Het verkrijgen van de ESTA ondanks een reis naar Cuba na 2011

Omdat ik enkele maanden naar Frans-Polynesië moest voor mijn werk, vulde ik zorgvuldig mijn ESTA-aanvraag in in afwachting van de tussenstop in de Verenigde Staten (niet vergeten: dit is essentieel, zelfs voor een simpele doorreis).

Ik schrok toen ik de volgende vraag zag:

“Bent u op of na 1 maart 2011 naar Cuba, Iran, Irak, Libië, Noord-Korea, Somalië, Soedan, Syrië of Jemen gereisd of daar geweest?”

Ja, dat is inderdaad het geval (verblijf in 2017), en ik herinnerde me niet dat ik deze vraag bij mijn eerdere aanvragen had gezien.

Sommigen zijn misschien geneigd om “Nee” te antwoorden, aangemoedigd door het ontbreken van een stempel in hun paspoort. Zeer slecht idee, de VS hebben talloze andere databronnen. Als een leugen aan het licht komt, kun je voor zeer lange tijd op de zwarte lijst van Amerikaans grondgebied komen.

Ik stelde me al voor dat mijn ESTA-aanvraag werd geweigerd en dat ik een afspraak bij de Amerikaanse ambassade moest maken voor een regulier B1/B2-visum.

Ik diende mijn ESTA-aanvraag in om 16:15 uur (op een zaterdag). Ik kreeg om 17:00 uur een (positief) antwoord, amper 45 minuten later.

Ik heb me voor niets zorgen gemaakt.

De verwarring komt voort uit het feit dat een Amerikaanse wet van 1 maart 2011 het gebruik van ESTA verbiedt voor reizigers die in een “risicoland” zijn geweest: Iran, Irak, Libië, Noord-Korea, Somalië, Soedan, Syrië en Jemen.

Cuba voegde zich op 12 januari 2021 bij deze weinig benijdenswaardige lijst, maar zonder terugwerkende kracht.

Dus ja, het is mogelijk om een ESTA te verkrijgen voor een reis naar de Verenigde Staten ondanks een verblijf op Cuba na maart 2011, maar vóór 12 januari 2021.

Als u er na 12 januari 2021bent geweest, is dat een heel ander verhaal. U komt niet in aanmerking voor ESTA en moet een regulier visum aanvragen.