Een voetbalwedstrijd van AS Roma bijwonen (Italië)

In 2018 maakte ik gebruik van ons bezoek aan Turijn om een wedstrijd van Juventus Turijnbij te wonen, en nog eentje van Torino (super herinnering!).

Tijdens ons lange verblijf in Rome in 2020 werden de wedstrijden achter gesloten deuren gespeeld vanwege covid.

Pas in maart 2023 krijg ik de kans om een wedstrijd van AS Roma bij te wonen met een mooie affiche: AS Roma tegen Juventus Turijn!

De aankoop van de tickets

Aangezien ik mijn bezoek aan Rome pas twee weken van tevoren had gepland, was de wedstrijd al uitverkocht toen ik me erin verdiepte.

Ik besloot daarom een ticket te kopen op het doorverkoopplatform Viagogo.

Dat is iets wat ik over het algemeen niet aanraad. Ten eerste is de speculatie op de aan- en verkoop van sportevenementen vrij verwerpelijk, en daarnaast gebruikt Viagogo de slechtste marketingstrategieën om een vals gevoel van urgentie te creëren dat tot aankoop aanzet.

Tot slot zijn er heel veel negatieve recensies van kopers die hun ticket niet op tijd hebben ontvangen…

Ik werd gerustgesteld door het feit dat het om elektronische tickets ging, geen noodzaak om een ticket per post op te halen (zoals ik had gedaan voor het Coldplay-concert in Warschau).

Mijn ticket is op de tribune achter het doel, in de Curva Nord. Ik heb het gekregen voor €86. Dat zal, denk ik, ongeveer 3 keer de echte prijs zijn.

Ik heb het ticket genomen op basis van beschikbaarheid en wat mij de beste prijs-kwaliteitverhouding leek, maar als je in de tribune van de ultra’swilt zitten, moet je eerder de Curva Sud kiezen.

Ik kon het ticket de volgende dag downloaden, ruim een week voor de wedstrijd. Efficiënt.

Het stadion

AS Roma deelt haar stadion met de andere club van de stad: Lazio Rome. Het gaat om het Stadio Olimpico di Roma gebouwd in 1953. De theoretische capaciteit is 72.698, maar de twee grote schermen verminderen de capaciteit.

De wedstrijd die ik bijwoonde, die uitverkocht was, ontving 64.213 toeschouwers.

Het stadion ligt ten noordwesten van Rome en, bij gebrek aan een metrostation in de buurt, niet bepaald goed bereikbaar. Ik zat trouwens aan de andere kant. Je zult misschien metro + bus of tram moeten combineren om er te komen.

De teams

In dit seizoen 2023 domineert Napels het kampioenschap ruimschoots. Verschillende teams strijden nek aan nek om de andere 3 kwalificatieplaatsen voor de Champions League. AS Roma is er zo een, en Juventus was dat ook voordat het 10 punten straf kreeg voor een nieuw financieel verhaal.

Op papier heeft Juventus een geweldig team met twee wereldkampioenen: de Argentijn Di Maria en de Fransman Pogba (terug van een blessure). Het team heeft ook de finalist van het laatste WK, Adrien Rabiot.

Ik ken de selectie van AS Roma minder goed. Het heeft in de gelederen de voormalige Juventus-speler Dyballa en wordt gecoacht door de special one José Mourinho.

De grote schrik

Ik ben ruim van tevoren vertrokken om me niet te haasten.

Maar uiteindelijk, tussen mijn beslissing om het laatste stuk te voet af te leggen na de metro, en het feit dat ik het hele stadion rond moest om mijn ingang te vinden (het is niet bepaald goed aangegeven), meld ik me amper 15 minuten voor de aftrap bij de ingang.

Ik krijg een hartstilstand als ik zie dat de mensen voor mij een identiteitsbewijs tonen aan de stadionmedewerkers.

Ik heb een identiteitsbewijs bij me, dat is het probleem niet.

Zoals ik al zei, ik heb mijn kaartje gekocht op de doorverkoopsite Viagogo. Het ticket dat ik ontving stond niet op mijn naam, maar dat baarde me geen zorgen. In de e-mail van Viagogo stond dat het ticket in sommige gevallen op naam van de oorspronkelijke houder kon staan en dat dat geen probleem was.

Ik besluit dus om me dom te houden en mijn identiteitsbewijs te tonen, in de hoop dat de stadionmedewerker er maar even naar kijkt.

Mislukt.

Hij merkt op dat de naam niet overeenkomt. Ik leg mijn situatie uit. Hij vraagt het aan een collega: niets aan te doen, ik kom er niet in.

Ik ben teleurgesteld. En besluit om het stiekem opnieuw te proberen bij een andere rij, een paar meter verderop.

Ik verander van strategie: ik zeg dat ik mijn portefeuille vergeten ben.

Dat werkt niet. Heeft u geen kopie op uw telefoon? Nee. Een creditcard? Nee. Kan iemand van uw familie het opsturen? Nee.

Eerlijk gezegd, het is belachelijk. Als ik het had geweten, had een Photoshop-trucje het opgelost.

Ik blijf mijn zaak bepleiten. De stadionmedewerker probeert iemand te bellen, maar er wordt niet opgenomen. Dan laat hij me door! Yes!

Tweede stap: de poort waar je de QR-code moet scannen. Ik scan: rood licht. Ik probeer opnieuw: rood licht.

Op dat moment denk ik: het is voorbij, ik ben opgelicht… Ik ga de wedstrijd missen en de komende 20 jaar van mijn leven besteden aan het dwarszitten van Viagogo.

Omdat de man voor mij ook meerdere keren had gefaald voordat hij erdoor ging, blijf ik aandringen. Het begint ongeduldig te worden achter me.

Een stadionmedewerker komt, pakt mijn telefoon. Ook hij zegt dat er al iemand met mijn ticket binnen is. Dan gaat hij naar de tweede pagina van de PDF (die ik niet had opgemerkt) en verrassing: er staat een tweede ticket! Hij scant het: groen licht, ik mag door!

Wauw, wat een emotionele achtbaan, ik kan de wedstrijd uiteindelijk toch bijwonen!

Laatste controle: ik steek mijn armen omhoog om gefouilleerd te worden. Eigenlijk is het geen fouille, de man vraagt om mijn identiteitsbewijs. Neee!

Ik herhaal: “Ik ben mijn portefeuille vergeten”.

“Zonder identiteitscontrole kunt u niet naar binnen.”

“Maar uw collega’s hebben me laten passeren.”

“Uw ticket, alstublieft.”

Ik haal mijn telefoon weer tevoorschijn, die dus op de tweede pagina van het PDF-bestand staat, met het tweede ticket. En ik zie dat dit ticket… op mijn naam staat!

Haha, ik had dus de hele tijd een perfect geldig ticket!

Om niet volledig voor idioot te worden aangezien, terwijl ik net had gezegd dat ik mijn portefeuille was vergeten, liet ik hem mijn identiteitsbewijs op mijn telefoon zien.

En deze keer is het goed, ik heb toegang tot het stadion.

Eerlijk gezegd is het echt niet oké van Viagogo, ze hadden me nooit een PDF met twee tickets mogen sturen.

Ik had bijna niet naar binnen gekund, en zonder de stadionmedewerker die had opgemerkt dat de PDF twee pagina’s had, was ik met de staart tussen de benen vertrokken.

En ik had heel goed het verkeerde ticket kunnen gebruiken. Of erger: beide gebruiken na een Photoshop-trucje om de naam aan te passen.

Kortom, het is waardeloos, het had me bijna veel geld gekost, maar het was meer angst dan schade!

De sfeer

Ik kom dus in het stadion aan, net een paar minuten voor de wedstrijd begint. Zoals vaak, in het sfeervak, is het een chaos. Ik ga nooit naar mijn officiële plaats (die trouwens te laag was, op rij 11).

Ik blijf de hele wedstrijd staan bij een hek, redelijk centraal, best goed. De tribunes liggen nogal ver van het veld door de atletiekbaan: het is geen stadion zoals in Engeland.

Maar ik zit meteen in de sfeer.

Rechts: het uitvak van Juventus dat vol zit. Het volkslied van AS Roma dat luidkeels wordt gezongen.

En een prachtig rood-geel tifo door het hele stadion.

De sfeer is rustiger tijdens de wedstrijd. Het spel is weinig aantrekkelijk, verdedigend, Italiaans. Veel technische fouten, best verrassend gezien het niveau van de spelers.

Het is Juventus dat de wedstrijd domineert en een paar keer de paal raakt.

Tot de goal van Mancini voor AS Roma vroeg in de tweede helft.

Een krachtig, prachtig schot. Zelfs vanuit de tegenoverliggende tribune zag ik de raket perfect vertrekken en leek ik het netje te horen trillen voordat het stadion ontplofte.

In de blessuretijd wordt de spanning voelbaar. Speciale vermelding voor de aanvaller van Juventus, Moise Kean, die 40 seconden na zijn inval rood krijgt.

Dan brult het stadion van plezier wanneer het eindsignaal klinkt.

De terugkeer

Omdat niets vandaag makkelijk mocht zijn, werkt het telefoonnetwerk niet goed door de drukte, en ik kan maar niet bedenken welk vervoer ik moet nemen. Ik besluit dus mijn terugweg te voet te beginnen voordat ik een metrostation vind.

Pech, het is zondag, om 23.00 uur, de metro is al gesloten.

Dat betekent een dik uur lopen om thuis te komen. Maar een Rome by night op een zondagavond is verre van onaangenaam.

De samenvatting van de wedstrijd