wasserette brengt, gebeurt dat door de tralies heen.

De bewoners van onze wijk die geen airco hebben, hangen ’s avonds op straat. De straten zijn perfect parallel en loodrecht zoals in Manhattan, wat ’s avonds een heel aangenaam briesje oplevert. Mensen hangen daar rond om af te koelen. Er is altijd volk voor ons gebouw, want er is blijkbaar een gratis wifi-hotspot (en een briesje).

Soms zijn er echter grote temperatuurschommelingen en worden we overspoeld door muggen en vliegjes. En dan verdwijnen ze weer zomaar. Op de dag van ons vertrek horen we trouwens dat de overheid net een dengue-epidemie heeft uitgeroepen.

Kortom, ik vind Buenos Aires een heel aangename stad om in te wonen, als je het geld hebt. De stad ligt op slechts een uur varen van Uruguay (de twee landen worden gescheiden door de breedste rivier ter wereld). Het nadeel is dat er niet veel interessante steden in de buurt zijn. Ik denk dat degenen die digital nomads die werk en toerisme willen combineren, de voorkeur geven aan een stad als Salta of Mendoza. Ook al zijn er grote cashproblemen, vergeleken met wat we 7 jaar geleden hebben meegemaakt, is de situatie aanzienlijk verbeterd, en als de dollar officieel wordt aangenomen, zal het denk ik nog makkelijker worden (maar ook duurder).