Praag (Tsjechië): Joodse wijk, alchemisten & Nationaal Museum
Na Gdansk, ging ik naar Praag, opnieuw helemaal alleen omdat JB nog in Nepal was om de Everest Base Campte veroveren. We hadden er een maand doorgebracht Praag een paar jaar geleden, maar ik weet niet waarom die stad niet veel herinneringen bij me achterliet. Behalve de mooie brug, het mooie kasteel, is de rest uit mijn geheugen gewist en toen ik voor het hoofdplein van Praag stond, schrok ik omdat ik me niet herinnerde er geweest te zijn!!! aahhahha
Ik nam een privékamer in een airbnb, met automatische code, en toen ik probeerde de deur van mijn kamer van binnenuit op slot te doen, wilde de sleutel niet draaien. Ik verloor dus 1u30 met de manager (die onmiddellijk kwam) en uiteindelijk gaf hij me de kamer ernaast voor de eerste nacht, en ik moest de volgende dag opnieuw verhuizen na de reparatie. Als je alleen reist, kun je de deur van de kamer beter van binnenuit kunnen afsluiten 😀
De reis naar Praag was verschrikkelijk want vanaf de aankomst verloor ik al mijn energie, ik was volledig uitgeput en eerlijk gezegd had ik geen enkele zin om iets te bezoeken, zelfs niet om het Airbnb te verlaten. Dat is mij nog nooit eerder overkomen in Praag, en het was zo erg dat ik er weken over deed om te herstellen.
Dus van de 4 dagen ter plekke bezocht ik 4-5 dingen en sliep ik in mijn kamer.
Het goede nieuws is dat er een grote Vietnamese gemeenschap in Praag is, die goddelijk kookt (het is de Noorderse keuken) en ik heb super goed gegeten. De Vietnamezen zijn nog talrijker dan tijdens mijn vorige reis, er is om de 500m een Vietnamees restaurant, tot mijn grootste vreugde.
Het eerste bezoek is het hoofdplein. Je raakt er volledig de weg kwijt. Ik kan me niet herinneren dat ik hier zoveel mensen zag, en ik herken de plaatsen helemaal niet! Na in Gdansk geweest te zijn, een heel klein stadje, voel ik me hier helemaal verloren ahahah
Maar de astronomische klok blijft mijn favoriet, en het is nog altijd mooier in het echt dan op foto’s. Deze keer heb ik veel meer kennis van astrologie, astronomie en ik waardeer veel en veel meer wat erop staat! Ik had de coulissen willen bezoeken maar ja, te uitgeput.
Daarna ging ik de Joodse wijk bezoeken, die ik helemaal niet kende!
De bezoeken kosten hier meer, er is een pakket om meerdere plaatsen te bezoeken, maar ik kies voor één synagoge. De Joodse wijk van Praag trekt me enorm aan omdat het de oorsprong is van veel legendes, esoterische kennis, waaronder de legende van de golem. Hier is een samenvatting van het deel “legende van de Golem” uit het boek “Secrets de thérapeute” van Tobie Nathan dat ik heel leuk vond.
De golem, een wezen van klei gevormd (volgens geruchten) door een rabbijn, is een fascinerende legende. Deze rabbijn, Yehuda Loew ben Bezalel, bekend als de Maharal van Praag, zou de golem tot leven hebben gewekt met behulp van kabbalistische kennis en de verborgen naam van God, shem hameforash. Deze legende is deels geworteld in een historische realiteit: de Maharal werd in februari 1592 op het kasteel van keizer Rudolf II ontboden. Rudolf II, een keizer die geïntrigeerd was door esoterie en wetenschappen, zou met de Maharal hebben gesproken over de geheimen van het scheppen van leven. Rudolf II, bekend om zijn verzamelingen van vreemde voorwerpen en zijn passie voor occulte wetenschappen, verzamelde intellectuelen van zijn tijd, zoals Tycho Brahe en Johannes Kepler, om over deze onderwerpen te discussiëren. De ontmoeting tussen de Maharal en de keizer draaide waarschijnlijk om de mogelijkheid om een levenloos wezen tot leven te wekken, een vraag die Rudolf II aan de wijze rabbijn zou hebben gesteld. De legende van de golem vindt zijn oorsprong in oude overtuigingen. Sinds de 2e eeuw proberen talmoedisten en kabbalisten de verborgen naam van God te ontcijferen, die verondersteld wordt de kracht te geven om leven te scheppen. De Maharal van Praag zou deze naam hebben gebruikt om de golem tot leven te wekken, door een stukje papier met de naam van God onder de tong van het wezen te plaatsen of het op zijn voorhoofd te graveren. De golem, ondanks zijn immense kracht, was verstoken van autonoom denken en kon alleen de bevelen van zijn schepper opvolgen. Hij werd geschapen om de Joodse wijk ’s nachts tegen aanvallen te beschermen. Zodra zijn missie was volbracht, moest hij vernietigd worden om gevaar te voorkomen; dat deed men door een letter op zijn voorhoofd uit te wissen. De legende van de golem is in de loop der tijd geëvolueerd. De eerste volledige versies van het verhaal dateren van het begin van de 19e eeuw in Duitsland, maar het is Yudel Rosenberg, een Poolse rabbijn die naar Canada emigreerde, die de legende zijn huidige vorm gaf. In 1909 publiceerde Rosenberg in het Hebreeuws “De wonderbaarlijke daden van de Maharal”, een reeks verhalen die de schepping van de golem gedetailleerd beschrijven. Gepresenteerd als een vertaling van een oud manuscript, werd het boek lange tijd als authentiek beschouwd, wat bijdroeg aan het verankeren van de legende in de geschiedenis. Gustav Meyrink populariseerde de legende nog meer met zijn roman “De Golem” in 1915, die een enorm succes kende. Sindsdien heeft de legende van de golem veel schrijvers en kunstenaars geïnspireerd, waardoor de golem een mythisch, bijna historisch figuur is geworden.
De kabbalisten hebben waardevolle kennis waarvan sommige overeenkomen met de duizend jaar oude Chinese kennis. Het is jammer dat er niemand is die zowel het Hebreeuws als het Chinees beheerst om overeenkomsten tussen beide te vinden. De Kabbala en de Yi King vereisen dat mensen die zich ervoor interesseren een minimale maturiteit hebben, dus vanaf 40 of 50 jaar.
Over esoterische kennis gesproken, ik heb een alchemiemuseum bezocht (Speculum Alchemiae Museum. Het museum ligt op een heel mooi klein plein. Het is klein, maar de sfeer zit er goed in. Je gaat een bibliotheek binnen en daalt af naar de kelder via een deur die in de boekenkast is verwerkt. Daarna ontdek je de laboratoria van de alchemisten. Omdat Rudolf II op zoek was naar het levenselixer voor zichzelf, heeft hij dit onderzoek gefinancierd en men zegt dat deze kelders rechtstreeks naar het kasteel leiden. Ze ontdekten het bestaan van deze doorgang tijdens een overstroming. Om geen argwaan te wekken, hadden ze hun eigen werkplaats om glazen flessen te maken, onmisbaar voor de experimenten. Het was een beetje duur voor wat je te zien kreeg, maar het was origineel.
SAPA-markt
Om goed te eten, heb ik een hele dag gewijd aan de Vietnamese markt (SAPA) van Praag. Het is een B2B-markt, de Vietnamezen importeren in bulk en verkopen verschillende soorten producten in Europa. Omdat er een grote concentratie Vietnamezen op deze markt is, zijn er Vietnamese restaurants geopend. Ze zijn bijzonder goed omdat de Vietnamezen hier uit het noorden komen en ze vers uit Vietnam komen, dus hun smaak is nog intact. Het lijkt wel een stukje Vietnam in Europa. Het is super gezellig! De markt is zo uitgebreid vergeleken met de vorige keer dat ik moeite had om mijn favoriete restaurants terug te vinden. Ik was ook nog eens bij de verkeerde ingang naar binnen gegaan. En zonder na te denken, was ik vergeten geld op te nemen. Gelukkig was er voor een hypermarkt een geldautomaat waarvan het logo op Société Générale leek en kon ik zonder kosten geld opnemen. De Vietnamezen op deze markt accepteren alleen contant geld.
Met zakken vol contant geld kan ik eindelijk mijn maag vullen en zelfs gerechten meenemen voor de avond. Ik heb mijn haar laten knippen voor weinig geld (ongeveer €10 denk ik). Als je geïnteresseerd bent in deze markt, ga dan naar ingang nr. 4 (https://maps.app.goo.gl/7okbS14CTx4rrjh98). Maar het is ver van het centrum, je kunt beter met de Uber komen (€9 per rit).
Sima Praag
In Praag is ook een van ’s werelds beste lederwarenmakers, hij heet Sima. Zijn winkel ligt een beetje buiten het centrum, dus ik kon er niet langs. Bovendien maakt hij producten op bestelling, ik heb niets nodig, dus ik heb geen zin om erheen te gaan. Maar vergeet niet: als je iets nodig hebt, bestel dan van tevoren en ga bij hem langs. Hij heeft een lederperforatiegereedschap gemaakt dat professionals nu de ‘Sima-priem’ noemen en iedereen bewondert zijn unieke technieken.
De Karelsbrug
De Karelsbrug is altijd mooi, er heerst een vrolijke sfeer, vooral bij zonsondergang.
Daarna ging ik naar een boekwinkel vol Engelse boeken. Maar niets bijzonders, ze hadden niet de mooie zeldzame boeken die ik zocht.
Nationaal Museum
Op de laatste dag in Praag ging ik naar het Nationaal Museum, want mijn vriend O. vertelde me dat de mineralenzaal een ongelooflijke energie had, terwijl hij helemaal niet in lithotherapie geloofde. Mijn bagage was opgeborgen in een kluisje bij een hostel (er is nu een app waarmee je overal ter wereld plekken kunt vinden om je bagage achter te laten, handig!).
Het museum zelf is erg mooi en je gaat van zaal naar zaal om meer te leren over onze planeet.
De mineralenzaal is inderdaad indrukwekkend. Ze zijn gerangschikt per familie.
Als je goed kijkt, ontdek je bijvoorbeeld dat smaragd dezelfde familie is als aquamarijn en het kleine verschil in samenstelling maakt dat de ene een edelsteen is en de andere een mooie steen die je zonder nadenken kunt kopen.
Ik denk dat dit een museum is dat zowel volwassenen als kinderen kan bekoren.
En voor het eerst zie ik deze glazen met uranium, meestal in de vorm van diuranaat. Ze gloeien met een groen fluorescerend licht wanneer ze onder ultraviolet licht worden geplaatst. Deze objecten zijn zeer gewild bij verzamelaars. Vanwege mogelijke radioactiviteit zijn ze decoratief, mensen gebruiken ze niet meer voor het nuttigen van voedsel.
Dat was mijn verblijf in Praag, een beetje saai, maar ik had absoluut geen energie om meer te zien. Daarna moest ik mijn reis door Europa onderbreken en het vliegtuig nemen naar Nice om persoonlijke redenen.
