DIY Ik heb een leren tas gemaakt – Handgenaaid met zadelsteek – Gevorderd leerbewerken
Ik ben trots om mijn nieuwste lederen project aan jullie voor te stellen, waar ik het meest trots op ben. Het begint allemaal met een patroon gekocht bij een Vietnamese handelaar. Deze tas heeft me maanden van nadenken en research gekost. Er zijn 22 kartonnen stukken die overeenkomen met 22 stukken die je moet snijden, voor het buitenleer, de lederen voering en de verstevigingen. Daarbij komen nog de afschuiningen die je moet maken. Er zit niet veel uitleg bij, dus ik heb veel tijd gestoken in het begrijpen en mijn ledermeesters heeft me moeten helpen met het ontcijferen van de schema’s. Alleen de voorbereiding al duurt een hele dag en gelukkig had ik hulp van twee vrienden. Mijn leer zit vol imperfecties (striae, gaatjes), dus we moesten goed nadenken om te snijden waar geen imperfecties zijn en offers te brengen op minder zichtbare plaatsen.
Ik wilde het ontwerp iets aanpassen ten opzichte van het originele model, dus ik duik in mijn voorraad metalen accessoires om te zien wat me kan interesseren. Ik kies voor zilverkleurige accessoires omdat dat beter past bij het leer en het garen dat ik gekozen heb.
Ik heb gekozen voor donkerroze negonda-leer van Tanneries Dupuy en grijs swift-leer van Pomari. Dit zijn kleuren die ik voor mezelf niet zou gekozen hebben, maar ik heb deze leren in overvloed (na een grote aankoop van leerresten) en het is een cadeau voor een kind, dus ik dacht dat het perfect was. Normaal gebruik ik altijd een lichtgekleurde voering (om gemakkelijk dingen te kunnen vinden), maar hier is het weer voor een kind, dus hij kan het zo vuil maken als hij wil, dat is zelfs heel goed. Voor het garen kies ik voor crème. Ik heb ook roze garen, maar ik dacht dat als je toch met de hand naait, je net zo goed het mooie zadelsteekwerk kunt laten zien.
Ik begin met het handvat. Het handvat links is niet door de “Quality Control” van JB gekomen, die vindt dat er niets deugt: noch het snijden, noch het stiksel, noch de randen. Ik moest het handvat (rechts) opnieuw maken, realistischer, en het 3D-effect waar ik niet goed in ben achterwege laten.
In het begin wilde ik rood-roze randverf, toen zwart, toen dacht ik dat met de beperkte keuze die ik thuis heb, het eenvoudigste is om zwart en wit te mengen om een grijstint te krijgen die bij de grijze voering past.
Deze kleur bevalt me wel.
Normaal gesproken heb je voor het verven van de randen maar vier basiskleuren nodig (CMYK-systeem) om de gewenste tint te krijgen, maar ik heb ze niet allemaal gekocht.
Derde poging om de binnenzak te naaien, ik weet niet wat er mis was, maar de stiklijn is niet helemaal recht. Ik ben moe, we laten het maar zo.
Nu is de bodem van de tas aan de beurt. Ik was niet van plan om pootjes toe te voegen, maar ik dacht “waarom niet”, dus plaats ik ze tijdelijk om te zien of de pootjes die ik heb passen bij deze kleine bodem. De metalen pootjes zorgen ervoor dat de tas niet vies wordt en ze zijn niet eens zo zwaar, dus het kost me niets om ze toe te voegen.
Nu naaien we het voorpaneel aan de bodem.
Ik bereid ook de binnenzijden voor.
Ik plaats het handvat. Het wordt ondersteund door een stuk staal, zodat het handvat het hele gewicht van de tas kan dragen zonder te vervormen. Dit stuk staal is het goed bewaarde geheim van kwaliteitstassen.
Wat een emotie! Het is mijn eerste handvat ooit, ik ben best trots! Het kan ook volledig plat worden gelegd, zodat je de schouderriem kunt gebruiken zonder dat het hindert.
Het patroon voorziet geen schouderriem. Na veel twijfelen besluit ik 2 ringen aan het achterpaneel toe te voegen om de afneembare riem te ondersteunen. Het is de eerste keer dat ik leer hoe dat moet.
Er werd me gevraagd waarom de twee ringen niet bij de binnenzijden waren geplaatst: dat is om wrijving van de riem met de tas te voorkomen (die de randen zou kunnen beschadigen). De binnenzijden zijn niet stevig genoeg om het hele gewicht van de tas te dragen. Het feit dat ze achter de tas zitten, kan de tas naar achteren doen kantelen, maar na testen ontdekte ik dat dit niet het geval is wanneer je de tas over de schouder draagt. De ideale plek zou bij het handvat zijn geweest (om te profiteren van de stalen staaf), maar ik heb de benodigde metalen bevestigingen niet. Dat wordt waarschijnlijk voor een ander project.
Alle onderdelen zijn klaar, we gaan over tot de montage.
Eerst moeten alle metalen onderdelen worden geplaatst voordat we de lederen voering lijmen.
We zorgen ervoor dat alles schoon en goed beschermd is aan de binnenkant tegen wrijving, voordat we de voering aanbrengen.
De grijze lederen voering is nu voorzien van een klein zakje. Ik wilde een karabijnhaak toevoegen om sleutels aan te hangen, maar ik dacht dat die de aanvallen van een kind niet zou weerstaan: hij zou eraan trekken en de voering scheuren, dus ik heb het idee laten varen. Maar als dit een tas voor mezelf was geweest, zou ik een plek voor een AirPod hebben toegevoegd plus een karabijnhaak voor de sleutels.
Ik lijm de voering op het buitenleer en strijk de naden glad.
Ik lijm de binnenzijden aan de panelen en het is tijd om te naaien. Ik maak de fout om te lijmen terwijl de lijm nog nat is, waardoor de naaigaatjes die ik al had gemaakt verstopt raken en het naaien super moeilijk wordt. Deze fout zal ik nooit meer maken, beloofd.
We beginnen met het afwerken van de randen.
Als de verf goed droog is, plaats ik het tweede deel van het slot. Het is een intens moment, want een verkeerd gat en je moet helemaal opnieuw beginnen.
En hier is het eindresultaat (ik zal de afwerking van de riem later afmaken).
Buitenleer: Negonda van Tanneries Dupuy. Voering: Swift van Pomari.
Dit is de eerste keer dat ik alle professionele gereedschappen thuis heb om zo zorgvuldig mogelijk een tas te maken, zelfs mijn mes is door mijn (boekbind)leraar geslepen om goed te kunnen pareren. Voorheen dacht ik dat ik slecht was in pareren, maar toen ik het probeerde op een perfect plat oppervlak (wat ik eerder niet had) met een scherp mes, wist ik voor de eerste keer in mijn leven hoe ik van 0,4 mm dikte naar bijna niets kon gaan zonder het leer te scheuren.
De twee nieuwigheden die ik heb aangeschaft zijn: het fileermes en het zadelmakerspaard met extensie, speciaal aangepast voor tassen. Deze twee gereedschappen, gemaakt door Vietnamese ambachtslieden, hebben mijn leven veranderd. Het bewijst dat je niet gierig moet zijn en dat het essentieel is om te investeren in kwaliteitsgereedschap om kwaliteit te leveren (laat staan de leercursussen die ik bij mijn leraar heb gevolgd). Ik ben heel blij met mijn investeringen!
Ik vond het geweldig om een project te hebben dat metalen accessoires gebruikt, ik ben er dol op! Ik vind dat het een echte meerwaarde geeft aan het project.
Deze keer was ik niet gierig met verstevigingen, ik heb 5 soorten verstevigingen in verschillende diktes gekocht en het was een groot plezier om de juiste versteviging te kunnen gebruiken voor de kwetsbare delen. Ik denk dat je het kunt zien, want de tas blijft vanzelf staan (oef) en zal in de toekomst zijn vorm behouden (hoop ik).
In tegenstelling tot andere projecten waar het een race tegen de klok was, had ik deze keer genoeg tijd om stap voor stap vooruit te gaan en geen fouten te maken. Ik heb de stappen in volgorde gevolgd, met lange pauzes vanwege de Olympische Spelen. Ik had zoveel tijd om na te denken dat je bijvoorbeeld dit detail kunt waarderen: de continuïteit van de nerf op twee stukken leer aan de voorkant versus een in de winkel gekochte tas die niet dezelfde overweging heeft gekregen. Bij het snijden heb ik heel goed opgelet om deze continuïteit te behouden, door het beste deel voor de voorkant van de tas te selecteren en de stukken zo te oriënteren dat de nerf perfect doorloopt.
Er zijn nog steeds zichtbare imperfecties (stiksels, verstevigingen, verf, voering) en het ontwerp kan altijd beter, maar dit is al een grote vooruitgang vergeleken met mijn andere leerprojecten. Het is pas de tweede leren tas die ik maak en het stiksel is veel verbeterd vergeleken met de eerste tas. Ik heb fouten gemaakt die ik de volgende keer duidelijk kan vermijden. Ik vond het erg fijn om een kartonnen template te hebben om de gaten op elkaar af te stemmen en ervoor te zorgen dat de stukken leer op de millimeter nauwkeurig zijn (mijn zachte leer rekt veel uit en het is fijn om te kunnen controleren voordat je gaat naaien). Deze templateleverancier is echter niet erg betrouwbaar en er zitten enkele fouten in zijn template. Idealiter zou ik deze templates zelf willen maken, bijvoorbeeld met mijn Silhouette-snijmachine (wat ik later zal doen met deze kerststronk-tas).
Budget
- Roze leer: 1.322.000 VND (deze rest heeft veel gebreken, dus ik kon er niet veel van gebruiken) oftewel 49 euro, gekocht bij 3Q Leather
- Grijs swift voeringleer: 1.100.000 VND (er blijft veel over) oftewel 40 euro, gekocht bij 3Q Leather
- Template: 400.000 VND oftewel 15 euro
- Sluiting: 330.000 VND oftewel 12 euro
- Metalen voetjes: 100.000 VND oftewel 3,7 euro
- Ijzeren staaf: 2,5 euro
- D-ring beugels: 0,5 euro
- Voor de riem: Roestvrijstalen draaibare karabijnhaak 10 euro
- Verstevigingen: Salamander 0,6 mm, Hotmelt, Lysiane, zelfklevende stof (ik reken ze niet mee in het budget omdat ik grote hoeveelheden heb gekocht)
- TOTAAL (zonder gereedschappen, draden en kantverf te rekenen): 132,7 euro
