Cairo #4 (Egypte): Het Nieuwe Egyptisch Museum & de Sfinx

De vorige keer vond ik mijn hotel tegenover de Sfinx zo geweldig dat JB deze keer een ander hotel voor me zocht, nog dichter bij de Sfinx.

Deel 1: Reisverslag
Deel 2: Praktische tips

Deel 1: Reisverslag

Dag 3 (vervolg)

Ik weet dat iedereen onder de indruk is van de piramides, maar ik vind ze niet bijzonder energiek. De Sfinx daarentegen maakte heel veel indruk op me en hij heeft zo’n bijzondere uitstraling en energie dat ik er zo dicht mogelijk bij wil zijn. De vorige keer logeerden we in de guest house Egypt Pyramids Inn (Booking-link) die ik je van harte aanbeveel, want hij kijkt de Sfinx recht in de ogen. Deze keer vond JB een ander hotel dat maar al te dicht bij de Sfinx ligt (Booking-link).

We komen precies aan op het moment van zonsondergang. Vanaf het terras van het hotel zien we de Sfinx, de piramides en de zonsondergang. Prachtig!! Maar we zien ook een hoop kapotte muren (die ik “de vuilnisbelt” noem) die het uitzicht een beetje verpesten, maar als we Cheops wegsnijden, zien we dat afval niet meer ahaha.

Vanuit onze kamer hebben we een bad dat uitkijkt op de Sfinx. Dit glas is getint, ze kunnen ons niet van buitenaf zien (tenminste overdag, ’s avonds weet ik het niet zeker). Tegenover staat een bank en daar ga ik vaak op zitten om naar de Sfinx te kijken alsof het een tv is. De weg die je op de foto ziet, is de weg die van de ingang naar de piramides leidt. Net als “echte mensen” heeft de Sfinx een kant waar zijn gezicht harmonieuzer is. Hij is heel mooi als je hem van voren ziet (vanaf de guest house Egypt Pyramids Inn (Booking-link)) of vanaf dit hotel (Booking-link). Door zijn afgebroken neus is hij niet vanuit alle hoeken mooi, maar slechts vanuit 2 hoeken.

Om je te laten zien hoe dicht we bij de Sfinx zijn, kijk maar naar het andere terras van ons hotel. We zijn er heel dichtbij!!!

Tussen de twee hotels verkies ik toch Egypt Pyramids Inn (Booking-link). Vanaf het terras van mijn hotel (Booking-link) heb ik aandachtig naar de hotels in de buurt gekeken en alleen deze guest house ligt in de juiste as, waar de Sfinx je in de ogen kijkt. Anders zul je naar Pizza Hut moeten, maar daar kun je niet overnachten. Of je kunt één nacht bij de ene en één nacht bij de andere doorbrengen, ze liggen op 10 meter van elkaar.

’s Avonds kunnen we vanuit onze kamer naar de show “Sound and Light” kijken (2 keer per avond, de eerste om 19u30). Maak je geen zorgen over het geluid, het maakt een hels kabaal, het is onmogelijk om het niet te horen. De show is echter zo ouderwets dat we er blij zijn dat we er gratis naar kunnen kijken. De show bestaat uit het voorlezen van een tekst met een superouderwetse stem en het aan- en uitzetten van de lichten van de Sfinx en de piramides. Dat is het. Als ik bedenk dat sommige toeristen Caïro – Gizeh doen om deze show bij te wonen (15$ geloof ik). Nee!!! Iedereen dineert gewoon terwijl ze naar de show kijken vanaf de terrassen van de hotels.

In tegenstelling tot de rust bij Mena House, hoor je hier de hele avond zwerfhonden + de twee terrassen van het hotel + toeristen in de kamer ernaast die naar een blijkbaar heel grappige film kijken (ze lachen voortdurend). De nacht is kort door de geluidsoverlast.

Dag 4

Elke keer als we een Uber bellen, word ik gestrest. Zal hij komen? Zal hij de rit accepteren? Want wederom is het een korte rit van 15 minuten naar het Nieuwe Egyptisch Museum. Zal er een oplichtingspoging zijn (prijsonderhandelingen voor/tijdens de rit)? JB zegt me dat de categorie “comfort” een groot deel van de oplichting elimineert, omdat die is voorbehouden aan de best beoordeelde chauffeurs. Maar zelfs daarmee hebben we pogingen tot prijsonderhandeling in cash gehad.

Om zeker te zijn, gaan we voor Pizza Hut staan om een Uber te bellen, zodat hij ons zonder problemen kan vinden. Recht tegenover ligt de tweede ingang van het plateau van Gizeh. Een groepje schoolmeisjes die in de rij staan, zwaait naar me. Ik ga bij hen staan en dan willen een twintigtal van hen me een hand geven, ik voel me Obama!!! Er worden foto’s van me genomen en ik kalmeer de menigte door selfies te nemen met mijn eigen telefoon. De rust keert pas terug als ik de straat oversteek om op de Uber te wachten. Het is zaterdag en Egyptenaren uit het hele land komen hierheen, sommigen hebben waarschijnlijk nog nooit een Aziaat gezien. De meisjes zijn heel blij om me te zien.

Twee straatverkopertjes volgen me naar de andere stoep en praten met JB en mij. Voor één keer proberen ze ons geen paar dollar af te troggelen, ze hebben gewoon behoefte aan menselijk contact. Ze mogen ons zo graag dat ze ons (oprecht) een etui willen geven dat ze verkopen. We weigeren natuurlijk. Nadat we ze hebben geleerd “Hallo” in het Vietnamees te zeggen, leren zij ons op hun beurt een paar zinnen in het Arabisch. Zonder dat we erom gevraagd hebben, besluiten ze ons spontaan te leren “nee ik heb geen geld”, “dat is te duur”, “nee, dat heb ik niet nodig” te zeggen. De armen, ik denk dat ze zo vaak genegeerd en uitgescholden worden door toeristen dat ze soms gewoon behoefte hebben aan een oprecht gesprek met toeristen. Deze kinderen komen hier na school verkopen en ze hebben een redelijk goed niveau Engels. De oudste vertelt me dat ze ervan droomt naar Japan te gaan (dat ze uiteraard via manga’s kent).

Onze Uber arriveert eindelijk en omdat een deel van de weg afgesloten is, maken we een enorme omweg om bij het Nieuwe Egyptisch Museum te komen (de rit Gizeh – museum kost ons 170 EGP met Uber). We geven hem een paar dollar fooi. Het nieuwe museum is echt indrukwekkend, het is heel groot en goed georganiseerd. Mijn camera komt echter niet door de beveiliging. Vreemd, want de smartphone maakt ook foto’s/video’s. Ik zie veel andere toeristen met tegenzin, net als wij, hun Leica en rugzakken achterlaten in de “security”-ruimte.

Wat ons meteen opvalt bij binnenkomst in het museum, is dat beeld. Het lijkt niet zo groot, maar het was een hele prestatie om het hierheen te brengen. Vroeger stond het midden in de bevolking op een plein in Caïro, maar het is hier rechtop naartoe vervoerd (want zijn tweeling, die lang geleden liggend werd vervoerd, heeft een been gebroken, aldus onze Uber-chauffeur). En daarvoor wordt, zodra het beeld onder een brug door moet, de brug afgebroken. 24 uur en heel veel geld voor die “verhuizing”.

Omdat ik een pijl naar “Toetanchamon” zag, vroeg ik waar die zaal precies is. Antwoord: “die is nog niet geopend en we weten niet wanneer die opent.” Ik vraag waar de mummies van de farao’s zijn. Antwoord: “die zijn in museum XYZ.” Kortom, dit nieuwe museum is officieel geopend sinds november 2024, maar er ontbreekt nog van alles. Je moet dus nog steeds naar het oude museum in Caïro en dit nieuwe museum bezoeken.

Ik kan niet zeggen of dit museum beter gevuld is, waardevoller dan het andere, want ik vind alles mooi. De objecten zijn veel beter uitgelicht, niet zoals in het andere museum. De verlichting is aangepast aan elk object, je ziet de details veel beter. En het is erg modern, met veel voorzieningen voor gehandicapten (roltrap, braille, lift). Zelfs ik profiteer ervan, want ik heb spierpijn sinds we de piramides van binnen hebben verkend en het doet pijn om de trappen af te gaan.

Hier lijkt het op het Louvre, maar beter, want het is ruimer. De uitleg is uitgebreid in het Engels.

Ik ben verliefd op dit beeld, kijk eens naar de details van de pruiken!!! En achterop zijn er ook nog gekleurde hiërogliefen. Het is zo ontzettend mooi!!!

En omdat er meer ruimte is, zie je de sieraden beter.

Alles bekijken kost ons enorm veel tijd, er is te veel te zien en het museum is immens. Ik kan niet wachten om het Toetanchamon-gedeelte te bezoeken als dat klaar is. Je kunt er ook eten. Er is hier ook een robot die je naam in hiërogliefen schrijft voor 300 EGP. De restaurants ter plaatse zijn iets duurder dan het Egyptische gemiddelde (reken op 300 EGP per gerecht), maar ik heb ontzettend honger.

Daarna is het een drama om een Uber te bellen vanaf het museum. Ik weet niet waarom. Is de rit misschien niet interessant genoeg? Of is er wegwerkzaamheden? Kortom, zoals gewoonlijk wachten we lang en geven we onze chauffeur wat dollars om hem te bedanken dat hij de rit heeft geaccepteerd en niet heeft geprobeerd ons op te lichten.

Te moe, we doen de rest van de dag niets meer en gaan heel vroeg naar bed, want we willen de Sfinx bezoeken zodra die de volgende ochtend opent.

Dag 5

De opening zou om 7 uur zijn, maar in werkelijkheid is het 7:30. We wachten voor de ingang tegenover de Sfinx (die op 5 meter van ons hotel staat) en zijn een van de eersten die het terrein betreden.

Na de afgelopen dagen het gedrag van de toeristen te hebben geobserveerd, kom ik tot de volgende conclusies:

(1) de Sfinx is ’s ochtends mooier omdat de zon zijn gezicht verlicht. Vanaf de middag staat hij tegen de zon in.
(2) het is beter om bij binnenkomst linksaf te slaan, de Sfinx van voren te bekijken, dan achter de tempel langs te gaan om een platform te bereiken om de Sfinx van de linkerkant te bekijken, en dan door te lopen naar de piramide van Chefren (en de andere piramides), en de verharde weg te nemen om de rechterkant van de Sfinx te zien en via dezelfde ingang te vertrekken. Het is een beetje ingewikkeld om uit te leggen, maar ter plaatse en als je naar mijn foto’s kijkt, zul je het begrijpen.

Na de ingang (we hebben online nog een ticket gekocht, want elk ticket is één dag geldig), kun je ofwel de verharde weg naar rechts nemen, ofwel naar een plek met veel stoelen gaan (linkerkant). Als je via de linkerkant gaat, sta je op een gegeven moment tegenover de Sfinx, zo. Hier staan de Sfinx en de piramide van Chefren ongeveer op één lijn.

De Sfinx is een emblematische mythologische figuur uit het oude Egypte, vaak afgebeeld als een hybride wezen, met het lichaam van een leeuw en een menselijk hoofd. Hij symboliseert kracht en wijsheid, en verenigt twee krachtige elementen van de natuur: het koningschap (vertegenwoordigd door het menselijk hoofd) en de macht (belichaamd door de leeuw). De Sfinx is ook een symbool van bescherming, vaak geplaatst bij de ingang van tempels of koninklijke graven, om kwade krachten af te weren. Een van de beroemdste is de Grote Sfinx van Gizeh, vlakbij de piramides, die de geest van dit mythologische wezen belichaamt. Hij wordt geassocieerd met farao Chefren, hoewel de oorsprong en exacte functie nog steeds onderwerp van discussie zijn onder onderzoekers.

In de Egyptische mythologie wordt de Sfinx ook geassocieerd met raadsels en intellectuele uitdagingen. Volgens sommige verhalen stelde de Sfinx reizigers raadsels en doodde hij degenen die niet correct konden antwoorden. Dit beeld heeft veel legendes geïnspireerd en heeft de eeuwen doorstaan, en heeft zowel de Griekse cultuur als de westerse literatuur beïnvloed. In het oude Griekenland verschijnt de Sfinx als een kwaadaardig wezen, maar het raadsel dat hij stelde – “Welk dier loopt ’s ochtends op vier benen, ’s middags op twee benen en ’s avonds op drie benen?” – is beroemd gebleven en symboliseert de reis van de mens door de verschillende levensfasen.

Daarna kun je wat dichterbij komen… maar je kunt niet verder rechtdoor, want alleen toeristen met een speciale vergunning mogen tot aan de droomstele, tussen de poten van de Sfinx.

De droomstele, ook wel de openbaringsstele genoemd, is een granieten monument dat zich tussen de poten van de Grote Sfinx van Gizeh bevindt. Het werd opgericht tijdens de regering van farao Thoetmosis IV (rond 1400 voor Christus) en vertelt over een profetische droom die het lot van de jonge prins vóór zijn troonsbestijging zou hebben bepaald. Volgens de tekst op de stele viel Thoetmosis IV, toen hij nog maar een prins was, in de schaduw van de Sfinx in slaap. In zijn droom sprak de Sfinx, geïdentificeerd als de belichaming van de zonnegod Harmachis (Horus van de Horizon), tot hem. Hij vroeg hem om het zand te verwijderen dat hem bijna volledig bedolf, en beloofde hem in ruil daarvoor te helpen farao te worden. Dit verhaal is niet alleen een goddelijke rechtvaardiging van de regering van Thoetmosis IV, maar ook een bewijs van de symbolische en religieuze banden tussen de Sfinx en het Egyptische koningschap. De stele beschrijft ook de inspanningen van de jonge farao om de Sfinx te herstellen en te behouden.

Pas dan betreed je de tempel aan de linkerkant en nadat je door dit kleine labyrint bent gelopen, kom je op een platform vanwaar je de Sfinx kunt observeren. Ik heb hem gezien vanaf het terras van mijn hotel, vanuit mijn kamer… maar bij nadering is zijn energie nog sterker en eerlijk gezegd, ik ben er dol op!! Dit is naar mijn mening de enige plek op het plateau van Gizeh waar nog een ongelooflijke energie overblijft. De ster van deze plek is deze Sfinx, niet de piramides. Zijn structuur lijkt op andere kleine sfinxen die je in Luxor of in musea ziet, maar zijn grootte!!! Je moet ter plaatse zijn om te beseffen hoe GIGANTISCH hij is!!

Je moet dan het bord ‘exit’ volgen en langs de Sfinx lopen om bij de piramides te komen. De piramide van Chefren is nog steeds even mooi met zijn top die hem onderscheidt van die van Cheops.

We gaan dan de geasfalteerde weg (met andere kamelen, auto’s en paarden) en we observeren nu de Sfinx van de andere kant (de kant waar hij het mooist is). Van hieruit kun je de droomstele goed zien. Op een gegeven moment is er een werknemer aan het schoonmaken en je ziet dat hij niet boven de hoogte van de poot van de Sfinx uitkomt. Van deze kant lijkt zijn lichaam meer beschadigd dan de andere kant. Maar er zijn ook veel stenen en vormen om hem heen (rechthoekige structuren hier en daar).

Kortom, ik vind de Sfinx zo leuk dat we een ochtend besteden om hem alleen maar te bezoeken. En na het bezoek bewonderen we hem nog steeds vanaf de terrassen van het hotel 😀

Want zoals je kunt zien, vanaf de weg vlak bij de Sfinx kun je onze kamer en ons hotel zien (Booking-link) 😀

JB moedigt me aan om naar de souvenirwinkel te gaan om geld te wisselen voor munten. De vorige keer kon ik 2 munten van 1 EGP krijgen met het masker van Toetanchamon, ik heb er één gegeven en de andere verloren. Deze keer gaf de souvenirverkoper me 5 munten van 1 EGP en toen ik vroeg, gaf hij me ook nog een munt van 50 piasters met Cleopatra erop. We gaven hem 15 EGP in ruil (dat is al het geld dat we nog hebben), het is niet veel, maar hij verliest in ieder geval niet bij het wisselen. Hij lijkt erg geamuseerd. Ik ga gewoon één munt van 1 EGP bewaren, de rest geef ik weg op Instagram of de blog, stay tuned!!

Daarop nemen we de taxi die door ons hotel is gereserveerd om naar de luchthaven te gaan (genoeg van de stress die Uber veroorzaakt), we betalen wat meer (25$ in plaats van 12$), maar we zijn in ieder geval gerust. Nou ja… misschien niet helemaal, want we vertelden het hotel dat we vanaf de luchthaven CAIRO zouden vertrekken, maar de chauffeur was geïnstrueerd om ons naar de andere luchthaven te brengen (er zijn er twee), gelukkig hebben we de naam van de luchthaven bevestigd voordat we vertrokken. Egypte vermoeit me echt enorm! Het is nooit relaxed. We stressen voor elke rit, een kleine onoplettendheid en je betaalt 20 keer de normale prijs. Op plaatsen waar we niet zelfstandig zijn in transport, is er altijd extra stress, want zelfs apps zoals Uber beschermen niet tegen oplichting. Het was in ieder geval een goed idee om voldoende dollars in kleine biljetten te hebben, want je kunt op elk moment fooien geven aan iedereen. Ik ben verdrietig om de Sfinx te verlaten, maar ik ben ook opgelucht om te vertrekken. De komende 20 dagen hebben we onze eigen auto

Deel 2: Praktische tips

• Hotels:
  • ofwel Egypt Pyramids Inn (kamer met uitzicht op de Sfinx) (Booking-link) je kunt de foto’s hier
  • ofwel ons hotel The Gate Hotel Front Pyramids Sphinx (let op: er is een ander hotel met een vergelijkbare naam, je moet de juiste kiezen (Booking-link) – kamer met badkuip tegenover de Sfinx of de kamer met privéterras
• Je kunt de toegangstickets van tevoren kopen op de officiële website:
  • voor de piramides en de sfinx: https://egymonuments.com/locations/tickets/Pyramids 700 EGP per persoon
  • voor het nieuwe Egyptisch museum (Grand Egyptian Museum): https://egymonuments.com/locations/details/gem 350 EGP per persoon