Parijse passages [2026]

De afgelopen twee maanden heb ik een aantal supersnelle uitstapjes naar Parijs gemaakt (soms een dagtrip heen en terug vanuit Rijsel) en ik heb daarvan geprofiteerd om wat musea en tentoonstellingen te bezoeken en leveranciers te zien.

We beginnen met de zone Boulevard de Bonne Nouvelle. Ik ging erheen om wat kleermakersnaai-benodigdheden op te halen bij Lafayette Saltiel. En ik heb er ook van geprofiteerd om de Maison Sézane voor het eerst te bezoeken. Het is een merk dat ik helemaal niet leuk vind, omdat hun fans als schapen klakkeloos volgen. Ik vond de plek prachtig, met een mooie plafondhoogte, veel ruimte om rond te lopen, te kijken en foto’s te nemen. Ik weet niet of de aankoop bevredigend is, want er lijkt maar één maat per model te zijn en er hangen allerlei affiches dat je meer op de website vindt. Uiteraard heb ik niets gekocht. Ik heb via een ex-werkneemster van Sézane vernomen dat de decoratie van de boetieks altijd met zorg werd gedaan en dat de oprichtster enorm bijdroeg aan de aankleding.

Daarnaast bevond zich het hotel The Hoxton. Ik weet niet hoe het op mijn Google Maps is gepind, waarschijnlijk omdat een vriendin het me heeft aanbevolen. De bar van het hotel is voor iedereen toegankelijk en ze hebben een redelijk leuke binnenplaats (maar vol met rokers), en kleine tafeltjes hier en daar voor niet-rokers die wat privacy zoeken. De drankjes zijn niet bijzonder, maar om een vriend(in) te ontmoeten is het perfect.

Nu gaan we naar het 6e arrondissement. Ik zag een foto voorbijkomen van de perkamenten die bij Relma worden verkocht en ik wilde die komen bekijken. De perkamenten die ik nu heb bevredigen me niet. Bij Relmavond ik perkamenten van uitzonderlijke kwaliteit. Heel transparant en aan beide kanten heel glad, zoals ik ze zou willen. De prijs weerspiegelt echter deze kwaliteit: 100€/vel, twee keer zo duur als wat ik nu heb.

Ik ging naar Gibert Joseph en ik vond het geweldig om rond te hangen in de afdeling ‘kunstboeken’. Er zijn enorm veel boeken over huidige en vroegere tentoonstellingen in Parijs. Ik kwam een tweedehands boek tegen ‘Professsion Artisan d’art’, overal gemarkeerd en geannoteerd. Het is zeer respectloos om zo’n boek aan het publiek te verkopen (de inkoopdienst heeft het boek slecht geïnspecteerd), en nog respectlozer tegenover de eigenaar ‘kunstenaar/ambachtsman’ om het aan de boekhandel te geven. Hier kun je de aantekeningen van de vorige eigenaar zien. Ik weet niet of hij zijn kunstenaarscarrière heeft kunnen lanceren, maar kan iemand met zo weinig integriteit iets moois creëren? En zijn strategie mist artistieke samenhang.

Ik steek de Seine over om Notre-Dame de Paris te zien, maar ik heb te weinig tijd om het interieur te bezoeken. Een volgende keer!

Musée de Cluny

Officieel Musée national du Moyen Âge geheten, is het Musée de Cluny een herenhuis vol met mooie objecten. Ik denk dat ik het tijdens mijn middelbare school heb bezocht, maar ik herkende de plek niet. Ik denk dat het komt door de 11 jaar durende renovatie; ik herken niets meer, behalve de tapijten van de Dame met de Eenhoorn. Ik hield vooral van de collectie ivoren en met edelstenen bedekte objecten. Helaas zijn er te weinig boeken; ik had graag verluchte manuscripten willen zien.

Massage

Mijn Vietnamese masseuse was op vakantie, dus ik moest me bij de Chinese masseuses van Lanqi Spa laten masseren. Het is altijd even goed; een massage van 1,5 uur genas mijn handen die last hebben van zadelmakerij (lederbewerking) en mijn rug.

Hôtel de la Marine

Dit gebouw huisvestte vóór de Revolutie het Garde-Meuble de la Couronne, onder het gezag van een intendant. Je kunt de appartementen van de intendant bezoeken. Het is vrij leeg vergeleken met het musée Jacquemart-André dat gevuld is met een privécollectie kunstobjecten. Ik vind de toegangsprijs iets te hoog (17€) voor de collectie, maar het blijft mooi en leuk als je wat tijd hebt in de buurt.

Ik maak van de gelegenheid gebruik om de tentoonstelling ‘Joyaux dynastiques’ te bezoeken. De juwelen dateren grotendeels uit de Gilded Age-periode, dus de ambachtslieden die ze hebben gemaakt, hadden een veel geavanceerdere behendigheid en technologie dan bijvoorbeeld wat je kunt zien in de schatten van het Vaticaan. De edelstenen zijn beter geslepen, er zijn zelfs enkele juwelen met de mysterieuze setting van Van Cleef, gekleurde stenen met zeer weinig inleg en van opmerkelijke grootte. Het treurigste is dat enkele juwelen die uit het Louvre zijn gestolen, deel zouden uitmaken van de collectie, dus ze staan nog in de officiële catalogus, maar uiteraard niet op de tentoonstelling. De hypermoderne helm die elk object becommentarieert zodra je in de buurt bent, wordt met het toegangsticket geleverd, maar de commentaren zijn veel te lang, dus je blijft wel 5 minuten voor elk object staan terwijl het commentaar een betoog wordt dat niets meer met het object te maken heeft; in een superkleine ruimte, wat het moeilijk maakt om goed van de commentaren en de tentoongestelde objecten te genieten.

Uiteraard probeer ik bij elk bezoek aan Parijs door het 13e arrondissement te gaan voor een bun cha.

Dit is het overzicht van mijn reizen naar Parijs.