[review] 5-sterrenhotel Capella Hanoi (Vietnam) – een onvergetelijke ervaring

We zijn in april 2022. Na twee jaar coronacrisis kunnen toeristen net weer naar Vietnam komen. Op een dag zet mijn Vietnamese reisbureau foto’s op haar Zalo-profiel van een 5-sterrenhotel dat net in Hanoi is geopend, met een zeer interessante aanbieding (200 euro in plaats van 450 euro per nacht). Omdat onze vriend A. een paar dagen terug moet naar Hanoi, stel ik hem voor om er twee nachten te verblijven: het is centraal gelegen en goedkoper dan het Sofitel Metropole Hanoi. Hij gaat akkoord en stelt voor dat we meegaan. We zeggen dat we al onze airbnb hebben, maar dat we er een nachtje zullen blijven om te zien hoe het daar is.

Dus A. gaat voor ons naar Capella en de stories die hij op Instagram plaatst zijn zo onsamenhangend dat we ons afvragen wat er met hem in dat hotel is gebeurd. De volgende dag arriveren we, checken we in en maken we dezelfde onsamenhangende stories als hij. Dit hotel is absoluut ONGELOOFLIJK. De ervaring is totaal anders dan die in de andere luxehotels waar we het geluk hadden te verblijven. Zelfs mijn reisbureau nam contact met me op met de vraag mijn ervaring te beschrijven, want ze kunnen ook niet begrijpen waar het enthousiasme voor dit hotel vandaan komt.

Capella is een keten van luxehotels. Voordat ze in Vietnam openden, hadden ze al een hotel in Ubud, Shanghai enzovoort, en de hotels lijken helemaal niet op elkaar. Capella Hanoi (Booking-link) ligt recht tegenover het Sofitel Metropole Hanoi en vlak bij het MGallery Opera. Samen vormen deze drie hotels, naar mijn mening, de beste 5-sterrenhotels in Hanoi. Er zijn andere 5-sterrenhotels, maar die zijn meer bedoeld voor zakenmensen, want ze liggen ver weg en er zijn veel conference rooms.

Elke kamer in Capella heeft een ander thema. Voor onze aankomst proberen de medewerkers wat onderzoek te doen naar ons om onze smaak te achterhalen, en ze gaven ons de kamer ‘de reizigers’, toevallig. Ik vind de kamer klein, maar de badkamer is heel comfortabel en luxueus.

A. heeft ontzettend veel zin om ons het hotel te laten zien dat hij nu goed kent. Hij zegt dat we overal en altijd eten. Zodra we ergens gaan zitten, brengen de medewerkers gratis snacks zonder dat we erom vragen. We hebben een gratis tea time rond 16 uur, een ambachtsman die zijn werken komt presenteren tijdens de tea time (luxe ambachtslieden, want ik ken er een, Quyn, de beste leerbewerker van Vietnam, die daar is uitgenodigd!)

… en twee bars (een in de kelder en een op de bovenste verdieping). We gaan naar de bar op de bovenste verdieping waar A. ons vertelt dat er om 21 uur iemand ’tjoeke tjoeke’ doet, het licht gaat uit en er shots worden uitgedeeld aan iedereen.

We zijn wat sceptisch totdat we aan de bar gaan zitten om, op z’n New Yorks, oesters met whisky te proeven. De general manager verschijnt uit het niets en trakteert ons op extra oesters. En om 21 uur, zoals A. vertelde, is hij degene die ’tjoeke tjoeke’ doet om ons terug te brengen naar de jaren 1920, hij legt uit dat New York vroeger vol oesters zat en dat Ierse arbeiders ze met whisky aten, en dat er om 21 uur een trein ging naar ik weet niet waar… de shots worden aan iedereen uitgedeeld, het licht wordt gedimd, de sfeer verandert! er is een document dat dit allemaal uitlegt, maar ik heb het niet gelezen.

We gaan naar de bar beneden gewoon om te zitten en ook daar komen de snacks maar binnen, we moeten vluchten anders hebben we geen honger meer voor het diner!

We vragen om hun Japanse teppanyaki-restaurant te mogen zien. Het is ongelooflijk! net als in Japan! Ze vertellen ons dat de ingrediënten inderdaad uit Japan komen, dagelijks, en dat er binnenkort een bekende chef komt. De prijzen zijn heel hoog (meer dan 300 euro), dus we gaan ergens anders dineren, maar een paar jaar later horen we dat dit restaurant een van de eerste Michelin-sterrenrestaurants in Vietnam is geworden.

We dineren in een Japans restaurant vlakbij, dat niet bij het hotel hoort. De sfeer is typisch Japans, met kleine bankjes net als in Japan.

Daarna genieten we van het zwembad en de hammam van het hotel. Het enige minpunt is de plafondhoogte van het zwembad, je voelt je een beetje benauwd. Ook bij het zwembad kreeg ik een drankje en een snack 😀

De volgende dag komen we samen voor het ontbijt en ik zie dat A. zich zorgen maakt, want zoals gewoonlijk hebben we te veel te eten 😀 De menukaart is lang en we kunnen van alles bestellen. JB gaat duidelijk voor een brunch (de croissants zijn top!), terwijl ik alleen zoete bordjes bestel, maar ik kom er超级 opgeblazen uit. We zeggen tegen A. dat het onmogelijk is om onze ervaring in dit bijzondere hotel onder woorden te brengen, en dat je hier echt moet komen om het ‘laten we gaan, anders geven ze ons nog te eten’ te begrijpen 😀

Een paar maanden later nemen we onze vriend F. mee naar de twee bars en opnieuw, na een uur moesten we vluchten, want de snacks blijven maar komen hahaha. F. is veel meer gewend aan luxehotels dan wij, en hij bevestigt dat dit hotel top is.

Kortom, als je op zoek bent naar een 5-sterrenhotel in Hanoi met een ongelooflijke ervaring, dan raad ik je ten zeerste aan om hier naartoe te komen. Bedankt A. dat je ons hebt uitgenodigd, dit is een van de topervaringen van onze wereldreizen.