[story time] De vergadering die mijn leven veranderde

Wanneer ik in de achteruitkijkspiegel kijk, besef ik dat mijn professionele carrière bezaaid is met ‘vlindereffect’-momenten waarin een gelukje, een initiatief, een onverwachte ontmoeting, een ogenschijnlijk onbeduidende gebeurtenis een grote impact hebben gehad op mijn carrière en mijn leven.

Ik vertel jullie zo’n moment.

We zijn in januari 2012, ik ben 24 jaar en werk als consultant bij een SEO-bureau (natuurlijke zoekmachineoptimalisatie; werk dat erin bestaat de zichtbaarheid van een website in zoekmachines zoals Google te optimaliseren). Ik word gestuurd naar een detachering bij een klant (dat wil zeggen dat ik direct bij de klant op locatie ga werken).

Ik ben enthousiast, de klant in kwestie beheert een van de grootste Franse websites. Deze site heeft nooit serieus aan SEO gewerkt, maar het bedrijfsbeleid is veranderd: SEO wordt een strategische uitdaging en de ambities zijn groot. Dit is precies het type opdracht waar ik aan wil werken: een zeer grote website, onbenut potentieel, het vooruitzicht om een zeer sterke groei te realiseren.

Ik kom niet op volledig onbekend terrein. M. is een paar maanden eerder aangenomen als directeur ‘Search Marketing’, met de opdracht om een SEO-team op te bouwen. En toevallig is M. een voormalige collega; ik kwam bij mijn huidige functie een paar maanden voor zijn vertrek. We hebben niet echt samengewerkt, maar we kennen elkaar.

M. ontvangt me en legt uit dat we een strategie voor ‘contentuitbreiding’ moeten opzetten. Miljoenen contentitems zijn beschikbaar, maar zijn nooit in zoekmachines geïndexeerd. Er is echter een dringender probleem: de indexeringsrobots van Google kunnen de site niet meer doorlopen. Dit is een groot probleem; zolang het niet is opgelost, is het onmogelijk om de site correct te indexeren.

Ik duik dus in mijn analyses. We zijn al met een klein tiental consultants in het team, maar de organisatie is nog niet goed opgezet; iedereen werkt een beetje in zijn eigen hoek, zonder coördinatie. Er is wel een SEO-verantwoordelijke die de leiding zou moeten nemen, maar zij is er al sinds enkele jaren, vóór de verandering in ambitie. Ze lijkt moeite te hebben met de reorganisatie en werkt weinig mee.

Uiteindelijk bereidt de meest ervaren SEO-consultant een presentatie voor met 60 slides, heel technisch, met alle analyses en hypothesen. M. vraagt ons om dit werk te presenteren aan zijn baas: JC.

Als ik in dienst was van de klant, zou JC mijn n+3 zijn; een hoge pief met wie ik nooit de kans heb gehad om te praten; dit is een belangrijke vergadering. M. is onlangs gearriveerd, er worden grote middelen ingezet om een nieuw team op te bouwen; we moeten een goede indruk maken.

We zitten in het kantoor van JC. Voor zover ik me herinner, staan er vier consultants tegenover hem, samen met M. en de SEO-verantwoordelijke.

JC opent de vergadering en legt uit dat hij de eerste resultaten wil zien van de contentuitbreidingsstrategie die is gestart.

Ik begrijp meteen dat zijn vraag niet echt overeenkomt met wat we hem gaan presenteren.

De ervaren consultant start zijn presentatie. Na twee of drie slides realiseer ik me dat JC niet goed begrijpt wat hij vertelt.

Ik neem het initiatief om in te grijpen:

– ‘JC, ik neem de vrijheid om dit in context te plaatsen. Je vroeg ons wat de resultaten waren van de contentuitbreidingsstrategie. Het antwoord is dat die helemaal niet werkt.’

Ik zie een verbaasde grijns op het gezicht van JC en ga verder:

– ‘Het werkt niet, omdat de indexeringsrobots van de zoekmachines de site niet kunnen doorlopen. Wat we vandaag presenteren, is het resultaat van onze analyses, onze hypothesen en wat we van plan zijn om het probleem op te lossen.’

De ervaren consultant hervat zijn presentatie, maar eigenlijk is de vergadering voorbij. Mijn zeer beknopte interventie gaf JC het informatieniveau dat hij nodig had. Hij zal de vergadering overigens 15 minuten later beëindigen, overspoeld door te technische informatie die voor hem niet interessant is.

Een paar weken later ontbiedt M. mij op zijn kantoor.

Hij legt uit dat de SEO-verantwoordelijke net is afgetreden. Dat ik indruk heb gemaakt op JC en dat ze mij voorstellen om haar te vervangen.

Ik ben uiteraard gevleid en blij met deze kans. Maar op dat moment begrijp ik het niet helemaal; JC is helemaal niet mijn gesprekspartner; ik zie niet goed wat ik heb gedaan om dit respect te verdienen.

Pas later besef ik dat het mijn korte interventie tijdens die vergadering was die een uitstekende indruk op hem maakte.

Ik accepteer het voorstel en ik zal vier jaar lang SEO-verantwoordelijke van dit bedrijf blijven. Dankzij mijn werk en dat van mijn collega’s zullen we uitstekende resultaten behalen die ruimschoots zullen opvallen in het SEO-wereldje.

Deze resultaten zullen mij een stevige legitimiteit geven, die mij na een sabbatical om een wereldreis te maken, in staat zal stellen om mijn eigen bedrijf op te richten dat gedurende acht jaar van digitaal nomadisme nooit klanten tekort zal komen. Nog vóór de komst van Covid en de democratisering van thuiswerken, was mijn goede reputatie voldoende voor bedrijven om mij werk toe te vertrouwen terwijl ik ze nooit fysiek had ontmoet en aan de andere kant van de wereld was.

Zonder deze vergadering had mijn carrière en mijn levensstijl misschien een heel ander pad gevolgd.