Gánh Hàng Rong – De mobiele boui boui in Vietnam

Zittend op een 10 cm hoog plastic stoeltje op straat, eet ik een van mijn favoriete desserts in Hoi An wanneer een groep Franse toeristen langsloopt. Ze zijn beiden geïntrigeerd door mijn dessert, dat eruit ziet als ongekookte tofu, en door de grootte van de stoelen, die zo klein is als een baksteen

Dat deze stoelen zo klein zijn, komt omdat zij de verkoopster in staat stellen alles op te bergen in haar twee manden, die elk aan een lange bamboe stang hangen, en met haar boui boui van de ene straat naar de andere te “wandelen”. De Vietnamezen noemen dit soort reizen boui boui, en vluchtig, “Gánh Hàng Rong”

Gánh Hàng Rong, de naam roept bij alle Vietnamezen zoveel herinneringen op, of het nu de leeftijd van mijn grootouders is, of de leeftijd van mijn kleine zusje. Met slechts twee manden en een bamboestok dragen de verkopers de beste smaken van de Vietnamese gastronomie met zich mee, en ook onze kindertijd

Toen ik een kind was, waren er veel meer boui boui’s dan dit. En ze bewogen veel meer rond. Er was er een in het bijzonder, wiens overlijden ik in de gaten zou houden. Zijn stem was herkenbaar onder hen allen, en zijn “ongekookte tofu” (Tào phớ) was de beste. Als ik alleen thuis was, mocht ik de deur niet opendoen, en moest ik door het raam naar buiten reiken en hem zo luid mogelijk roepen, opdat hij me niet zou horen

Ik gaf hem twee kommen en wat geld en hij gaf me twee kommen terug, gevuld met mijn favoriete dessert, soms met een of twee jasmijnbloemen drijvend in de saus. Ja, in die tijd, brachten we onze sauzen nog op smaak met echte bloemen

En toen, op een dag, kwam hij nooit meer terug

Net als die rondtrekkende boui boui’s, die steeds zeldzamer zijn geworden, verjaagd door de overheid en de politie, vanwege de ruimte die zij illegaal innemen op het trottoir

Naarmate het land rijker is geworden, ruilen steeds meer straatverkopers hun manden in voor fietsen om hun rug te ontlasten. Dit is het geval voor bloemen-, fruit-, maïs- en dessertverkopers. Ingewikkelde gerechten die een echte “keukenhoek” vereisen, worden echter altijd in bamboemanden vervoerd. Om een klantenkring op te bouwen en wat meer geld te verdienen, vestigen sommige verkopers zich elke dag op dezelfde plaats. Deze praktijk wordt getolereerd door de eigenaars van de huizen waar zij voor staan. Voor een dienst (het schoonmaken van de stoep), of gewoon uit vriendelijkheid

Maar aangezien de stoep nog steeds illegaal bezet is, kan de politie elk moment langskomen en is het paniek. De verkopers bergen alles op en dragen hun overgebleven kleine bezittingen op hun schouders, terwijl ze het blok rondgaan tot de politie vertrekt. Ze laten de klanten achter, zittend op de stenen stoelen met een kom in hun handen. Het is een komisch gezicht. Soms gaat de politie zelfs zo ver dat ze de stoelen waarop de klanten zitten in beslag neemt, zodat ze hun soep staande op de stoep opeten 😀 Het is zeldzaam maar niet onmogelijk, vooral als de klant zijn soep snel op heeft, dat hij ook met de verkoper meeloopt en zijn stoel afpakt ahahaha

Tot 2016 was Hoi An als het Ha Noi van de jaren 2000, vol met straatverkopers. Om het trottoir vrij te maken en Hoi An weer schoon te krijgen, zijn alle straatverkopers uit de oude stad verdreven. Er zijn nog maar een paar verkopers buiten de oude stad, vaak rond 4-5 uur ’s middags, om de behoefte aan een goede goedkope snack na schooltijd te bevredigen

Dus de volgende keer dat je Vietnamezen op kleine stoeltjes ziet zitten, stop dan meteen!

Als u niet kunt zitten, bestel dan toch een gerecht en eet staand! Als je nog nooit de wandelende boui boui hebt geproefd, is het alsof je nog nooit in Vietnam bent geweest

Foto credits: Foody.vn, Dan Tri, Google Afbeeldingen