Takayama & kersenbloesem [Roadtrip door Japan #4]

We staan vroeg op om te genieten van de onsen van onze ryokan vóór het ontbijt. De onsen is namelijk alleen open tot 9 uur en het ontbijt is gepland om 8.30 uur.

Dit reisverslag maakt deel uit van een serie reisverslagen over onze roadtrip in Japan. Als je de vorige afleveringen hebt gemist, hier zijn de links: de route, carnet #1, #2, #3

Deel 1: Reisverslag
Deel 2: Praktische tips

Deel 1: Reisverslag

Dag 3 van de roadtrip:

Na een thermaal bad hebben we honger. Maar het ontbijt komt precies op tijd. Zoals gewoonlijk is het zeer uitgebreid en vol met lokale specialiteiten.

In het midden ligt hoba miso, miso (gefermenteerde sojabonenpasta) op een magnoliablad op een barbecue. Het is een van de specialiteiten van de regio en deze miso is heerlijk! We zijn gewend aan misosoep, maar wist je dat de miso van elke regio anders is? Deze miso is bijzonder goed en er is ook een recept met deze hoba miso en rundvlees op de barbecue. We eten ’s ochtends hartig, maar dat vinden we fijn want we hebben echt honger.

Maar het halfgekookte ei beviel mijn moeder niet en ze kreeg er later buikpijn van. Ik denk dat het langer in de soep had moeten blijven. We betalen de resterende kosten in het hotel en dan zijn we weer op weg!

We nemen de auto om de omgeving te verkennen. Ik wilde juist zien hoe de andere twee ryokans eruitzien die ik bijna had gereserveerd, en ik ben blij dat ik de onze heb gekozen, want die is het mooist, het oudst, en voelt meer ‘Japans’ dan de andere ryokans, die moderner of meer ‘Zwitserse chalet’ zijn.

Het is de periode van het smeltende sneeuw, de rivieren zitten vol water en het water is perfect transparant.

Toevallig stoppen we om foto’s van de kersenbloesems te nemen wanneer we plotseling dit kleine openbare voetenbad met een zeer bevredigend uitzicht zien. Er staat een klein doosje naast om de 100 yen/persoon in te gooien. Het water is erg warm (ongeveer 42 graden). Dat doet deugd! Ik geef je de coördinaten van de plek: https://maps.app.goo.gl/tJaGjjrWTkNittFC8

We rijden verder naar een heel leuke nepwaterval: Tochio Onsen Tiered Waterfall

Daarna rijden we van tunnel naar tunnel in de richting van Takayama. Onderweg zien we kersenbloesems in volle bloei en nemen we een klein pad om ze te bewonderen. Verrassing, er staan kersenbomen aan beide kanten, het is nog mooier dan alles wat we tot nu toe hadden gezien. En het gaat maar door, de hele rivier langs. Er zijn paden die toegankelijk zijn voor auto’s, andere alleen voor fietsen. Google Maps-coördinaten: https://maps.app.goo.gl/5A5Z2pb9Xy5GNmPm6

Aankoop van een kake-futon

Mijn ouders waren onder de indruk van de kwaliteit van de dekbedden in de Japanse hotels, vooral die in onze ryokan, en willen hetzelfde kopen. Dit soort dekbedden heet kake-futon. Het is niet makkelijk voor mij om een winkel te vinden die ze verkoopt, aangezien dit soort dekbedden specifiek is voor futons. Gelukkig kom ik na onderzoek een winkel tegen met de naam: （有）茂寿美ふとん店 (Google Maps-coördinaten). Een ouder Japans stel helpt ons, de man spreekt een beetje Engels, maar we communiceren via Google Translate. De Japanse kake-futons zijn meestal voor één persoon en met katoen gevoerd, maar we slagen erin een dubbel dekbed te vinden met ganzendons binnenin. Dat zal nog warmer en lichter zijn. De prijzen zijn erg hoog vergeleken met een normaal dekbed, maar je moet weten dat kake futons met de hand gemaakt zijn. Bedoeld voor ryokans (of mensen die nog op tatami slapen), het is een overblijfsel van traditionele Japanse luxe. Na onderhandeling betalen mijn ouders 460$ voor een dekbed plus twee Japanse dekbedovertrekken (je weet wel, zoals in de ryokan, waar je alleen de 4 hoeken bedekt).

We gaan met z’n vieren het dekbed zo plat mogelijk maken zodat het in de kofferbak past. Ik denk dat we de man hadden kunnen vragen om het dekbed naar ons toekomstige hotel in Tokio te sturen, maar ik heb het hotel niet gewaarschuwd voor mogelijke pakketten, dus ik vind het beter dat we het meteen meenemen. Het is toch een belangrijke aankoop. Ik raad het je zeker aan als je op zoek bent naar handgemaakte dekbedden of kussens. Het Japanse stel is ontzettend aardig, niet alleen zijn de kortingen redelijk, maar we kregen ook nog een klein cadeautje (volgens mij handgemaakt).

Takayama

We komen rond de middag aan in Takayama en de Japanners kennende krijgen we onze kamer pas na de fatale 15.00 uur (de inchecktijd van bijna alle hotels in Japan). We parkeren op een parkeerplaats in het centrum en betalen veel (800 yen voor 2 uur parkeren) en verkennen het centrum te voet.

Ik ben zo blij dat ik voor het eerst wat voorbeelden van Sashiko-borduurwerk zie. Sashiko-borduurwerk is een traditionele vorm van Japans borduurwerk die eeuwen teruggaat. “Sashiko” betekent letterlijk “kleine steekjes” in het Japans, wat deze techniek perfect beschrijft, gekenmerkt door eenvoudige geometrische motieven die worden gecreëerd door herhaalde steken. Oorspronkelijk werd Sashiko voornamelijk gebruikt om werkkleding, zoals kimono’s en landbouwkleding, te verstevigen door de stoffen te versterken en duurzamer te maken. De traditionele motieven waren vaak geïnspireerd op de natuur, zoals golven, bergen, planten en dieren. De kenmerkende eigenschappen van Sashiko-borduurwerk zijn onder andere het gebruik van wit of blauw katoenen garen op indigo stoffen, wat een strak en elegant contrast creëert. De motieven bestaan meestal uit eenvoudige rechte of gebogen lijnen, die zich herhalen en zowel eenvoudig als complex kunnen lijken. Sashiko wordt ook gewaardeerd om zijn decoratieve functie, en tegenwoordig wordt het vaak gebruikt om textielproducten zoals kleding, accessoires en huishoudelijke artikelen te verfraaien. Naast zijn esthetische schoonheid wordt Sashiko ook gewaardeerd om zijn eenvoud en meditatieve karakter. De herhaling van steken en de concentratie die nodig is om precieze motieven te maken, kunnen een kalmerend effect op de geest hebben, waardoor deze praktijk voor velen een therapeutische kunst is. Op Amazon Japan zijn er veel sets om met Sashiko te beginnen.

We lopen langs de rivier en ontdekken talloze schilderachtige bruggetjes.

Daarna zijn er nog maar 2 straten met traditionele huizen, vol met toeristen, je kunt ze niet missen!

We bezochten de Funasaka Sake Brewery en ik ben erg teleurgesteld dat ik geen werknemers aan het werk heb gezien. Ik ken het productieproces helemaal niet en had graag een visuele uitleg gehad, maar de enige uitleg die we krijgen komt van deze foto’s die in een zaal vol enorme vaten zijn geplakt. De mensen zijn blij, omdat ze voor 1000 yen een tiental sake-monsters kunnen proeven.

Daarna komen we bij een winkel met miso en sojasauzen. Deze producten worden verkocht in sets, als luxeproducten. Maar ik moet toegeven dat de miso uit deze regio me wel aanspreekt, ik vind dat er veel smaak aan zit.

Het zicht op de bao die perfect rond zijn, maakt ons erg hongerig. Deze bao’s bevatten hida-rundvlees. Het is zeker lekker, maar niet zo lekker als de Vietnamese bao’s.

Ik spring een gat in de lucht als ik gedroogd rundvlees zie (van Hida, natuurlijk, een regionale specialiteit). Het is erg duur (700 yen voor 25g) maar het is erg lekker. Ik denk dat ik minder kan betalen in een minder toeristische winkel.

Er staan altijd veel mensen bij de kraampjes met spiesjes. De foto’s tonen 2 spiesjes, maar de prijs is slechts voor één, dus wees voorzichtig!

Er worden overal kooksets verkocht. Hier bijvoorbeeld hoba miso, die alleen nog op een paar plakjes rundvlees en een barbecue wachten.

We hebben honger, we hebben dorst en we zoeken wanhopig naar het Cafe Ao. We zullen het eindelijk vinden, maar het is gesloten!

Het andere café ernaast is slecht beoordeeld, maar erg mooi.

JB stelt voor om het centrum te verlaten om de “beste mochi van de stad” te eten (volgens Google-reviews), op een paar minuten rijden. En hij heeft gelijk, want we krijgen een ongelooflijke ervaring die een luxe service waardig is. De ambachtsman die mochi maakt, bedient ons met zo’n perfectie dat we zouden willen dat het overal ter wereld zo was. De borden en kommen zijn zorgvuldig gekozen. Als we voor de matcha-set kiezen, krijgen we een matcha-thee + een groene thee + een mochi naar keuze (wij kozen voor een aardbeien-mochi). Zoals je kunt zien, is de aardbei vers en zit hij in de mochi.

Hij geeft ons ook monsters om te proeven en neemt de tijd om de ingrediënten uit te leggen. We waanden ons in een theehuis en niet in een banketbakkerij.

Oké, ik geef jullie de naam van de winkel: Japanese sweets hiyoko-an, Google Maps-link. We vertrekken met 8 perfect verpakte mochi’s + heel wat cadeautjes.

We checken in bij het hotel. Onze hotel heeft een onsen op de 9e verdieping, met een openbaar bad binnen en een openbaar bad buiten. Deze keer is er geen onsen die je kunt reserveren, dus als je preuts bent, kun je beter ’s middags gaan, of heel vroeg/heel laat.

Diner

Er was twee dagen geleden een groot jaarlijks feest in Takayama, dus de restauranteigenaren lijken nog erg moe te zijn. We moesten naar 3-4 andere restaurants en werden keer op keer geweigerd (soms zien we genoeg vrije plaatsen, maar ze zeggen ons vriendelijk om elders te gaan kijken). We eindigen in een slecht beoordeeld restaurant tegenover het station, met eten dat een (goed) Japans restaurant in Parijs waardig is. Maar het is prima, beter dan genoegen nemen met rijstballetjes van 7-Eleven.

Ik zet de flyer van een toeristisch restaurant neer: Matsuki Sushi (die we niet hebben getest) zodat jullie een idee hebben van de prijzen.

Morgen gaan we verder de bergen in.

Deel 2: Praktische tips

De gedetailleerde route van onze roadtrip is hier beschikbaar

• Openbaar voetenbad: 100 yen/persoon
• Hotel: Spa Hotel Alpina Hida Takayama, reken op 20000 yen/dubbeldekamer (booking-link) + 350 yen belasting/persoon
• Spiesjes op straat: 600 yen/stuk
• Mochi: 350 yen/stuk. Matcha-set + mochi: 600 yen
• Parkeren in het stadscentrum van Takayama: 800 yen voor 2 uur
• Parkeren bij ons hotel in Takayama: 1000 yen voor 24 uur
• Diner: 4000 yen voor twee