Weekend in Saint-Raphaël (Frankrijk)
Ik denk dat ik mezelf mag feliciteren met de keuze van data en bestemmingen, want telkens als ik ergens naartoe ga, komt de situatie op het juiste moment vrij. We wisten niet, toen we de vlucht naar Parijs boekten, of we de reislimiet van 10 km mochten overschrijden, maar het was gewoon een kwestie van een paar dagen wachten, terwijl we ons een beetje isoleerden, tot heel Frankrijk open was.
Omdat ik expres een doordeweekse dag koos om te reizen, ben ik verrast dat de TGV Parijs – Saint-Raphaël tot Marseille vol zit. Meestal dragen we stoffen maskers, maar we hebben eindelijk onze maskers geüpgraded naar FFP2-maskers voor reizen met het openbaar vervoer. Om geen maskne-uitbraak in mijn gezicht te krijgen, draag ik nog steeds een klein stoffen masker onder het FFP2-masker.
Eerlijk gezegd, als ik deze reis van 5 uur in een overvolle trein midden in een pandemie had kunnen vermijden, had ik dat ten koste van alles gedaan, vooral omdat ik al na 4 uur reizen last heb van reisziekte in de trein. Maar ik kan waarschijnlijk niet naar het verjaardagsfeest van JB’s grootmoeder deze zomer, en ik zou haar al een jaar komen opzoeken, dus ik heb alle voorzorgsmaatregelen genomen: mijn maskers, mijn handgel, mijn vitamines, mijn Quinton-water, mijn nigella-capsules… en ik heb die lange reis naar het zuiden gemaakt.
Gelukkig had ik het mooie weer & de Audible-versie van In de ban van de ring bij me. Dat helpt om de tijd te doden, en je maakt het een beetje rendabel omdat we toch iets nuttigs hebben gedaan. De man die het boek voorleest, kan de stem van alle personages doen, dat is indrukwekkend. Ik kan het je echt aanraden. Ik heb je al uitgelegd hoe ik weinig betaal voor mijn Audible-boeken hier. Dit audioboek kostte me maar 3 euro, voor meer dan 20 uur luisterplezier.
Ik kom als eerste aan in Saint-Raphaël, gevolgd door JB die de trein neemt vanuit Tours (bij zijn moeder). Hij heeft meer geleden dan ik: 9 uur in totaal, inclusief een overstap in Lyon. Na zo lang in de trein voel je je super vies en alle kleding gaat de wasmand in zodra we de deur binnenkomen. Gelukkig drogen de kleren super snel dankzij de constante mistral.
Ik zal moeilijk wennen in de Provence want ik heb een hekel aan de mistral. Ik heb een hekel aan stof, een droge huid… en je hebt hier het gevoel dat je permanent op vakantie bent. Het is onmogelijk om me te concentreren en te werken ondanks de recente installatie van glasvezel.
Ik wilde wat reisverslagen schrijven, maar dat lukte niet: mijn oogleden vielen vanzelf dicht en ik had constant zin om een dutje te doen.
We hebben eten afgehaald bij restaurant Coelacanthe aan de Santa-Maria-haven. Elke keer dat we in Saint-Raphaël komen, gaan we daar voor hun heerlijke vissoep. De rouille is om van te smullen. Toen JB belde om te bestellen, vroeg ik hem om de restaurateur eraan te herinneren ons goed rouille te geven. Hij zei tegen JB dat hij mij gerust moest stellen: “zeg tegen de dame dat ik haar rouille niet ben vergeten” 😀 één portie is genoeg voor twee maaltijden. Het is heerlijk, mis dit niet!
Terwijl JB op zijn bestelling wacht, komt een stel, waarschijnlijk uit Parijs want ze zien er verdwaald uit, het restaurant binnen en vraagt de restaurateur of hij… pizza’s verkoopt. De restaurateur staat als verstijfd en legt uit dat dat niet het “concept van het huis” is hahahaha. We worden omringd door visrestaurants (logisch, we zijn aan de haven). Succes ermee!
Daarna doen we boodschappen bij Leclerc en ik neem 24 oesters nr. 2 van Île d’Oléron mee voor 7,8€ per dozijn, wie biedt er meer? Ze zijn zo vers en zo heerlijk dat ik me afvraag waarom we zo ver van Frankrijk wonen??? Hè, waarom? Zelfs de twee plakjes foie gras, zo dun als mijn reMarkable 2, zaten vol smaak.
Ik maak van de gelegenheid gebruik om reclame te maken voor de honing die verkocht wordt bij “Miellerie des Balcons“. De imkers zijn vrienden van Claire, de nicht van JB. Weet je nog, Claire, die een reisbureau in de Provenceheeft, met wie we naar de monarchvlinders in Mexicozijn geweest. Deze honing is heerlijk, biologisch en met liefde geoogst. Ze kunnen het opsturen via Mondial Relay als je geïnteresseerd bent. Om het financieel interessant te maken, sturen ze minimaal 6 potten per bestelling. Ik raad het je echt aan, want zoals je kunt zien zijn de twee potten al bijna leeg terwijl ze pas onlangs zijn geopend.
Elke dag neemt JB de auto om verse biologische croissants te halen. Zo lekker! <3
We hebben van ons verblijf gebruikgemaakt om de spullen die hier achtergelaten waren opnieuw te sorteren. Van 4 dozen vol kleding hebben we onszelf er toe gezet om te reduceren naar 2 halfvolle dozen. Ik heb 2 jassen bewaard voor de winter (voor het geval ik ooit weer in Frankrijk ga wonen), drie mooie winterjurken en al het materiaal om sieraden te maken. Ik ben ervan overtuigd dat ik ooit weer sieraden ga maken , ik vind het zo leuk.
Zo, hier komt ons weekend in de Provence alweer ten einde. Ik bezoek graag familie, maar alleen in kleine kring. Ik heb een hekel aan grote feesten met 80 mensen waar ik hetzelfde verhaal aan 20 mensen moet vertellen. Smalltalk is niets voor mij.
We nemen weer een overvolle trein naar Parijs en vestigen ons in het 15e arrondissement in afwachting van onze vlucht naar Thailand. Na al dat gereis doet JB een paar dagen later een zelfafnametest voor Covid-antigeen, maar het is zo moeilijk om een enorm stuk plastic in je eigen neus te stoppen dat we niet weten of hij het goed heeft gedaan.
Het vervolg van onze avontuur in Parijs vind je hier
Ben je een reis naar Frankrijk aan het voorbereiden? Onze partner Get Your Guide biedt toegangstickets en excursies aan tegen zeer redelijke prijzen. Klik hier om te zien wat ze aanbieden en online te boeken.
