Balans van ons Sedentaire Leven in Rijsel (2025 – 2026)
We vestigden ons in januari 2025 in Rijsel en het is alweer tijd om deze stad te verlaten (april 2026) want JB is net door zijn werkgever gedetacheerd… naar Polynesië. Het is tijd om een korte balans op te maken van onze vestiging in Rijsel. JB koos ervoor om naar Rijsel te komen voor zijn omscholing naar cybersecurity en hij koos zijn huidige werkgever omdat hij wist dat er kansen zouden zijn voor buitenlandse mobiliteit. We hebben altijd gehoopt en gedacht dat onze vestiging in Rijsel tijdelijk zou zijn, maar wisten niet of de mobiliteit mogelijk zou zijn omdat JB nog junior is in de cyberwereld.
Zoals ik al heb uitgelegd, konden we een super appartement huren volledig gemeubileerd en ingericht door zorgvuldige en belezen eigenaren. Elk detail is doordacht, elk huishoudelijk apparaat zit vol verborgen functies. Het doet goed om in zo’n mooi, doordacht en goed georiënteerd appartement te zitten: het noorden voor mijn atelier (beter licht voor kunstenaars), en het zuiden voor de woonkamer die elke zonnestraal opvangt zodra die er is (wat heel belangrijk is in het noorden).
Op het moment dat we ons in Rijsel vestigden, waren er maar twee driekamerappartementen te huur in het centrum en Oud-Rijsel. Ik heb lang getwijfeld tussen de twee, en ik koos deze en annuleerde het bezoek aan het andere appartement. Ik heb goed gedaan, want een paar maanden later was het gebouw pal tegenover het andere appartement in renovatie.
Ik kan jullie eindelijk een video van het appartement laten zien:
De grote slaapkamer is leeggehaald en het bed vervangen door twee bureaus waar mijn gereedschap voor sieraden maken, boekbinden, lederbewerking, linoleumsnede, verluchting, kalligrafie, heilige geometrie, papierknippen, naaien… (zie mijn creaties hier). Mijn doel is tweeledig: mijn handigheid verfijnen en die staat van totale concentratie bereiken die men de stroomnoemt. Het opmerkelijk rustige appartement leent zich daar perfect voor.
Ik heb eindelijk begrepen waarom het zo moeilijk is om een appartement of huis goed in te richten. Als je je ergens vestigt, heb je toch het absolute minimum nodig: een bank, een bed, een tafel, stoelen… En vaak worden die eerste aankopen bij IKEA gedaan, omdat je een nieuw leven begint vlak na je studies. In werkelijkheid ontstaat een mooie inrichting langzaam. Door de jaren heen vervang je het ene meubel, dan het andere. In mijn geval was het appartement al gemeubileerd en ingericht, waardoor ik de fase van overhaaste aankopen heb vermeden. Maar ik heb toch acht maanden nodig gehad om twee kommen te vinden die ik echt mooi vond, en ik heb de tijd genomen om alle schilderijen in de woonkamer te vervangen door mijn eigen creaties. Dat kost tijd, want je komt niet elke dag een object tegen dat bij je past. Uiteindelijk is een mooi interieur de vrucht van jarenlang zoeken, vondsten en selecties. Het is een levende collectie van meubels die je verkoopt om iets beters te verwelkomen, van borden die je vervangt…
Sedentair zijn heeft me toegang gegeven tot papieren boeken. Ik heb verschillende klassiekers voor het eerst in prachtige edities kunnen lezen. Dit is alleen mogelijk als je sedentair bent, want die mooie edities vinden is geen sinecure: veel boeken die ik kocht kwamen uit de VS of het VK. Ik heb veel boeken kunnen ontdekken en lenen bij de mediatheek van mijn buurt (het gele gebouw op de foto). In Rijsel delen de bibliotheken hun collecties en leveren ze gereserveerde boeken rechtstreeks naar de dichtstbijzijnde bibliotheek. Ik heb toegang tot een enorme catalogus, met name alle boeken uit de Pléiade-collectie, en de dvd’s van mijn favoriete films en series (mijn passie is het bekijken van de extra’s, die alleen beschikbaar zijn als je toegang hebt tot dvd’s).
JB heeft daarentegen in 15 maanden veel zichtbaardere prestaties geleverd: een succesvolle omscholing in een Engelstaligere werkomgeving, het behalen van zijn VAE, een detachering naar Polynesië, zijn video over zijn omscholing heeft hem in contact gebracht met andere cyberexperts, hij heeft de renovatie van ons huurappartement beheerd en een tweede Microsoft SC-200-certificering in cybersecurity behaald.
Elke week liep ik naar het stadscentrum (20 minuten lopen van het appartement) om mijn winkeliers te zien: slager, groenteboer, kaasboer, stomerij… Als het regende of sneeuwde, nam ik een shuttle die alleen het stadscentrum bediende, waar vooral gepensioneerden gebruik van maakten. Het meest bevredigende punt als je sedentair bent in Frankrijk, is goed eten. Na 8,5 jaar weinig te hebben gekookt, doet het ons veel deugd om elke dag zelfgemaakte maaltijden te hebben. Ik denk dat het effect te zien is in onze bloedwaarden. Uit eten gaan geeft ons niet meer zoveel plezier, want ik kook nu beter dan de restaurants 😀
De enige interacties die ik in Rijsel heb, zijn met JB, onze vriend Aurélien, mijn winkeliers, enkele zorgverleners (en mijn familie die me in Rijsel kwam opzoeken). Zo ben ik niet op de hoogte van de zogenaamde ‘gemeenheid’ van de inwoners van Oud-Rijsel, want ik heb geen contact met hen. En het wandelen beschermt me tegen de nadelen van het openbaar vervoer. Kortom, ik leef mijn beste leven.
De luchthaven van Rijsel ligt op slechts 20 minuten met de auto. Er is een directe en zeer goedkope trein naar de luchthaven van Parijs. Er zijn zelfs twee metrolijnen naar de buitenwijken van Rijsel, outletwinkels in Roubaix (waaronder merken van luxe beddengoed), een Paristore in Roubaix, er is Eurostar en een directe TGV naar Brussel & Amsterdam. Afgezien van de kou is Rijsel de place to be. Zeker als je zo dicht bij het stadscentrum woont.
En kijk dan naar die foto’s, bewonder de schoonheid van deze stad!
Ik had graag een appartement gehad in de Rue de la Monnaie in een oud gebouw, in het hart van Vieux-Lille, maar met de noordelijke kou was het beter om dubbel glas & zon in de woonkamer te hebben.
Het vertrek
Ik voel me hier zo goed dat het idee om te verhuizen me niet zo aanspreekt, vooral niet naar een afgelegen eiland, maar externe factoren hebben eind 2025 moeten ingrijpen om me zin te geven om te vertrekken: nachtelijk lawaai van de buren, de toenemende onveiligheid in Rijsel, een land dat degenen die werken straft om degenen die geen moeite doen te belonen… Vooral op een dag was ik op Instagram aan het scrollen toen ik een van mijn vriendinnen zag, met haar voeten in turquoise water, Seychellen of Maldiven… en ik voelde iets diep vanbinnen: ik begreep dat dat was waar ik wilde zijn; op een lekker warme plek, waar ik midden in de week naar het strand kan, en niet in Rijsel de kou en de wind trotseren en de hele tijd verkouden zijn. Ik zei tegen JB dat hij naartoe gestuurd kon worden waar hij maar wilde, ik zou hem volgen.
Ik had een voorafschaduwing van een droom, waarin JB me zijn overplaatsing naar Polynesië aankondigde. In de droom lag ik te slapen en werd ik wakker van het nieuws, ik vroeg wanneer we gingen, hij antwoordde “over twee weken”, ik antwoordde “te vroeg”, en toen werd ik echt wakker. Twee weken later hoorden we inderdaad het nieuws van de overplaatsing en deze keer hebben we twee maanden om ons voor te bereiden.
We moesten het appartement leegmaken voor vertrek. Maar omdat ik me 15 maanden echt in Rijsel heb gevestigd, heb ik een hoop gereedschap & boeken. Het is niet de eerste keer dat ik een appartement volledig leegruim voor een expatriatie dus ik ben gewend, maar dat maakt het proces er niet minder pijnlijk op. Jullie weten dat ik niet minimalistisch ben, ik ben niet bang om veel spullen te hebben, waar ik een hekel aan heb is om ze ongebruikt te laten en een stagnerende energie (qi) te laten ontstaan.. Tijdens het opruimen was ik blij om te zien dat alle gekochte spullen werden gebruikt, de kleding gedragen en geliefd, de boeken gelezen of doorgebladerd. Twee maanden lang plaatste ik bijna dagelijks spullen op Vinted/leboncoin, ik weet nog steeds niet hoe ik erin geslaagd ben om bijna 100 spullen in 2 maanden te verkopen! Ik heb pakketjes gemaakt en 80% ervan verzonden via La Poste/Mondial Relay, en gelukkig was het appartement al gemeubileerd, ik had maar weinig meubels te verkopen. Ik ben blij dat ik de duurste spullen in het begin heb verkocht, want constant lastiggevallen door mensen op Vinted/Le Bon Coin, kon ik het op het einde niet meer aan.
Ik moest de hobby’s kiezen die het makkelijkst mee te nemen zijn naar Tahiti, namelijk aquarelleren, kalligrafie en heilige geometrie. Ik heb zelf een leren boodschappentas genaaid speciaal voor Tahiti (want ik zal mijn karretje niet meer hebben voor de boodschappen).
Het heeft me doen begrijpen waarom degenen die hun leven ergens hebben opgebouwd – een appartement, een huis, een stad – het zo moeilijk, zelfs ondenkbaar vinden om te vertrekken. Het werk dat dat met zich meebrengt is kolossaal. Onze spullen houden ons veel meer tegen dan we denken. Geografische vrijheid is een luxe, maar het is ook een echt offer. In 15 maanden zijn we al zo gehecht geraakt aan ons bed dat een 5-sterrenhotel waardig is, dat we elke keer als we reizen veel slechter slapen.
Toch een klein spijt: gewacht hebben met de oplevering om een klusjesman in te schakelen, terwijl ik hem veel eerder had moeten contacteren, voor mijn eigen comfort. Maandenlang een deurkruk en een slecht vastgedraaid stopcontact verdragen. En toen ik uiteindelijk de deurrubber van de douche verving, besefte ik dat het tien minuten duurde. Les geleerd: de volgende keer los ik dit soort dingen onmiddellijk op, zonder te wachten. Niet alleen zodat het netjes is bij vertrek, maar om die visuele vervuiling en die kleine mentale last die zich opstapelt, dat “daar moeten we ons mee bezighouden als we dit appartement verlaten” die maandenlang in mijn hoofd rondspookt, niet meer te hoeven verdragen.
Nu alle spullen bij onze naasten zijn opgeslagen en het belangrijkste in onze koffers zit, zijn we klaar voor een nieuw avontuur. 9 maanden in Tahiti! Nieuw klimaat, nieuwe omgeving, een lager koopkracht (alles is daar erg duur) maar er zal geen enkele verleiding zijn om te shoppen, dat zal ons goed doen!
