Een dag in Cabourg (Frankrijk): In de voetsporen van Marcel Proust

Iedere lezer van Op zoek naar de verloren tijd heeft vroeg of laat wel eens de wens om het Grand Hôtel de Balbec te bezoeken, of gewoon Balbec. Die droom heeft me niet losgelaten sinds ik In de schaduw van de bloeiende meisjes heb gelezen, waarin het verhaal zich voornamelijk afspeelt in het Grand Hôtel de Balbec en de omgeving van Balbec.

Deel 1: Reisverslag
Deel 2: Praktische tips

Deel 1: Reisverslag

Balbec wordt altijd geassocieerd met Cabourg, ook al probeerde Marcel Proust elementen uit andere regio’s te verwerken om de sporen uit te wissen. En Marcel Proust zelf bracht verschillende zomers door in het Grand Hôtel de Cabourg. Het is nu een hotel dat behoort tot de Accor-groep, het is een Mgallery met behoorlijk hoge tarieven (het is een 5-sterrenhotel). Om de rekening minder pijnlijk te maken, en omdat we veel flexibiliteit hebben, gaan we aan het begin van de week, wanneer er niemand is, en de tarieven lager zijn.

We hebben bovendien veel miles dankzij onze American Express-kaarten, plus de Gold-status van Accorhotels, dus we konden gebruikmaken van de standaardaanbiedingen: upgrade, twee welkomstdrankjes aan de bar. En omdat JB bovendien aan het hotel heeft laten weten dat we mijn verjaardag vierden, kregen we twee toegangstickets voor de Villa du temps perdu en twee madeleines die op ons wachtten in de kamer. Ik kan me niets beters wensen: een kamer aan de zeezijde, op de 4e verdieping. We hadden veel moeten betalen voor uitzicht op de oceaan, als we geen upgrade hadden gekregen. Ik ben echt dankbaar en blij dat ik hetzelfde uitzicht krijg als Marcel Proust had.

De badkamer is zo enorm groot dat ze er zonder problemen een bad bij hadden kunnen plaatsen. Er is een stijl ‘Frankrijk van weleer’ zonder te ouderwets te zijn. Ik vind de kamer erg groot vergeleken met wat ik me had voorgesteld. Bovendien is er een sauna (30 minuten/dag/persoon) op onze verdieping.

We zitten in kamer 416 en na navraag begrepen we dat kamer 414 op een speciale manier is ingericht zoals in de tijd van Proust, voor de hardcore fans. Maar in werkelijkheid verbleef Proust in kamer 418. Wanneer hij in het Grand Hôtel verbleef, privatiseerde hij ook de twee aangrenzende kamers zodat geluiden hem niet zouden storen, en hij koos er bewust voor om op de bovenste verdieping te zitten (zonder balkon) zodat niemand boven hem zou lopen.

Overal in dit hotel zijn sporen van Proust te vinden, van de naam van het gastronomische restaurant op de begane grond (Le Balbec) tot de madeleines (heerlijk) die bij het ontbijt worden geserveerd. Portretten van Prousts entourage in de gangen van het hotel, panelen met citaten uit de roman bij de lift, bij het restaurant, en ook langs de promenade tegenover het hotel, de promenade ‘Marcel Proust’, en de vuilnisbakken op de promenade. Helaas is het gastronomische restaurant aan het begin van de week gesloten, dus we krijgen dat beroemde ‘aquarium’-effect dat in de roman wordt beschreven niet te zien.

Fragmenten uit de strips van Stéphane Heuet en Chloé Cruchaudet

Uitgerust met mijn tas gekocht bij Gallimard ‘Op zoek naar de verloren tijd’ en mijn Pléiade Deel II, maak ik een rondje door het hotel en door Cabourg.

Het casino vlak ernaast is erg teleurstellend en ik kan niet ontdekken hoe ik er direct naar toe kan zonder het hotel te verlaten. Geen spoor van de dansvloer waar de verteller ontdekt dat Albertine lesbisch is. De promenade, het strand… lijken echter precies op wat ik me van Balbec had voorgesteld.

Bij de Villa du temps retrouvé is er niets bijzonders behalve een standbeeld van Marcel Proust in de tuin, een luxe-editie met veel papierknipsels, enkele brieven van Marcel Proust… en een expo over Jules Verne. Ik ben blij dat we gratis toegangstickets van het hotel hebben gekregen, want dit museum is een beetje teleurstellend. Ik vond Illiers-Combray interessanter, uitgebreider.

Het regent pijpenstelen en we schuilen opnieuw in het Grand Hôtel, aan de bar waar we de cocktail ‘de gevonden tijd’ proeven en een of andere alcoholvrije cocktail. De 3 mini-madeleines (nog steeds heerlijk) worden aangeboden.

Het diner verloopt uitstekend in restaurant Le Baligan waar ik profiteer van de nabijheid van de oceaan om de eerste oesters van het seizoen te proeven. Ik vind hun viszuurkool ook erg lekker.

We hadden graag het raam van de kamer open gelaten om de golven te horen, maar het licht van de kamer trekt een heleboel insecten aan. De volgende dag genieten we volop van het ontbijt (met madeleines, natuurlijk) en eieren bereid door de chef. Er ontbreekt alleen een Mademoiselle de Stermaria en ramen die je van binnenuit kunt openen.

Geen late check-out vandaag, want het hotel is geprivatiseerd door een groep liefhebbers van vintage auto’s. Daarop vertrekken we uit Cabourg in de regen.

Deel 2: Praktische tips

• Grand Hôtel de Cabourg: vanaf 250 euro per nacht, ontbijt 30 euro per persoon (Booking-link)
• Je kunt miles krijgen door simpelweg gratis je American Express-kaart aan te vragen en het equivalent van 80 euro korting op je hotel te ontvangen (hier meer info)