Onze review van onze uitnodiging voor de presentatie van Marriott Vacation Club

Het begint allemaal bij onze incheck in het Marriott Vacation Club “Grand Chateau” hotel in Las Vegas. We krijgen een bon voor een cadeau dat we kunnen ophalen bij de conciërge van het hotel.

Omdat we Gold-leden zijn (dankzij onze kaart American Express), krijgen we regelmatig een kleine attentie bij aankomst op onze kamer: een traktatie, een handgeschreven welkomstkaart, … maar dit is de eerste keer dat we zo’n mysterieuze bon krijgen.

We hebben geen hoge verwachtingen, we voorspellen een voucher voor een drankje aan de bar.

We gaan naar de conciërge. Nadat hij ons een kaart heeft laten zien waarmee we korting krijgen in verschillende restaurants in de stad, komt hij ter zake.

Hij stelt voor dat we de volgende dag een presentatie over de aanbiedingen van Marriott Vacation Club.

Dit is geen kleine presentatie, het duurt 90 minuten!

In ruil daarvoor (“uw tijd is kostbaar”) kunnen we kiezen uit drie beloningen:

• Een prepaid Visa-kaart van 200 USD, die we kunnen gebruiken om te kopen wat we willen
• 350 USD aan cadeaubonnen voor de site vegas.com om shows te boeken (trouwens, via deze site hadden we al onze shows geboekt)
• 40.000 Marriott Bonvoy-punten (gelijk aan ongeveer 200 EUR)

De conciërge krijgt zeker een commissie als we meedoen, dus hij laat doorschemeren dat het makkelijk geld is.

We zijn niet helemaal naïef, we voelen dat er een addertje onder het gras zit. We laten ons bevestigen dat we niets hoeven te betalen tijdens deze presentatie.

We zijn zowel nieuwsgierig naar het proces, geïnteresseerd in de 40.000 punten, en hebben de volgende ochtend niets gepland (behalve uitslapen, maar we zijn zwak, we kunnen dat inruilen voor 40.000 punten).

We tekenen een “uitnodiging” nadat we alles goed hebben doorgelezen om er zeker van te zijn dat we ons nergens toe verplichten behalve onze aanwezigheid.

Op weg terug naar onze kamer (nadat we onze was hadden opgehaald, zelfs in Las Vegas moet je je was doen!), doen we wat Google-onderzoek om er zeker van te zijn dat we niet in een valstrik belanden (spoiler: dat kan het worden!).

De volgende ochtend: de telefoon gaat om 8 uur, ze herinneren me eraan dat we om 8.30 uur worden verwacht. Terwijl onze afspraak om 9 uur is, leuk dat ze ons 30 minuten slaap hebben ontnomen!

We verschijnen om 9 uur, met de vaste intentie om nergens toe te verplichten en de nieuwsgierigheid naar de saus waarin we gepaneerd zullen worden. We krijgen een warme drank aangeboden en een adviseuse arriveert met enige vertraging. Verrassing: ze is Marokkaans, we kunnen Frans praten. Ik vroeg me af, maar ik denk dat het toeval is.

We verwachtten een Amerikaans verkooppraatje dat heel goed geregisseerd was, maar we bleven op onze honger zitten. De adviseuse was nogal slordig in haar demonstratie. Gelukkig hadden we ons de vorige dag een beetje geïnformeerd, anders hadden we even nodig gehad om te begrijpen waar ze het over had! Ze begint met als voorbeeld een verblijf in een Ritz Carlton hotel in het Caribisch gebied voor 5000 USD per nacht, wat totaal buiten onze context ligt.

Ook al is ze zeker niet de meest getalenteerde adviseuse, we begrepen iets later dat als ze een beetje laat was, het was omdat ze een verkoop van enkele tienduizenden dollars aan het afronden was!

Genoeg spanning, waar gaat het over?

Ze stellen voor dat we “eigenaren” worden.

Het principe? Je betaalt “one shot” een bepaald bedrag waarmee je punten krijgt, elk jaar, levenslang (en zelfs meer, je nakomelingen kunnen ervan profiteren na je dood).

Deze punten kun je inwisselen voor overnachtingen in alle hotels van het programma, wetende dat alleen Marriott al meer dan 9.000 hotels wereldwijd beheert.

Het idee is geïnspireerd op het “time share”-systeem dat erg populair lijkt in de VS. Het principe is dat je eigenaar wordt van één week, twee weken, drie weken per jaar in een bepaald hotel. Het verschil in ons geval is dat we niet in een specifiek hotel kopen, we kunnen het gebruiken in alle hotels van het programma, afhankelijk van onze reiswensen.

Er worden verschillende voordelen genoemd:

• Je betaalt één keer om levenslang van overnachtingen te genieten
• Het aantal benodigde punten per overnachting hangt af van het hotel, maar blijft vast. Het is niet onderhevig aan inflatie (wat een super argument is in de huidige inflatoire periode)
• Als je een jaar punten niet gebruikt, gaan ze niet verloren

Een punt kost momenteel 17,2 USD. Dit bedrag stijgt elk kwartaal, dus we moeten nu meteen inschrijven!

Bijvoorbeeld, een nacht in het hotel waar we nu verblijven kost 160 punten. Stel dat we 14 nachten per jaar in zo’n hotel willen verblijven, dan moeten we 2.240 punten kopen.

Voor een waarde van 38.528 USD.

Dat is een flink bedrag! Maar in principe, waarom niet. Een nacht in dit hotel kost ongeveer 260 USD. Het zou 148 nachten duren om de initiële investering terug te verdienen. Dat is iets meer dan 10 jaar. In werkelijkheid zou het zelfs minder zijn om het break-even punt te bereiken, omdat ik geen rekening houd met de inflatie die er de komende 10 jaar zal zijn.

Na deze 10 jaar heb je gratis nachten, ad vitam æternam.

Onze adviseuse heeft het niet zo goed gepresenteerd als wij doen, maar we kunnen ons heel goed voorstellen dat met de juiste argumenten een goed geregisseerd verkooppraatje duivels effectief kan zijn.

Wat ze je niet vertellen, of je moet echt diep graven, is dat:

• Elk jaar betaal je jaarlijkse onderhoudskosten van 0,78 USD per punt. Dat is in ons voorbeeld toch meer dan 1.700 euro per jaar.
• Dit onderhoudsbedrag is niet vast; het kan elk jaar stijgen.
• Er wordt geen lijst met hotels en hun “punten per nacht”-waarde verstrekt, zodat we niet kunnen beoordelen of het programma interessant is voor onze reisstijl. Tijdens de afspraak krijgen we voorbeelden te zien, maar het is onmogelijk om het in detail te bekijken.
• Op het eerste gezicht zijn de verhoudingen “aantal punten vs. prijs als je contant zou betalen” interessant voor Marriott Vacation Club-vastgoed, maar veel minder voor “niet-club” hotels.
• De beschikbaarheid van hotels is niet gegarandeerd; er is een klein quotum kamers voor “eigenaren”, waarbij voorrang wordt gegeven aan gasten die “hun nacht contant betalen”.
• …

Na ongeveer een uur praten (we speelden echt het spel om te luisteren naar wat ons werd aangeboden om te zien of het ons zou kunnen interesseren), begonnen we gerichte vragen te stellen over de kosten, de behoefte aan de catalogus om te beoordelen of het de moeite waard was voor ons, …

Ik denk dat de adviseuse op dat moment begreep dat we niet in de val zouden trappen, en de toon veranderde abrupt:

– “Bent u vandaag klaar om met ons te tekenen?”

– “Natuurlijk niet, u heeft ons uitgenodigd voor een presentatie; we nemen de tijd om uw voorstel te bestuderen voordat we beslissen, zeker voor zo’n bedrag.”

– “Wat doen we hier dan? U verspilt uw tijd en ik de mijne. Wij zijn geïnteresseerd in mensen die vandaag klaar zijn om te tekenen.”

Dat is eerlijk, maar wat een brutaliteit!

Het gesprek eindigde daarna snel, gelukkig, want het werd behoorlijk onaangenaam.

De adviseuse ging bij haar manager debriefen. Ik fluisterde tegen Anh: “Je zult zien, ze gaan ons de truc met de manager die terugkomt met een ongelooflijk aanbod flikken.”

Ik had deels gelijk; we hadden nog een gesprek van een paar minuten met een andere, zeer sympathieke persoon. Ze vertelde ons dat het volkomen normaal was om tijd nodig te hebben om na te denken. Ze bood ons iets anders aan tegen een veel redelijker tarief (een verblijf in de VS vooraf betalen, dat binnen 18 maanden gebruikt moest worden met korting). Het was gemakkelijk te weigeren: we hadden niet gepland om binnen 18 maanden naar de VS terug te keren.

De persoon overhandigde ons toen de bon die ons cadeau van 40.000 punten bevestigde, en het was voorbij. Het duurde in totaal 90 minuten, zoals gepland!

Wat behoorlijk angstaanjagend is, is dat we in slechts 90 minuten, alleen in een kamer, toch toevallig getuige waren van twee contractondertekeningen.

Er zijn dus mensen die vanochtend opstonden zonder duidelijk idee van wat ons gepresenteerd zou worden. Na een korte presentatie staan ze klaar om een cheque van enkele tienduizenden dollars uit te schrijven, zonder de tijd te nemen om na te denken.

Of deze mensen zijn zeer rijk, of ze doen maar wat met hun geld, of de commerciële methode is formidabel.

Waarschijnlijk een beetje van alle drie.

Ik weet niet wat de regels in de VS zijn met betrekking tot herroepingsrecht, maar je hoeft alleen maar de naam van het programma te googelen om honderden getuigenissen te vinden van mensen die schreeuwen dat het oplichting is: dat de realiteit van het programma ver verwijderd is van de magische presentatie die ze kregen.

Nog iets wat me verbaasde: ook al waren we nog potentiële klanten (die gewoon tijd nodig hadden om na te denken), we kregen geen documentatie mee, geen “wanneer kan ik u terugbellen?”, geen “hier is mijn kaart met mijn contactgegevens als u vragen heeft”, geen “hier is het bestelformulier om terug te sturen zodra u besloten heeft”, … niets! Ze hanteren echt een strategie: “We moeten vandaag tekenen, binnen 90 minuten, anders gaat de klant zich informeren en is het te laat.”

Tot slot vind ik het behoorlijk bizar dat Marriott, een van de grootste hotelketens ter wereld, misbruik maakt van het verblijf van zijn gasten om ze zo in de val te laten lopen.

Uiteindelijk zijn we redelijk tevreden met de ervaring: we hebben een wereld ontdekt die we niet kenden, ook al hadden we liever een betere adviseuse gehad, en we vertrekken met 40.000 punten waarmee we één of twee nachten in Marriott-hotels 100% gratis kunnen verblijven, zonder zelfs onderhoudskosten te betalen!