[Reflectie] #19 : Over Uitstelgedrag
Over het algemeen denken mensen dat ik een harde werker ben, maar dat is niet zo. Ik werk alleen als ik gepassioneerd ben. Als ik dat niet ben, stel ik nog meer uit dan anderen. Ik heb echter een truc die ik met jullie wil delen om toch vooruit te komen. Onlangs las ik een boek in het Vietnamees “72 strategieën van Chinees management” (72 Phép Quản Lý Kiểu Trung Quốc), een moderne versie van De kunst van het oorlog voeren toegepast op bedrijven, en deze adviezen kunnen ook op individuen worden toegepast.
Hier is de samenvatting van een passage die ik erg leuk vond:
De Kracht van Kleine Stappen
“Zonder kleine stappen te zetten, hoe kun je duizenden kilometers afleggen? Zonder kleine beekjes, hoe kun je rivieren vormen?” Dit eeuwenoude spreekwoord bevat een diepe waarheid die toepasbaar is op al onze dagelijkse uitdagingen. Grote prestaties ontstaan niet spontaan; ze zijn het resultaat van een methodische opeenstapeling van kleine overwinningen.
De strategie is duidelijk: een intimiderend doel omvormen tot een reeks haalbare microdoelen. Het gaat niet alleen om willekeurig opknippen, maar om het bouwen van een samenhangend systeem waarin elke kleine taak past in een grotere visie.
Waarom Blijven Zoveel Projecten Onafgemaakt?
We kennen allemaal dat gevoel van teleurstelling bij een project dat halverwege is opgegeven. Vreemd genoeg komt het falen meestal niet door onoverkomelijke obstakels, maar door een gebrek aan strategische structuur. Zonder duidelijk gedefinieerde tussenliggende doelen en zonder begrip van hun onderlinge verbanden, verliezen we snel onze initiële momentum.
Uitstelgedrag nestelt zich precies in die strategische vaagheid. Zonder een gedetailleerde routekaart ziet ons brein de taak als een intimiderend monolithisch blok in plaats van een reeks beheersbare stappen.
Stel je Lucie voor die besluit om “haar eigen garderobe te creëren” dit jaar. Ze koopt een naaimachine, 20 stoffen en begint meerdere projecten tegelijk: een complexe plooirok, een top met raglanmouwen en een gevoerde jurk met onzichtbare rits. Al snel overweldigd door technische moeilijkheden, laat ze al haar onafgemaakte projecten vallen.
Haar falen is niet te wijten aan een gebrek aan talent, maar aan strategische organisatie. In plaats van zich in complexe creaties te storten, had een gestructureerde aanpak voorzien:
- Een logische progressie: eerst rechte naden, dan een simpele tote bag, een paar oefenstukken en dan een basic rechte rok
- Onderling verbonden vaardigheden: het leren plaatsen van een simpele rits voordat je overgaat op de onzichtbare rits
- Precieze leerdoelen voor elk project
Zonder deze structuur ging Lucie uitdagingen aan die te gevorderd waren zonder de noodzakelijke basisvaardigheden op te bouwen, wat onvermijdelijk leidde tot frustratie en opgeven.
Een Systemische Benadering van Productiviteit
Om uitstelgedrag echt te overwinnen, neem een systemische visie op je doelen aan:
- Bepaal je eindbestemming nauwkeurig
- Stel mijlpalen vast op korte, middellange en lange termijn
- Breek elke mijlpaal op in concrete dagelijkse acties
- Identificeer de logische verbanden tussen deze microdoelen
- Creëer een dynamische spanning die je op een natuurlijke manier voortstuwt van de ene stap naar de volgende
Deze aanpak maakt het intimiderende toegankelijk. Elk klein doel wordt niet alleen haalbaar, maar ook betekenisvol omdat het een miniatuur vertegenwoordigt van je grotere ambitie.
Neem bijvoorbeeld JB. Om zijn hoofddoel te bereiken: een carrièreswitch naar cyberbeveiliging, deelde hij de lange weg op in verschillende stappen: eerst controleren of het is wat hij wil doen (door contact op te nemen met mensen die al in cyberbeveiliging werken); daarna behaalde hij een erkende certificering op dat gebied & de TOEIC (het behalen van deze certificeringen hielp om het project te valideren en JB aan te moedigen) en ten slotte nam hij contact op met zijn hele netwerk met zijn nieuwe cv en solliciteerde op meer dan honderd vacatures. En dat alles in twee jaar. Als hij alles in 2 dagen had moeten doen, had hij meteen opgegeven.
De Schoonheid van het Domino-effect
Het meest fascinerende aspect van deze methode is het vermenigvuldigende effect. Wanneer je doelen goed met elkaar verbonden zijn, zorgt elke prestatie voor een impuls voor de volgende. Deze “dynamische spanning” tussen je micro-doelen genereert een intrinsieke motivatie die het steeds moeilijker maakt om te blijven uitstellen.
De volgende keer dat je jezelf betrapt op uitstelgedrag, bedenk dan dat de reis van duizend mijlen altijd begint onder je voeten. Identificeer de kleinste mogelijke actie richting je doel en voer die nu uit (dit kan gewoon het opschrijven van je doel zijn). Dit is niet zomaar een kleine stap – het is het begin van een rivier die je hele landschap zal transformeren.
En jij, welke kleine stap ga jij vandaag zetten richting jouw grote doel?
