Bali (Indonesië): Taman Ayun-tempel, Ulun Danu Beratan-tempel & Leke Leke-waterval

We maken van onze rit Ubud – Lovina gebruik om onderweg wat bezienswaardigheden te bezoeken. We gaan via de chauffeur met wie we de berg Batur hebben bezocht, maar 20 minuten voor vertrek belt hij ons op met de mededeling dat een andere chauffeur hem zal vervangen. De reden: een van de leden van de gemeenschap is overleden. In Azië lieg je niet over overlijdens, want dat brengt ongeluk, dus we geloven hem op zijn woord, maar hij had ons de dag ervoor kunnen waarschuwen, in plaats van ons voor voldongen feiten te stellen.

Gelukkig is de nieuwe chauffeur vriendelijk en rijdt hij voorzichtig.

Deel 1: Reisverslag
Deel 2: Praktische tips

Deel 1: Reisverslag

Pura Taman Ajun

Dit is onze eerste stop. Deze tempel is vrij groot en wordt omringd door enorme grachten (ik heb geen foto’s genomen). De toegang kost 30.000 roepia’s.

Het centrale deel, met verschillende merous, is gesloten voor het publiek. We kunnen alleen eromheen lopen en hun schoonheid bewonderen. Sorry dat ik je niet meer vertel over de architectuur, de betekenis, aan welke god deze tempel is gewijd, enz. Ik ben absoluut niet in staat om me voor wat dan ook te interesseren, ik voel me niet goed op Bali.

Er zijn hier heel weinig toeristen en deze rust en al dit groen bevallen me enorm. Aan het einde van het bezoek is er een documentaire te kijken.

Op Bali hebben tempelpoorten altijd deze vorm: twee driehoeken op ongeveer 50 cm afstand. Helaas zijn ze allemaal verplicht een ijzeren hek ertussen te plaatsen om de tempels te openen en te sluiten, dat ontsiert het geheel een beetje.

Leke Leke-waterval

Op weg naar de Leke Leke-waterval stopt iemand ons en laat ons begrijpen dat de weg die voor auto’s toegankelijk is erg beschadigd is en dat we een motor-taxi moeten nemen. In het begin dachten we aan een georganiseerde oplichting, maar als we de prijzen horen: 10.000 of 15.000 roepia’s per persoon, dat valt wel mee. Eigenlijk hebben de dorpelingen zich verenigd om deze ritten te organiseren, want iemand zorgt toch voor de boekhouding, hij verzamelt het geld en noteert alles zorgvuldig in een schrift.

Uiteindelijk is dit de meest aangename en authentieke rit van onze hele reis op Bali.

We passeren dorpjes & rijstvelden, waar mensen niet gewend zijn om buitenlanders te zien. Iedereen stopt met waar hij mee bezig is om naar ons te kijken en te glimlachen. Ze lijken erg blij en trots op dit motor-taxi-idee. Op een gegeven moment passeren we een prachtig rijstveld en de chauffeur van JB vertelt hem dat zijn vrouw daar aan het werk is.

Mijn chauffeur heeft een minder sterke motor en we hebben wat moeite met de hellingen, daarom heeft hij mij gekozen, lichter om te vervoeren.

Aangekomen ter plaatse moeten we, naar mijn geheugen, 20.000 roepia’s (??) betalen voor de toegang. We moeten lang door het bos lopen. Op sommige plekken is het glad, sommige toeristen hebben bamboestokken (let op: er lijken oplichterspraktijken te zijn met die bamboestokken) waardoor ze veel sneller kunnen gaan.

Het geluid van het water wordt steeds aanwezig en uiteindelijk zien we een prachtige waterval achter de bomen.

Helaas marcheren de Instagrammers er ter plaatse op los. Er is een rots waar iedereen op klimt om een foto te nemen. De ‘fotograaf’ plaatst zich meestal op afstand, op een andere rots bovenaan de trappen. We moesten 20 minuten wachten op een meid die de ene pose na de andere doet. Als je bedenkt dat mensen zelden foto’s van één plek meerdere keren posten, is dat veel te veel moeite voor één foto, eerlijk gezegd, dat kan ik niet.

Als we een voertuig hadden gehad, hadden we door kunnen rijden en een andere waterval kunnen bezoeken.

Lunch

Na al die fysieke inspanning vragen we de chauffeur om ons ergens af te zetten voor de lunch. We passeren een aardbeienboerderij met uitzicht op een mooie vallei….

…voordat we in een toeristenval terechtkomen die verschrikkelijk duur is (120.000 roepia’s per gerecht). De chauffeur krijgt waarschijnlijk een mooie commissie, maar het wordt hem vergeven, want het is het beste lokale eten dat ik op Bali heb gehad. De vis is super vers en de pittige saus, precies goed. Ik heb er enorm van genoten!

Let op: we gaan de hoogte in, dus het is wat fris, neem een vest mee.

Het uitzicht vanaf het restaurant is niet uitzonderlijk, maar toch mooi.

Ulun Danu Beratan-tempel

Dit is de tempel die je op alle Bali-brochures ziet. Eerlijk gezegd, gezien de toegangsprijs (50.000 roepia’s), voel je dat het meer Disneyland is dan spiritueel. We hebben toegang tot een soort park, met veel activiteiten voor de kleintjes en plekken om foto’s te nemen, voordat we twee kleine tempels zien, niet zo indrukwekkend. Als je de juiste hoek weet te kiezen, krijg je dit:

Anders krijg je dit in plaats daarvan:

Er was een ceremonie toen we erlangs kwamen. Het was erg mooi om te zien (met enorm veel offers).

We hadden hier kunnen lunchen, dat was goedkoper geweest, maar ook basaler (burger, friet…).

Bali Handara-poort

We rijden snel langs deze beroemde ‘Instagram/Pinterest’-poort om te zien hoe het er in het echt uitziet. Hier zie je dat er geen ijzeren hek is, want dit is geen echte toegangspoort tot de tempel, het is gewoon een poort gecreëerd door een luxe golfclub.Ahahaha. Maar eerlijk, het is fotogeniek, met twee bloeiende bomen ernaast en een achtergrond van bergen zover het oog reikt (als er geen wolken zijn). Vóór Covid moest je 2 uur wachten voor een foto, maar op dit moment schat ik 30 minuten. Je moet betalen om een foto te kunnen nemen.

Bali lijkt toeristen aan te trekken die veel tijd te verliezen hebben voor één foto.

Dat is bij ons niet het geval, dus we stoppen er maar 2 minuten (het ligt op de route). Het is eerlijk gezegd de mooiste poort van dit type die we tot nu toe hebben gezien.

Deel 2: Praktische tips

Ik geef u de naam van onze chauffeur niet, want we zijn niet zo tevreden over zijn service, maar weet dat we 600.000 roepies hebben betaald voor een privéauto met 7 zitplaatsen, tussen Ubud en Lovina (of beter gezegd, ons hotel in de buurt).

De andere attracties kosten tussen de 10.000 en 50.000 roepies, dus neem wat contant geld mee.