Laatste dagen in Thailand
Na 6 maanden in Thailand beslissen we eindelijk om te vertrekken, want het regent al non-stop sinds 1 november, en gedurende meerdere dagen had ik zelfs geen zin om het appartement te verlaten: de straten staan onder water, er zijn overal insecten, het is overal vochtig.
Mijn infecties komen terug en ik moet nog een reeks tests ondergaan op Koh Samui. Ik kan het niet meer aan! Dus na de Moderna booster die we besloten hebben te nemen na ons Janssen vaccin, beslissen we om onszelf 3 laatste nachten op Koh Samui te gunnen: 2 nachten in een luxueus hotel, en een laatste nacht in een normaal hotel in Chaweng, maar niet ver van de luchthaven – om praktische redenen.
Ritz-Carlton Koh Samui
Na het ontvangen van de Gold Marriott Bonvoy status van onze vriend F., betreden we de deur van dit merk met veel meer vertrouwen 😀 het is de eerste keer dat we een Ritz ontdekken en we weten niet goed wat we kunnen verwachten.
Wel, ik kan jullie vertellen dat de service top is. Helaas heeft dit hotel ook het vervelende nadeel dat het te groot is en je moet absoluut een buggy bellen om je binnen het hotel te verplaatsen. Ik deel met jullie enkele foto’s van het hotel. We hadden een aanbieding: 2 nachten voor de prijs van 1, wat neerkomt op €120/nacht, met ontbijt. Dat doet deugd, vooral omdat het Moderna vaccin ons de eerste dag volledig heeft uitgeput.
Een deel van onze kamer (je ziet de woonkamer, het balkon & de werktafel niet op de foto)
Hier is een video van onze kamer. Net daarvoor hebben we de schoonmaakster gevraagd om het bad klaar te maken. Het kostte haar 20 minuten! Voor één keer vindt JB een badkuip die geschikt is voor zijn grote lengte.
Ik hou enorm van de zwembaden van het hotel: de eerste, verborgen en niet druk bezocht, bevindt zich op het niveau van de spa. Iedereen heeft er toegang toe, zonder natuurlijk een behandeling te boeken. En het zwembad tegenover het strand, met ligstoelen met de voeten in het water – waar je een limonade kunt nippen terwijl je de tinten blauw van de lucht, het water, het zwembad vergelijkt…
Blijkbaar kun je de zonsondergang zien vanuit de lobby, die hoog ligt, maar helaas regende het toen we er waren.
Het ontbijt in onbeperkte modus moet je absoluut testen. Hun croissant is lekker knapperig zoals het hoort. Ik vind het heerlijk!
We kregen een rondleiding door de mooiste kamer van het hotel, met privézwembad, een werktafel met uitzicht op de oceaan, en ze stelden ons voor om het te nemen voor 4000 baht extra, maar JB zei nee :'( boehoehoe
En hier is het hoogste punt van het hotel, een theebar – leeg door Covid – en die op dit moment alleen als uitkijkpunt dient
Het hotel biedt ook andere activiteiten aan zoals minigolf, fitnessruimte… Er zijn verschillende restaurants ter plaatse. Het restaurant ’s avonds is goddelijk lekker maar je moet wel je gerecht goed kiezen – als het gerecht niet pittig is, is het te lekker – maar als het pittig is, moet je vuur spuwen.
Malibu Koh Samui
We eindigen ons verblijf in Thailand met een nacht in Malibu Koh Samui. Het contrast is treffend: na maanden van luxueuze service in ons kleine hotel Baan Tang resort goedkoop maar warm op Koh Phangan, en verschillende luxe hotels, bij Malibu moet je toegeven: er is geen enkele service.
Echter, wanneer de avond valt, wordt de hele tuin extreem geurig – een heerlijke geur van een bloem die zich alleen ’s avonds opent. Het herinnert me aan mijn geboortestad Hanoi, en het raakt me zo dat ondanks de afwezige service, ik blij ben dat ik deze plek heb gekozen om mijn laatste nacht in Thailand door te brengen.
S. en L., heel sympathieke Franse expats die we via Instagram hebben leren kennen, ontmoeten ons bij een Japans restaurant. Ze komen terug uit Frankrijk, en in hun koffer, onze reMarkable 2 tablet (veel te aardig!!). JB kan nu rechten studeren met zijn eigen tablet. Merci merci !! Ah ja, dat had ik jullie nog niet verteld: JB heeft zich ingeschreven aan de universiteit Paris II, Bachelor in de rechten. Hij moet zijn studies volgen naast zijn freelance activiteit, terwijl hij reist. Niet gemakkelijk als er maar 24 uur per dag zijn.
We ontmoeten I. en P. voor een ontbijt voordat we het eiland verlaten. Het is zo triest, we hebben elkaar niet veel gezien sinds onze aankomst in Thailand, maar de band tussen ons is heel sterk. I. geeft ons een zakje zelfgemaakte koekjes, ontzettend lekker, voordat ze ons naar de luchthaven brengt.
De resultaten van onze PCR bij Bangkok Hospital komen om 8 uur ’s ochtends zoals verwacht: negatief. We kunnen zonder problemen naar Dubai.
Thailand is al voorbij. Vanaf onze 2 weken quarantaine in Bangkok in mei tot onze regelmatige bezoeken aan Koh Samui of Koh Phangan, we hebben nergens spijt van. We hebben ons kleine stukje paradijs gevonden te midden van de instabiliteit.
We maken een tussenstop in Phuket – het uitzicht vanuit het vliegtuig tijdens de landing is adembenemend. We brengen een halve nacht door in een hotel nabij de luchthaven dat ons een gratis shuttle heen en terug naar de luchthaven aanbiedt. We proppen ons in de lounge op de luchthaven – bewijs dat massatoerisme terug is. En de volgende dag, met halfgesloten ogen, komen we aan in Dubai.
