Mijn favorieten van dit moment – [oktober 2025]: Verluchting, kasjmieren plaid, De droom in het rode paviljoen
Het wordt steeds kouder, en deze maand geniet ik van activiteiten die lichaam en ziel opwarmen.
Kasjmieren plaid
Afgelopen winter kreeg ik bij de kou een ambitieus idee: zelf een kasjmieren plaid maken van stof die per meter wordt verkocht. Ik wist niet waar ik het moest kopen of hoe ik moest kiezen. Daarom ging ik langs veel leveranciers in Parijs, bestelde ik online veel stalen en pas in oktober 2025 besloot ik de stap te zetten: welke kasjmier kopen, welke kleur, welk gewicht, welke maat…
243€ Later vertrok een tweezijdige kasjmier van 400g/m uit Turijn en arriveerde bij mij thuis. Na 4 uur naaien (met de hand), hier is mijn kasjmieren plaid met festonranden. Ik leg je hier uit hoe jij hetzelfde kunt doen als ik, of het naaiwerk kunt uitbesteden. Eerlijk gezegd is dit een van mijn beste aankopen van het jaar!
Terwijl ik de plaid naaide, had ik hem in bed op me liggen en had ik het te warm. Dus ik denk dat ik deze winter minder koud zal hebben en minder verwarming nodig zal hebben.
Daarnaast heb ik mezelf een pyjamabroek van gerecyclede kasjmier van Etam cadeau gedaan. Nieuw gevonden voor €40 op Vinted. Het detail dat ik leuk vind: de twee zakken! JB begrijpt niet waarom ik me van top tot teen kleed in kasjmier, pashmina of zijde in de winter. In werkelijkheid ben ik snel kouwelijk en heb ik een hekel aan statische elektriciteit. Deze materialen hebben een lage opbouw van statische elektriciteit. Bovendien hebben deze materialen een zeer hoge trilling en zijn ze compatibel met elkaar (in tegenstelling tot bijvoorbeeld linnen en wol, die niet samen gedragen mogen worden).
Ik heb ook mijn kasten opgeruimd en afstand gedaan van wat ik niet meer gebruik, om stagnerende energie vrij te maken. Ik ben blij dat de spullen snel weggaan op Vinted.
Facsimiles
Vorige maand heb ik mezelf een enorm cadeau gegeven, een facsimile van William Morris. En dankzij het geld dat ik met Vinted heb verdiend, kon ik budget vrijmaken om twee andere facsimiles te kopen:
- een veel voordeligere facsimile van William Morris: een klein boek getiteld The Rubaiyat of Omar Khayyam waarvan het origineel in het British Museum wordt bewaard. De Rubaiyat was een zeer gewaardeerd gedicht in het Victoriaanse Engeland. William Morris heeft dit gedicht in vier verluchte versies overgeschreven, en ik geloof dat er slechts één in particulier bezit is (onlangs op een veiling verkocht voor een mooi bedrag), de rest is in musea beland.
- Op Vinted kwam ik toevallig de facsimile van de Bestiarium Ashmole 1511tegen, bewaard in de Bodleian Library in Oxford, tegen een onverslaanbare prijs. Het boek wordt vergezeld door een Franse vertaling. Bestiaria waren vrij algemene handgeschreven boeken in de middeleeuwen. Ze somden eenvoudigweg alle dieren op die in de Bijbel en in de natuur voorkomen. Het probleem is dat men in die tijd geen camera’s had, dus sommige dieren waren nooit door deze tekenaars gezien en de tekeningen kwamen op geen enkele manier overeen met de beschreven dieren. De tekst vertelt veel te grappige overtuigingen, bijvoorbeeld dat een zwangere vrouw niet naar lelijke dieren mag kijken, anders wordt haar baby ook lelijk 😀 hahahaha
Het hebben van facsimiles stelt me in staat om te beseffen hoe klein de tekeningen zijn en om het gebruik van bladgoud in deze tekeningen te zien. Voordat je creatief kunt zijn, moet je de techniek beheersen en dat bereik je door de meesters te kopiëren. Daarom heb ik voor mijn verluchting fysieke facsimiles thuis nodig.
Verluchting
Want tussen mijn eerste verluchtingsworkshop en nu heb ik een passie voor verluchtingontwikkeld. Ik doe het bijna dagelijks (je kunt mijn video’s hierbekijken). Tijdens de workshop spraken verschillende mensen over hun ‘obsessie’ voor verluchting. Het is verrassend dat ze dat woord gebruiken. Meestal gebruiken we voor creatieve hobby’s het woord ‘verslaving’ of ‘passie’, maar ‘obsessie’ is nog een ander niveau. Wanneer mensen iets bijzonders zeggen, slaat mijn geheugen alles op en probeert het later te begrijpen. Dus door me ijverig met verluchting bezig te houden, probeerde ik het geheim van die obsessie te ontrafelen. Toevallig kwam ik een video tegen van een traditionele meester-verluchter die uitlegde dat verluchters noodzakelijkerwijs verlichte wezens waren.
Door verschillende materialen (papier, perkament, bladgoud, metaalinkt) en verven (natuurlijk versus chemisch) te verkennen, ontdekte ik meditatieve toestanden. Ik kan urenlang in een staat van ontspanning blijven, zelfs dagen na het beoefenen van verluchting, afhankelijk van de gebruikte materialen. Zoals die meester-verluchter zei, hebben natuurlijk gemaakte verven hun eigen trillingen. Wanneer je kleuren gebruikt die uit de aarde, wortels komen, is dat een andere energie dan die van bladeren, insecten… Een deelneemster aan de workshop vertelde me: ook al is perkament een bijproduct van de voedingsindustrie, de oorsprong van het perkament bepaalt de energie. De perkamentmaker die het zelf maakt van huiden van dieren die gelukkig in de bergen hebben geleefd, zal perkament van veel betere kwaliteit verkopen dan de grote industriële looierijen…
De som van al deze trillingen verheft ons, trekt ons omhoog, brengt ons dichter bij het goddelijke. Ik heb het nooit over het goddelijke als een externe kracht, maar over het goddelijke dat al in ons is. Het higher self als je wilt. Dus hoe meer je verluchting beoefent, hoe meer je in een staat van diepe meditatie komt en hoe dichter je bij je higher self komt en je intuïtie ontwikkelt. Het is om die reden dat de monniken zich wijdden aan de verluchting en de Tibetaanse monniken aan de mandala’s. Het was een techniek om zich te verheffen. Het onderdeel dat mij bijzonder fascineert, is het vergulden op perkament. Niets kan de glans van bladgoud evenaren. Niets kan die voldoening vervangen van het zien van het goud dat onder mijn ogen schittert.
De middeleeuwse verluchting gebruikt minder goud dan de Turkse verluchting. Ik herinner me nu dat mijn passie voor verluchting niet begon met Les Très Riches Heures du duc de Berry maar met de kalligrafie die ik ontdekte in het Topkapı-paleis in Istanbul. Ze bewaarden daar de mooiste manuscripten van de Koran en meesterwerken van de tezhip (Turkse verluchting; ’tezhip’ komt uit het Arabisch en betekent ‘met goud versieren’ of ‘met goud bedekken’). De Tezhip interesseert me in het bijzonder omdat de techniek dichter bij de mandala ligt, je moet je passer gebruiken en kennis hebben van meetkunde.
Als het onderwerp je ook interesseert, zijn hier boeken om klassieke verluchting te leren, en twee boeken met zeer gedetailleerde tutorials over de tezhip :
- Islamic Biomorphic Patterns: Creating Motifs Inspired by the Natural World (Amazon-link)
- Islamic Art of Illumination: Classical Tazhib from Ottoman to Contemporary Times (Amazon-link)
Het tezhip vereist wat andere gereedschappen, ik heb op Vinted een set gevonden met kalligrafie en een vintage passer. Er zitten onder andere ‘ruling pens’ of trekpennen in, waarmee je rechte lijnen of bochten met inkt kunt tekenen. Historisch werden deze trekpennen gebruikt voor technische tekeningen in de techniek en cartografie, samen met linialen, maar tegenwoordig worden ze vaker gebruikt door kunstenaars en kalligrafen. Als het onderwerp je interesseert, zoek dan op ‘sacred art geometry’.
Roman: De Droom in het Rode Paviljoen
Als kind in Vietnam herinner ik me die lange tv-avonden waarop voortdurend de series uit de vier grote klassieke Chinese romans voorbijkwamen: ‘Aan de waterkant’, ‘De Drie Koninkrijken’, ‘De Reis naar het Westen’ en vooral ‘De Droom in het Rode Paviljoen’. Ik heb de eerste twee kunnen lezen, maar de volgende twee stonden lange tijd op mijn ‘nog te lezen’-lijst. Ik heb vorig jaar wel een poging gedaan in ‘De Droom in het Rode Paviljoen’, maar omdat ik het tragische einde ken, durfde ik me alleen aan een paar fragmenten te wagen, om mezelf te sparen.
‘De Droom in het Rode Paviljoen’ neemt ons mee naar het leven van een mandarijnenfamilie in China in de 18e eeuw. In 120 hoofdstukken en met meer dan 400 personages duiken we in hun diepste intimiteit, delen we hun dromen, hun zwakheden, nemen we deel aan de pracht… voordat we onvermijdelijk getuige zijn van de val van deze voorheen almachtige familie. Deze roman illustreert en bekritiseert tegelijkertijd de fundamentele ideeën van het taoïsme, boeddhisme en confucianisme. Het toont de kunst van het Chinese gesprek, een subtiele kunst die vaak bezaaid is met valkuilen zoals valse bescheidenheid en impliciete bedoelingen. Dankzij de interne focalisatie slaagt de auteur erin de verborgen mechanismen van deze delicate kunst te onthullen, door de complexe codes te ontmaskeren.
Onlangs ontdekte ik het bestaan van een absoluut schitterende geïllustreerde versie:
” Deze exquise editie van de Droom in de rode kamer presenteert een zeldzame verzameling schilderijen uit de Qing-dynastie, gemaakt door Sun Wen. Deze collectie-editie bevat alle 230 schilderijen van Sun Wen, gereproduceerd in prachtige kleuren en gedrukt op fijn kwaliteitspapier. De verfijnde schilderstijl combineert verhaal, symboliek en chromatische rijkdom.
De ingekorte tekst van de oorspronkelijke roman begeleidt elk schilderij en biedt een fascinerend inzicht en een korte samenvatting van de 120 hoofdstukken.
Deze zeldzame editie zal een waardevolle erfenis zijn voor vele generaties en zal perfect zijn als cadeau of voor elke presentatie. De originele schilderijen worden momenteel bewaard in het museum van Lvshun, in Dalian, China
De geïllustreerde editie biedt een verkorte versie van de oorspronkelijke roman, perfect voor wie opziet tegen de omvang van de originele tekst. Het is een uitstekende kennismaking: je kunt beginnen met het absorberen van de beelden en de hoofdlijnen voordat je aan de volledige versie begint. Dat is ook de methode die ik al had gebruikt voor ‘Op zoek naar de verloren tijd’ (eerst de strip, en daarna de zeven delen). Het grappige is dat ‘De Droom in het Rode Paviljoen’ de Chinese versie is van ‘Op zoek naar de verloren tijd’: het is een omvangrijke roman met een fijne analyse van de menselijke psychologie, maar met meer actie, kortere zinnen en minder ingewikkeld.
De verkorte geïllustreerde versie bestaat in vier varianten: de eerste twee zijn in het Chinees, en tweetalig (Chinees – Engels).
Daarnaast zijn er twee vertaalde versies: de Engelse versie is goedkoper (Amazon-link, Fnac-link) maar de tekst & het beeld zijn gecondenseerd op één pagina. De Chinese namen zijn ongewijzigd gelaten.
De Franse versie is duurder (Amazon-link, Fnac-link) maar de lay-out is aangenamer, de tekst staat aan de linkerkant en het beeld aan de rechterkant. De Chinese namen zijn vertaald om de herkenning van de personages te vergemakkelijken (want tussen 30 Jia riskeer je niet te weten wie wie is).
Het zijn grote formaten, dus zwaar, dus je moet aan een tafel lezen.
Maar de beste versie blijft de twee delen van de Pléiade. Ik heb ze kunnen lenen van de bibliotheek. Niet alleen is de vertaling goed gedaan, de namen van de personages zijn vertaald, de annotaties zijn niet ’too much’ zoals bij andere boeken uit de collectie, maar er zitten ook veel illustraties in (in N&B). Ik raad ze je van harte aan (Amazon-link, Fnac-link).
Andere
Al meer dan een maand ontvang ik elke week een fruitmand en een groentemand die op maat zijn samengesteld door mijn groenteboer. Ik heb er hier over verteld. Andere klanten hebben mijn manden opgemerkt en zijn mij nagevolgd. Zo kun je goed eten terwijl je de mentale last zoveel mogelijk vermindert.
En eindelijk, na toch 10 maanden in Lille, heb ik me eindelijk ingeschreven bij de gemeentelijke bibliotheek. De catalogus is niet zo uitgebreid als in Parijs, maar we hebben toegang tot de catalogi van 9 bibliotheken in de regio en kunnen vragen om boeken over te brengen naar de mediatheek bij ons in de buurt. Ik heb een zwak voor de boeken uit de Pléiade-collectie vanwege hun kritische apparaat en het is een groot plezier voor mij om ze te kunnen lenen. Vroeger had ik een hekel aan het aanraken van bibliotheekboeken (omdat sommige lezers de vervelende neiging hebben om hun DNA achter te laten bij het omslaan van pagina’s). Maar sinds ik deze vingerbeschermers heb, kan ik de pagina’s zonder angst omslaan hahaha 😀
