[story time] Waarom ik zo dol ben op Omega-horloges

We zetten onze artikelenreeks over luxe merken voort (na Hermès en Dior). Ik heb een bling bling-kantje dat door mijn aderen stroomt, dus ik heb echt een zwak voor luxe merken. Maar niet zomaar een luxe merk.

Onlangs zocht iemand naar “Gucci” op mijn blog. Waarom zou ik Gucci kopen, serieus? Voor wie zie je me aan? Ewwww…

Ik ontdekte het merk Omega toen ik nog heel klein was. Ik wist niet dat het een luxe merk was. Omdat mijn opa een Omega-horloge had. Het model DE VILLE om precies te zijn. Mijn familie is middenklasse, dus ik heb nooit gedacht dat opa zo’n luxe object zou hebben gekocht. Hij heeft het zeker gekocht na zijn jaar in Congo (waar ik je in een ander artikel over vertelde).

Afbeelding: mijn opa had een vergelijkbaar horloge, maar niet in goud.

Mijn opa was leraar natuurkunde en wiskunde, dus hij kon niet alleen mooie dingen waarderen, maar ook het mechanisme erachter, als een ingenieur. Ik ben er zeker van dat hij in die tijd met dat geld een huis had kunnen kopen, maar nee, mijn opa had dat bling bling-kantje, hij gaf de voorkeur aan mooie dingen boven dagelijks comfort, zelfs als dat betekende dat hij jarenlang groenten en rijst at.

Af en toe liet hij me zijn Omega zien en legde hij me de basisprincipes van mechanische horloges uit. Hoe dan ook, het bijeffect van leraren in de familie is dat elk gesprek verandert in een wetenschappelijke les. Ook al wist ik niets van astronomie, na zoveel tijd met hem had ik genoeg kennis om wetenschappelijke fouten in bijvoorbeeld Interstellar aan te wijzen, want mijn opa was als een encyclopedie. Ik herinner me dat ik op 4-jarige leeftijd sterren wilde knippen en hij een passer pakte om de perfecte ster voor me te tekenen. Zo typisch leraar.

Dus als mijn opa een Omega koos, moest het wel de beste zijn. Al van jongs af aan had ik als referentie: automatisch horloge = Omega. Rolex who? ken ik niet.

Ik werd hun leverancier

Toen ik in 2013 bij een digitaal agentschap ging werken, was een van de eerste accounts die ik kreeg Omega. Het agentschap had ook andere merken van de Swatch-groep, maar toevallig kreeg ik Omega. Ik sprong innerlijk van vreugde. OMG.

Om mijn werk goed te doen, moest ik alle pagina’s op de site lezen om het verschil tussen elk horlogemodel te kennen. De klant stuurde me vriendelijk alle documentatie, de catalogi en hield me op de hoogte van elke productlancering. Dat versterkte alleen maar mijn liefde voor dit merk.

Mijn opa legde me ooit uit dat er robijnen in het mechanisme zitten. In die tijd had ik nog nooit edelstenen in mijn leven gezien, dus die informatie alleen al maakte grote indruk op me. Ik stelde voor om zijn horloge uit elkaar te halen om de robijnen eruit te halen, hahaha.

Helaas heeft hij nooit het revolutionaire kaliber van Omega gekend: het co-axiale kaliber gelanceerd in 1999: een echte vooruitgang in de wereld van mechanische horloges in 250 jaar.

Het kaliber in kwestie is extreem klein en wordt ondersteund door de 5 perfect geslepen synthetische robijnen. De keuze voor robijn is niet toevallig. Op de schaal van Mohs heeft robijn een hardheid van 9 (vs. 10 voor diamant), om slijtage te beperken. Dit dure kaliber biedt echter een ongelooflijke precisie en meer gangreserve (tot het hele weekend zonder gedragen te worden).

Bovendien is de geschiedenis van Omega-horloges nauw verbonden met de ruimteverovering (eerste horloge op de maan, vrij beslissende rol voor Apollo 13…), James Bond, de Olympische Spelen.. en later geassocieerd met sporten waarbij het horloge bijzonder wordt mishandeld, zoals golf, tot antimagnetische kalibers om de nieuwe eisen van de moderne wereld te weerstaan…

Om sentimentele redenen blijf ik meer aangetrokken tot de eenvoudige modellen, eerder dan de ruimteveroveringsmodellen van de Speedmaster-collectie.

Toch heb ik nog steeds geen Omega-horloge gekocht. Ahahhaah

Waarom heb ik geen Omega-horloge?

Ten eerste kost het veel geld. Het is geen object dat je zomaar van de ene op de andere dag kunt besluiten te kopen. Ik heb het DNA van mijn opa, maar in tegenstelling tot hem kan ik geen genoegen nemen met rijst en groenten om een horloge te kopen.

En helaas, hoewel ik van mooie dingen hou, ben ik niet gewend om horloges te dragen. Ik heb er meerdere verloren. En ik heb jaren gedaan over het opnieuw kopen van een Tissot-horloge, dat ik 6 van de 7 dagen vergeet te dragen. Dus met een automatisch Omega-horloge, dat werkt door de dagelijkse beweging van de drager, is het ongepast om zo’n horloge alleen voor mijn persoonlijke collectie te kopen.

Ik heb toch Omega-horloges geprobeerd. Eerst tijdens een avond georganiseerd door mijn klant waar ik met meester-horlogemakers van Omega kon praten, en daarna in een winkel in New York. Let op: het is aan te raden om horloges in Zwitserland te kopen, want door de wisselkoersen verlies je wat geld als je in EUR of USD koopt. Maar helaas zijn automatische horloges nog steeds erg dik en breed voor mijn kleine pols. Ik wacht dus op de volgende technologische vooruitgang van Omega om het formaat verder te verkleinen.

In ieder geval, als je een Omega-horloge kiest, staat er duidelijk bij of het een horloge is met het Co-Axial-mechanisme of niet.

Het is mijn oom die het Omega-horloge van mijn opa heeft gekregen. Het horloge werkte niet meer en was helemaal bekrast, maar het bleef jarenlang voor het altaar van mijn opa staan, als aandenken, voordat mijn oom het ophaalde.

Nou, ik hoop dat dit artikel je wat leuke informatie heeft gegeven over een merk dat je waarschijnlijk toch niet zult kopen. Ik denk dat het waarderen van mooie dingen (zonder ze per se te bezitten) al een bron van vreugde is, dus ik wilde gewoon mijn enthousiasme voor dit mooie merk met je delen.