[STORY TIME] Vastgezeten in de Eurostar en lastiggevallen door een journalist van Europe 1

Op 20 november 2014 deed ik voor mijn werk een dagtrip Parijs-Londen. Ook al was het programma niet bijzonder aantrekkelijk, destijds waren mijn reizen buiten Frankrijk uitzonderlijk, dus ik was erg opgewonden.

De werkdag verliep goed en het was al tijd om terug te keren. Geen tijd voor een korte sightseeingstop, maar ik had toch wat tijd gehad om door de stad te wandelen. Interessant, maar frustrerend om niet langer te blijven.

We namen de Eurostar van 19u01 die om 22u17 op Gare du Nord in Parijs zou aankomen.

De reis verliep zonder problemen… tot er een dubbele breuk in de bovenleiding was, een ‘uiterst zeldzaam’ voorval volgens de woordvoerder van Eurostar.

Het wachten duurde lang, heel lang, maar alles verliep rustig. Ik denk dat we voor vertrek hadden gegeten of in ieder geval iets hadden gesnoept, want ik herinner me niet dat ik honger had.

Om de verveling te verdrijven stuurde ik wat tweets met een beschrijving van de gebeurtenissen.

Ik herinner me dat ik de tijd gebruikte om een presentatie af te ronden (ik gaf de volgende ochtend een online lezing…) en een videospelletje speelde. Ik was naar de restauratiewagen gegaan om mijn batterijen op te laden en had een glas water kunnen vragen.

We kwamen uiteindelijk om 3u30 ’s nachts aan op Gare du Nord, meer dan vijf uur vertraging.

We kregen symbolische maaltijdpakketten en ik nam snel een taxi om te profiteren van de resterende nachtelijke uurtjes.

Na amper een paar uur word ik om 6u gewekt door onze vaste telefoon die aanhoudend rinkelt. Dat is verrassend, want in 2014 was het gebruik van vaste telefoons al flink afgenomen en NIEMAND belt ons daarop.

Na 10 minuten blijft de telefoon rinkelen en dat begint Anh zorgen te baren, ik sta op om op te nemen.

‘Hallo, ik ben meneer X, journalist bij Europe 1. Ik zag op Twitter dat u vannacht vastzat in de Eurostar, zou u bereid zijn om live te getuigen op onze radio?’

Lol! De vent had mijn tweets gezien (waarop ik met mijn echte identiteit verschijn), had mijn telefoonnummer opgezocht via de telefoongids en probeerde zijn kans.

Ik antwoord dat het weinig tactvol is om zo vroeg in de ochtend aan te dringen terwijl hij heel goed weet dat mijn nacht erg kort was.

Zonder uit het veld geslagen te worden vraagt hij hoe het wachten was. Ik antwoord dat het lang duurde, maar dat iedereen rustig was, dat het personeel had gedaan wat het kon. Duidelijk niet tevreden met mijn antwoord begint hij me vragen te stellen die tegen Eurostar gericht zijn en vraagt of ik niet boos ben.

Ik antwoord dat ik erg boos ben op onbeleefde journalisten die mijn kostbare slaapminuten verpesten. Ik stuur hem weg en ga nog even terug naar bed.

Enkele uren later gaf ik mijn online lezing, ik vond de tweede slide terug 😀