Er gebeurt steeds meer shit met ons, een teken dat we na 9 maanden onderweg te zijn geweest, moe worden

We nemen een bus van Iguazú naar Concordia (Argentinië), een stad op 1 uur afstand van Uruguay. We zijn van plan de grens over te steken om een nacht in Salto (Uruguay) door te brengen

Deze “kortste route” (naar Uruguay vanaf de grens in het noordwesten in plaats van helemaal naar beneden naar Buenos Aires -> Montevideo) brengt ons uiteindelijk meer in de problemen dan wat anders

Een beetje speurwerk de dag voordien leerde ons dat er nog maar één hotel was in Salto, of overpriced hotels naast de warmwaterbronnen. Denkend dat het gewoon te maken heeft met het feit dat het een klein grensstadje is, waar hotels vast niet allemaal online te vinden zijn, negeren we deze info en besluiten we zelf maar te gaan kijken als we er eenmaal zijn

Na een busrit van 17 uur vanuit Puerto Iguazú, kwamen we 2 uur te laat aan in Concordia, vanwege de vele controles. De Argentijnse politie kwam op de bus om ieders paspoort te controleren, 4 keer. Ze zijn misschien op zoek naar iemand. Door deze 2 uur vertraging missen we de bus van 7.30 uur naar Salto en moeten we 3 uur wachten op de volgende bus

Dood van de hitte en eindelijk aangekomen in Salto na slechts 1 uur bus, vinden we alleen een groezelig hotel beschikbaar voor 60€ de nacht. De stad stelt niets voor en door deze hitte zien wij onszelf niet naar de thermen gaan om nog meer te sterven. We zeggen nee en besluiten naar Montevideo te gaan. Het is de hoofdstad, er zal vast een beter hotel zijn en niet duur voor ons

De volgende bus naar Montevideo vertrekt in 30 minuten, maar hij stopt in alle steden, zodat de reis 8 uur duurt in plaats van 5. Jammer dat we hier gewoon weg willen. Tijdens een gesprek met de kaartjesverkoper komen we erachter hoe erg de situatie is: het beste carnaval van het land vindt op dit moment plaats in Montevideo (ik weet het, maar het carnaval duurt 40 dagen, waarom wordt vandaag drukker bezocht dan de andere dagen?) Het antwoord laat niet lang op zich wachten: het is zaterdag, maar de maandag en dinsdag die volgen zijn feestdagen (Vette Dinsdag)

Kortom: het is HET populairste weekend van het jaar…

Wij hadden onmiddellijk moeten inzien dat wij in de problemen zaten en dat het het gemakkelijkst zou zijn geweest om onmiddellijk naar Argentinië terug te keren en het einde van het lange weekend af te wachten. Maar nee, het klikte niet. Mijn hersenen werken nooit als het zo warm is en met maar 30 minuten over hadden we geen tijd om na te denken. We hebben net de reflex om een SIM-kaart te kopen om toegang te hebben tot het Internet en om een hotel te kunnen boeken tijdens de reis voor onze aankomst in Montevideo vanavond

Nou, de SIM kaart werkt niet, maar wonder boven wonder doet de wifi in de bus het wel !!!! Pas als we in de bus zitten, verbonden met Booking, Agoda, Hostelworld en Expedia, beseffen we dat alle hotels die in Montevideo online kunnen worden geboekt, vanavond vol zitten. Het is absoluut gek, we zouden bereid zijn om veel geld te betalen, een nacht op 100 € ? 150 € ? 200 € ? Nee, alles is vol, er is helemaal niets meer over!

Wat moet ik doen? JB suggereert om uit te stappen in één van de steden waar de bus stopt voor Montevideo, maar alle opzoekingen leiden tot hetzelfde resultaat: slechts 1 hotel beschikbaar per stad, aan een exorbitante prijs (100€ minimum). De Airbnb optie werkt ook niet: onze SIM kaart werkt niet, de roaming werkt niet (de Franse SIM kaart werkt niet meer sinds we in Zuid-Amerika zijn), we hebben geen manier om contact op te nemen met de verhuurder en we weten niet zeker of hij ons verzoek op tijd zal accepteren

Montevideo : Alle hotels zijn volgeboekt

De busrit van 8 uur lijkt ons eindeloos. We proberen zo veel mogelijk te rusten, om te profiteren van de airconditioning, wetende dat de nacht waarschijnlijk lang en zwaar zal zijn. Om op te vrolijken, zeggen we tegen onszelf dat het een goede anekdote zal zijn om te vertellen

Het busstation in Montevideo ligt een beetje uit het centrum. We denken dat we met zo’n locatie zeker iets zullen vinden. We zijn blij dat we 3 hotels vinden die niet op Booking/Google/Agoda staan… maar zelfs deze armoedige hotels zitten vol. We komen verder en verder weg, maar de antwoorden zijn hetzelfde: negatief. Een receptioniste heeft medelijden met ons en legt uit waarom het moeilijk zal zijn om een hotel te vinden: carnaval, lang weekend, weekend… We zien andere echtparen die het net als wij moeilijk hebben, en een heel gezin op straat, met de kinderen slapend in slaapzakken op de stoep

Op een gegeven moment roept een man op straat naar ons als hij ons ziet worstelen: hij stelt voor dat we naar de andere kant van het park gaan. En om zeker te zijn dat we niet verdwalen, stelt hij voor dat we rechtdoor gaan, onder de tunnel door en dan het park oversteken. We bedanken hem hartelijk, maar plotseling worden mijn hersenen weer operationeel: een paar sleutelwoorden slaan aan: “tunnel”, “park”, om 10 uur ’s avonds ??? Bij een busstation in Zuid-Amerika? ALARM ALARM GEVAAR!

Plannen van aanval

Goed, laten we al onze hersens bundelen en met een plan komen

1. Ga naar het centrum om een onderkomen te zoeken. In het slechtste geval smeken we de receptionist van een hostel om ons voor 30€ in de lounge te laten slapen. Als we falen, kiezen we voor optie 2
2. JB zag een Mc Donalds die de hele nacht open was. Als we uit de Mc Do worden verjaagd, kunnen we altijd in de busterminal overnachten (wat ons vrij veilig lijkt) en de volgende dag de eerste bus nemen naar een willekeurige stad in Uruguay waar voor niet al te veel geld een hotel beschikbaar is.
3. Ik vond een zeer afgelegen maar goed beoordeeld hotel dat per uur rekent. JB vindt deze optie belabberd, maar we zullen met de taxi gaan. Als we falen, kiezen we voor optie 1.

Optie 3 wordt het eerst uitgevoerd. Het hotel dat ik gezien heb(Marivent) ligt zo afgelegen dat het mijn volledige aandacht kreeg tijdens mijn onderzoek. Bovendien biedt het tarieven per uur, wat impliceert dat het een liefdeshotel is. Trouwens, tijdens het carnaval in Encarnacion in Paraguay, hebben we hetzelfde gedaan. Wanneer alle hotels zieke tarieven tonen, stellen de love hotels altijd aanvaardbare tarieven voor en vooral, beschikbare kamers

We nemen een van de officiële taxi’s met meter vanaf de busterminal. Briefing aan de chauffeur: als het hotel niet beschikbaar is, laat hem ons dan rechtstreeks naar de terminal brengen

De taxi brengt ons naar een heel slechte plaats, en we beginnen te denken “shit, we moeten in een favela zijn, en als dat zo is, zijn we niet in de rustige modus”. Ik doe de deuren op slot en zet mezelf in de “Rio de Janeiro”-modus, d.w.z. geconcentreerd, aan alle kanten op zoek naar gevaren. Het is wanneer we het hotel zien dat we opgelucht ademhalen. Ja, het is een liefdeshotel. En wie zegt dat liefde hotel bewakingsagenten 24/24 zegt

Een man verwelkomt ons, hij spreekt perfect Frans, Engels, Spaans, Duits. Hij legt ons uit dat de “nacht” hier om 2 uur ’s nachts begint, voor een kamer tussen 2 uur ’s nachts en het middaguur is de prijs 1400 pesos. Maar als we de kamer meteen willen nemen, is het 2000 pesos (66€). Te blij om een slaapplaats te hebben, zeggen we meteen ja

Liefde hotel

Misschien vindt u het idee een beetje griezelig (het is een beetje griezelig), maar de love hotels zijn erg goed in vergelijking met andere hotels. Er is een garage onder elke kamer. Je kunt er via deze garage in en naar boven gaan. Alles is schoner, de handdoeken worden in plastic zakken geleverd om te laten zien dat ze schoon zijn. De douche is warm met veel druk (en trouwens, het is een dubbele douche met twee koppen lol). Er is een bedieningspaneel om het licht zachter te zetten, de radio… en er zijn overal spiegels (ook een aan het plafond ahaha). We krijgen ook eten (6€ voor een broodje natuurlijk) + ontbijt. Iemand levert het eten recht voor de deur, op een tafel. We horen gewoon een “toc toc” en de persoon verdwijnt in een keer. Kortom, alles is zo uitgedacht dat koppels zo discreet mogelijk kunnen zijn. Er zijn zelfs kamers met jacuzzi of andere apparatuur 😉 Bovendien is de wifi hier supersnel omdat de andere klanten andere dingen te doen hebben dan verbinding maken met de wifi ahahah. Tijdens ons gesprek zien we 2 andere stellen aankomen, de ene te voet, de andere met de auto. Ze verstoppen zich niet onder de getinte ruit of zo en zien eruit als heel gewone mensen. Ze kijken geamuseerd om ons hier te zien met onze rugzaktassen

Opmerking: Een van onze lezers op Facebook vertelde ons dat liefdeshotels in Zuid-Amerika inderdaad eerder gereserveerd zijn voor legitieme koppels die op zoek zijn naar een beetje privacy. Het is normaal als drie generaties onder één dak wonen.

We gaan opnieuw op zoek naar hotels voor de volgende nachten en het geluk blijft ons toelachen: we vinden een 3 sterren hotel voor slechts 47€/nacht, waarvan net twee nachten op rij zijn vrijgekomen (waarschijnlijk dankzij een annulering). Niet alleen zullen we zeer goed gelegen zijn (in het centrum) maar we zullen ook kunnen genieten van het beroemde carnaval van Montevideo! Het was zo onverwacht!

Moraal van het verhaal

• Controleer altijd de feestdagen (ik vergat dat te doen, het is de vermoeidheid)
• Als je in een land aankomt, is het absoluut noodzakelijk om minstens de eerste nacht gereserveerd te hebben – en als je daar niet in slaagt, betekent het dat er een probleem is (feestdagen, festival, vertrek van vakantie); je blijft waar je bent op dit moment
• Zorg altijd voor een operationele SIM-kaart van het land voordat u een reis naar het andere eind van het land overweegt (meestal hebben we er altijd een, maar deze keer werkte hij niet, lol)
• Als alle hotels vol zijn in Zuid-Amerika, moet je een liefdeshotel zoeken. Om dit te doen, typt u “plaatsnaam + tarifa hora” in op Google, of zoekt u op Google Maps een hotel dat vreemd genoeg niet in de buurt ligt.