[Reflectie] #24: Goedkope mensen kosten ons duur
Toen ik vandaag mijn lijmpotten opruimde voor een DIY-project, moest ik aan een verhaal denken. Tijdens een DIY-workshop waren we met een stuk of twaalf en deelden we één lijmpot voor vier personen. Dat was vervelend, want we gebruikten voortdurend lijm voor die activiteit. We waren de hele tijd aan het wachten. Ik dacht dat we niet genoeg potten of kwasten hadden… tot de laatste dag, toen we een kast vol materiaal ontdekten. We hadden vanaf het begin ieder onze eigen pot kunnen hebben!!! Als we die wachttijd hadden bespaard, denk ik dat we een middag hadden kunnen winnen om andere technieken te leren. Ik zei tegen mezelf: dat is een slechte docent (of iemand die niet graag lesgeeft). Ik dacht er niet veel over na totdat hetzelfde zich onlangs herhaalde in een andere workshop: de docente maakte precies genoeg verf klaar, en we moesten lang wachten tussen elke kleur. We hadden allemaal een hulpmiddel nodig om verder te komen, en ze gaf ons er EEN voor twintig personen!!!
Toch ben ik naar andere workshops geweest waar we alle benodigde hulpmiddelen in een klein doosje hadden, één per persoon. We hoefden niets te delen, en alles ging heel snel en efficiënt.
Ik vroeg me af of deze twee docenten, die precies genoeg gaven, niet oplettend waren, maar nee. Ambachtslieden zijn standaard nauwkeurig en oplettend. En vandaag, toen ik mijn lijm opruimde, had ik een openbaring: ze weten heel goed dat er materiaal ontbreekt, maar ze zijn gewoon goedkoop. Goedkoop in materiaal, goedkoop in uitleg en het delen van kennis. Ze gaven amper antwoord op vragen van studenten, alsof elk uitgesproken woord hen een goudstaaf kostte.
Mensen goedkoop hebben de gewoonte om alles te optimaliseren, vaak ten koste van anderen. Ze respecteren je tijd en energie niet, omdat ze niet denken in termen van overvloed; ze respecteren ook hun eigen tijd en energie niet. Een vriend goedkoop, bijvoorbeeld, kan je tijdens een reis dwingen om te lopen in plaats van een bus te betalen (dat lijkt misschien extreem, maar het is een ervaring uit het echte leven). In mijn DIY-voorbeelden zie je duidelijk dat deze mentaliteit van schaarste verder gaat dan geld. Bijvoorbeeld, één lijmpot per persoon hebben of van tevoren genoeg verf klaarmaken zou bijna niets kosten, noch financieel (je kunt ze hergebruiken), noch qua opruimen (de studenten maken de kwasten en potten schoon). Het vereist alleen dat je accepteert dat je genoeg hebt. Toch zijn deze mensen, vastgeroest in hun schaarstementaliteit, zich daar niet van bewust. Voor hen moet je altijd rantsoeneren, beperken, zelfs als dat nergens op slaat. Het onthult een gebrek aan vrijgevigheid en een angst om tekort te komen, terwijl overvloed niet betekent verspillen, maar eerder het leven vergemakkelijken.
Ik ben nu “Gejaagd door de wind” aan het lezen en in de roman heeft Scarlett O’Hara, die honger heeft gekend en haar boerderij bijna verloor tijdens de oorlog, een trauma opgelopen en deze schaarstementaliteit ontwikkeld. Zelfs in situaties waarin overvloed gemakkelijk toegankelijk is (ze trouwde met Rhett, die miljonair was, en liet haar boerderij bloeien), wil ze altijd meer, uit angst om tekort te komen, om weer honger te hebben.
Naar mijn mening kun je in overvloed leven zonder te verspillen:
- Je mag nooit goedkoop met de essentiële behoeften (voedsel, beddengoed, schoenen, boeken…). Voor niet-essentiële behoeften kunnen we echter even wachten en de uitgaven optimaliseren (uitverkoop, tweedehands kopen…).
- De werkgereedschappen behoren tot de essentiële behoeften: voor wie op kantoor werkt, kan dat een krachtige computer zijn, een ergonomische stoel, een scherm met een betere resolutie… ik heb het ook gehad over delegatie om de mentale last te verminderen
- En ik was er altijd van overtuigd dat het eenvoudiger is om je inkomen te verhogen dan om je uitgaven te verminderen.
- Het hebben van gulle vrienden, dat voorkomt veel complicaties, of het nu gaat om een reis met vrienden of gewoon om een restaurant te kiezen.
- Aarzel niet om belangrijke informatie te delen die anderen ten goede kan komen. Geef maximaal (liefdadigheid, tijd, kennis, kansen…).
- Voor wie zonder geldige reden een schaarstementaliteit heeft, kun je werken met een hypnotherapeut
Ik geloof oprecht dat iedereen het beste van de wereld verdient, omdat iedereen zijn best doet. Je kunt minder kopen maar beter kopen. Maar om je het beste van de wereld te kunnen veroorloven, moet je eerst die schaarstementaliteit overwinnen.
