Mini-roadtrip door Nederland: Tulpen, Edam, Giethoorn, Zaanse, Amsterdam

Nu we in Rijsel wonen, is het makkelijker om de noordelijke landen te verkennen. Vanuit Rijsel kun je de trein nemen, maar die is extreem duur en duurt een eeuwigheid. JB en ik besluiten om voor een Flixbus te gaan, ook al moeten we de avond ervoor vertrekken en een hotelovernachting toevoegen, dat blijft nog steeds veel goedkoper dan de trein of het vliegtuig. We zijn zelf verrast dat JB vakantie heeft terwijl hij nog in proefperiode zit, maar zijn bedrijf wilde dat iedereen voor een bepaalde datum vakantie opnam, dus hier zitten we dan, verplicht om “op vakantie te gaan”. Een concept dat we niet meer kenden tijdens de 8,5 jaar freelancen rond de wereld. Zo erg dat JB helemaal vergeten was dat maandag een feestdag was en we zondag terugkeerden naar Rijsel in plaats van maandag.

Na mijn reis naar Amsterdam stelde Facebook me allerlei bezienswaardigheden in Nederland voor, ik heb ze genoteerd en gebruik deze tweede reis om deze hoogtepunten te bezoeken.

Dag 0

Om 18u stopt JB met werken. We hebben amper 15 minuten om wat we nog missen in de koffer te gooien. Ik snijd wat plakjes worst om in de bus te eten. We wandelen naar het station. Grote fout! Een stromende regen valt op ons. We zijn perfect droog vanaf de knie, maar de schoenen, sokken en een deel van de spijkerbroek zijn helemaal doorweekt. Gelukkig is de bus een beetje verwarmd en na 4u20 bus komen we redelijk droog aan in Den Haag. De reden waarom we niet meteen naar Amsterdam gaan, is (1) de hoge kosten van hotels in Amsterdam (2) de tulpen dichter bij Den Haag liggen dan bij Amsterdam.

In plaats van te dineren, maken we de paar snacks op die we meehadden en dan slapen. We zullen 2 nachten in Den Haag doorbrengen.

Dag 1

We zijn een beetje ontevreden over het hotelbed. Omdat we ons appartement hebben uitgerust met beddengoed & badlinnen bij leveranciers van 5-sterrenhotels (we hebben bijna alles wat een kamer bij Marriott heeft), vergelijken we ons linnen met dat van het hotel in Den Haag; we missen alles: ons beddengoed, onze 100% dons- & verenkussens, onze heerlijk zachte badhanddoeken, zelfs de badjassen van katoen geweven in honingraatstructuur. We worden wakker met een beetje een scheve nek omdat de hoogte van de kussens ons niet bevalt. Ik realiseer me met afschuw dat nu alleen 5-sterrenhotels het comfort van ons appartement zouden kunnen evenaren. En reizen staat voor ons nu gelijk aan comfortverlies.

Vandaag gaan we gewoon een rondje tulpenveldendoen. JB en ik huren een kleine auto bij Hertz, en gelukkig maar, want het regent met tussenpozen en het is verschrikkelijk koud.

We beperken ons tot het teruggaan naar de tulpenvelden die we 2 jaar geleden hadden gespot. Verrassing: er zijn geen tulpen meer. Ofwel is de oogst dit jaar vroeger vanwege het mooie weer, ofwel heeft hij nog niet plaatsgevonden. We zien wat velden bij Keukenhof, maar de bloemen zijn nog heel klein. We zijn een beetje teleurgesteld en vragen ons af of we niet beter eind april vakantie hadden genomen, maar zelfs als de bollen vandaag geplant worden, hebben we over twee weken ook geen bloemen.

Er blijft de optie om betalende tuinen te bezoeken zoals Keukenhof, of Tulip Experience, maar daar zijn we de vorige keer geweest. Na wat rond te hebben gereden, komen we toch wat leuke velden tegen (tulpen, hyacinten – het ruikt heerlijk). Niet zo indrukwekkend als de vorige keer, maar het blijft mooi (adressen: https://maps.app.goo.gl/XEBpwdeSi4eRxm9L6?g_st=isi en om tulpen te plukken: https://maps.app.goo.gl/3Ac6Ae42DTL8rLAv8?g_st=isi).

Ik herinner eraan dat deze tulpenvelden dienen voor de teelt van tulpenbollen, niet voor de bloemen. De bloemen worden verkocht voor ongeveer 5 euro per bos, terwijl elke bloem meerdere bollen kan opleveren en 10 bollen eerder 13 euro kosten.

We bezoeken het Kasteel Keukenhof, dat je kunt bezoeken als je gereserveerd hebt (dat is hier niet het geval). De tuin en de parking zijn gratis toegankelijk voor iedereen.

We bezoeken Edam, een ontzettend schattig dorpje dat de naam van een kaas draagt. Hier lijkt de tijd te hebben stilgestaan. Ver van zijn verleden als walvisvaardershaven, ontdek je er vandaag een rustige sfeer, met geplaveide straatjes, rustige grachten en handmatige ophaalbruggen. In een heel kleurrijke winkel kun je verschillende soorten kaas proeven (blijkbaar gouda), mijn favorieten zijn: gouda met truffel en gouda met jalapeños. Reken op 11 tot 16 euro per kaas.

Het begint te regenen en we zoeken onderdak in het enige open restaurant van het dorp (L’Auberge Damhotel EDAM). De gerechten lijken meer op fastfood, maar het is gezellig, we zitten warm en de bediening is hartelijk.

Daarna gaan we naar het strand want ik wil zien hoe het strand van een land dat onder zeeniveau ligt eruitziet. Uiteindelijk lijkt het op elk strand in Normandië. We trakteren onszelf op twee warme chocolademelk. JB merkt op dat er hier een machine draait en dat er kant-en-klare warme chocolademelk in zit. We worden net zo snel bediend alsof we een fles water hadden besteld. Warme chocolademelk in Nederland zal overal zo zijn: kant-en-klaar en smaakloos.

In de verte zie je windmolens met hun voeten in het water, ja in de zee… Ze hebben iets onaangenaams (veel wind in Nederland) weten om te zetten in energie.

Ik wilde het museum CORPUSbezoeken, heel goed gemaakt, waar je het gevoel hebt dat je in een menselijk lichaam in XXL-formaat bent, maar helaas zijn er pas over enkele uren weer tickets beschikbaar. Aangezien het paasweekend is, gaat iedereen naar Nederland en moet je overal reserveren.

Ik zal later op internet zien dat je bij lege tulpenvelden of geen tickets voor Keukenhof naar dit kleine gratis park kunt gaan:

We komen rond 18u terug in Den Haag, volledig uitgeput door de kou en de wind. Ik had een goede kasjmieren jas en meerdere lagen wol + kasjmier voorzien, maar tegen deze geniepige wind heb ik het vreselijk koud en mijn verkoudheid die ik al een week met me meedraag wordt erger.

In deze ellendige situatie komt er maar één oplossing in me op: een goede, pittige, hete Vietnamese soep bestellen. We gaan naar mijn favoriete Vietnamese restaurant in Den Haag (Viet Street) en inderdaad, de soep is een uitstekend idee. De andere blanke klanten zijn er voor de bubble tea, alleen de Aziatische klanten eten. Dat komt waarschijnlijk omdat dit restaurant authentieke keuken serveert en niet karig is met kruiden & aromatische kruiden. Ik heb te snel gegeten, dus ik heb alleen een foto van het restaurant genomen, niet van de gerechten. Alles is lekker!

Dag 2

We nemen de trein naar luchthaven Schiphol om een auto te huren. We hebben de auto van gisteren niet gehouden omdat we niet weten waar we die in Den Haag moeten parkeren. JB heeft de status Avis Preferred, dus de auto staat al klaar, hij krijgt een upgrade en staat met een huper lange auto met een enorme kofferbak. Hij houdt niet van grote auto’s, zeker niet omdat we maar één microkoffer hebben. We kunnen zonder problemen van auto wisselen. Wat een opluchting!

We zijn altijd blij met een upgrade in het hotel, maar bij auto’s interesseert het ons niet. In Frankrijk is het ons al overkomen dat we een upgrade weigerden en de medewerker onderhandelde om ons van gedachten te laten veranderen omdat het hem uitkwam dat we zijn grote auto namen. Hier geen enkel probleem. Ik vind dat Nederlanders strikt zijn, net als Duitsers, en dat zie je aan de voetgangerslichten: zelfs om 23u, met geen enkele auto of fiets in de buurt, durft niemand over te steken. Wie dat wel doet, is gegarandeerd een toerist, zoals wij. Ik zou graag met zulke strikte mensen hebben gewoond, totdat ik hoorde dat in Duitsland buren elkaar bespioneren vanwege geluid en om afval efficiënt te scheiden hahaha.

Vandaag verlaten we de omgeving van Amsterdam en slapen we een nacht op het platteland. We gaan 2,5 uur rijden, het regent de hele tijd en er zijn bijna geen tulpenvelden onderweg.

Giethoorn

Het is tijd om een klein deel van het Nationaal Park Weerribben-Wieden te bezoeken. Het Nationaal Park Weerribben-Wieden strekt zich uit over 10.000 hectare en is daarmee het grootste zoetwatermoerasgebied van Noordwest-Europa. Vroeger werd dit gebied gebruikt voor de winning van turf en riet. De lange sloten en kanalen die het landschap doorkruisen getuigen van deze activiteit: telkens wanneer een veensleuf werd gegraven, werd het gewonnen veen verspreid over de aangrenzende landstroken, de zogenaamde ribben, om te drogen.

We komen aan in het dorp Giethoorn, dat sterk op Venetië lijkt. Het enige verschil is dat de mooie bruggen meestal privé zijn en elk naar een huis leiden op kleine stukjes land. De openbare bruggen zijn veel kleiner. Het voordeel is dat er behoorlijk wat winkels en restaurants op deze eilandjes zijn. Zo kun je de bruggen van de winkels/restaurants oversteken en hun minuscule “eilanden” bezoeken. Het is een mix tussen Venetië en de hortillonnages van Amiens. Ondanks de sprookjesachtige uitstraling van het dorp zijn er maar 25.000 bezoekers per jaar. Ik heb het gevoel dat de helft daarvan vandaag is gekomen, want het is enorm druk en de bootjes zijn allemaal vol.

Het regent pijpenstelen en we springen op de eerste grote overdekte boot (€9,5/persoon). De boot zou volgens kapitein Jack Titanic heten 😀 Er wordt gratis koffie en thee geserveerd en we vertrekken voor een vaartocht van 1 uur. We kijken met empathie naar de andere geprivatiseerde (en open) boten. Bij mooi weer zou het een goed idee zijn geweest om een boot te privatiseren voor €35/uur, maar niet met dit rotweer. De boottocht is niet erg interessant, behalve dat je toegang krijgt tot een heel groot meer (dat je niet te voet kunt doen). Je kunt hier slapen, maar het is erg duur en vooral: wat gaan we ’s avonds eten?

Na de boottocht strijken we neer in een restaurant voor een min of meer acceptabele maaltijd (reken op €20-22/persoon) en verkennen we het dorp weer te voet.

Op de terugweg, in plaats van rechtstreeks naar het hotel te gaan, zie ik op de kaart een weg in de stijl van Key West (een klein weggetje midden in een enorm meer https://maps.app.goo.gl/G3Pqx1fKiU81DYGP6). Er ontbreken alleen nog mangroves en we zouden ons in de Keys wanen. JB en ik rijden deze weg allebei op en neer, terwijl we onze avonturen in Miami.

Dag 3

Het programma van vandaag is heel eenvoudig: de auto inleveren, met een tussenstop bij de molens.

Aquaduct Veluwemeer

Natuurlijk voeg ik bij het bekijken van de kaart een stop toe: ik zie een hart dat ik heb toegevoegd: het is de exacte locatie van een aquaduct waarvan ik de architecturale vindingrijkheid heb ontdekt dankzij de aanbevelingen van het Facebook-algoritme. In Nederland kunnen bruggen, zelfs de kleinste, omhoog om boten door te laten. Maar hier gaat de weg onder het water door. Dat voegt 30 minuten rijden toe, maar ik ben dol op dit soort constructies. Dus ondanks opmerkingen dat je zonder drone niets kunt zien, besluit ik toch te gaan kijken.

Als ik goed naar Google Maps kijk, vind ik ter plaatse een brug (https://maps.app.goo.gl/7XBLLB8A7xphbxSU8) vanwaar je de plek goed kunt bekijken (mijn Google Maps staat altijd in satellietmodus, zo kan ik interessante punten goed identificeren en toegangspunten vinden). Met een drone zou het te gek zijn geweest. Helaas passeert er op dat moment geen boot, maar ter plaatse begrijp ik beter hoe het in elkaar zit. Het lijkt gewoon een groot zwembad boven een snelweg. We nemen de auto weer en rijden onder het aquaduct door om de structuur beter te bekijken en ik besef dat de breedte niet erg groot is (10 meter?), en ook niet erg diep (misschien 3 meter?), maar ik denk dat het ruim voldoende is voor zeilboten. Om deze structuur te ondersteunen is er echter enorm veel beton over ongeveer honderd meter aan beide kanten van de snelweg.

Zaanse Schans windmolen

Het is tijd om de molens te bezoeken. We doen enorm lang over om bij de plek te komen omdat er te veel auto’s zijn en alle parkeerplaatsen vol zijn. We moeten aan de andere kant van de brug parkeren. Maar het is erg mooi weer, zelfs te warm. JB is ontevreden over zoveel mensen in dit zeer Disneyland-achtige dorp. Al die afgelopen jaren van de wereldreis deden we alleen doordeweeks bezoeken en vermeden we zorgvuldig de grote feesten, hier kiezen we het drukste weekend van de lente. Zelfs om de brug over te steken of een winkel te bezoeken, moet je een plekje zien te bemachtigen. De molens zijn echter erg mooi, ook al zijn ze kleiner dan ik dacht. Het pluspunt is dat je er meerdere tegelijk ziet.

De Disneyland-kant is onvermijdelijk. Veel huizen zijn hier speciaal naartoe gebracht om een sfeer uit de 17e eeuw te creëren. Ondanks de toegankelijkheid van de molens zijn er toch boten om optimaal van het dorp te genieten.

Als we dichter bij de molens komen, herken ik een polyglotte linosnede-verkoper die ik op YouTube heb gezien. In die tijd was ik erg geïnteresseerd in polyglotten en moet ik op een video van deze man zijn gestuit. Ik twijfelde even omdat hij er jonger uitziet dan op zijn video, maar als hij met Chinese toeristen in het Chinees begint te praten, heb ik geen twijfel meer, hij is het echt. Ik begin JB uit te leggen wat er in de video stond die ik had gezien en ineens besef ik dat ik de inhoud van een video nog steeds weet die 8 jaar geleden !!!. Waarom bewaart mijn geheugen dit soort info nog steeds? Dat is het probleem als je een goed geheugen hebt: je onthoudt alles, belangrijke dingen en niet zo belangrijke dingen; en je hebt weinig middelen om ze uit je langetermijngeheugen te wissen. In ieder geval, na het zien van zijn video (waarin de molens goed te zien waren), bedacht ik dat er een plek in Nederland was met veel molens, bezocht door duizenden toeristen, en die info bleef al die tijd bij me, samen met het beeld van die polyglot 😀

Afgezien van de gebruikelijke kaaswinkel is er een museum voor houten klompen Wooden Shoe Workshop of Zaanse Schans, waarvan de toegang gratis is. Er is een kleine live-demo maar er zijn te veel mensen om iets te kunnen zien. Deze schoenen zijn minder zwaar dan ik me had voorgesteld. En ze zijn behoorlijk duur (70€ per paar).

We hebben een beetje honger maar het is onmogelijk om iets te kopen omdat er lange rijen zijn, zelfs voor een ijsje. JB stelt voor om hier ASAP te vertrekken, er zijn veel te veel mensen. Uiteindelijk krijgen we bij het inleveren van de auto op de luchthaven een heerlijk Italiaans ijsje.

Daarna nemen we de trein naar ons nieuwe hotel in Amsterdam (Booking-link). Te moe, dineren we in het hotel zonder andere bezoeken. Dankzij American Expresszijn we altijd Marriott Gold en worden we geüpgraded naar een hogere categorie (grotere kamer), wat altijd erg gewaardeerd wordt (in tegenstelling tot auto-upgrades).

Dagen 5 & 6

Ook al is de kamer niet bijzonder, ik ben aangenaam verrast door de kwaliteit van het beddengoed. Het voelt alsof ik op een wolk slaap. Telkens als we bijzonder goed hebben geslapen in een hotel, hebben we de aanwezigheid van een matrasbeschermer opgemerkt. JB controleert de naam op het label en wederom is het het Belgische merk waarvan de fabriekswinkel op 30 minuten van Rijsel lag, maar die gesloten is (volgens Google Maps). Ik denk dat we er toch een dezer dagen langsgaan. In de tussentijd gaan we een matrasbeschermer kopen (dezelfde als mijn zus). Het voordeel is dat je in plaats van het matras van een bed te vervangen (minstens 500€), een matrasbeschermer plaatst die de gebreken corrigeert (bijv. meer stevigheid) voor 150€. Dat is de beste oplossing voor ons omdat het matras van de eigenaar is en het vervangen betekent dat je de oude in de kelder moet bewaren.

Het Muizenhuis – Winkel & Museum

We nemen de metro naar Amsterdam. We zitten een beetje in de buitenwijken (om minder te betalen, Booking-link) en er is een directe metro die in 20 minuten naar het centrum van Amsterdam gaat. Het eerste dat we vandaag bezoeken is een museum met miniatuurhuizen die ik op Google Maps had gevonden: Het Muizenhuis – Winkel & Museum. De verkoopster legt ons snel uit dat de miniatuurconstructies die we hier zien zijn gebouwd voor een serie kinderboeken. Deze boeken zijn zelfs aangepast tot tv-programma’s in Frankrijk. We volgen de muizen (Sam & Julia) naar de kermis, thuis, naar musea, enz. Ze vertelt ons dat de auteur boven is en dat we haar om een handtekening kunnen vragen. Op de begane grond zijn honderden boeken in verschillende talen te koop, evenals miniaturenbouwpakketten. Ik zal jullie veel foto’s laten zien omdat ik het veel te leuk vind en we zijn er 4 keer geweest.

Ik heb een boek in het Frans gekocht (je kunt ze ook vinden hier op Amazon of bij de Fnac) en de auteur heeft het gesigneerd. Ze vertelt me dat ze eerst het boek schrijft voordat ze de miniatuurscènes maakt. Dan wordt alles gemaakt van gerecyclede materialen (je ziet hier een voorbeeld van recycling). Voor mensen die geen yoghurtpotje in een pan kunnen veranderen, zijn er houten en kartonnen bouwpakketten op schaal 1/12.

JB kijkt met me mee en wijst me op veel details (hij is groot dus hij kan meer zien), waaronder een miniatuur muizenval (terwijl de hoofdpersonen muizen zijn, hahaha).

Bloemenmarkt

Hier kun je zaden & bollen kopen en ook snijbloemen. De prijzen zijn niet het laagst, maar wel lager dan in Keukenhof.

Net naast het miniatuurmuseum zit een wafelwinkel (FA. Stroop Stroopwafels) en er is altijd te veel volk. 8€ per wafel trouwens! We hebben niet geproefd, maar het ziet er wel mooi uit!

De hele straat is autovrij, laten we wat winkels bekijken:

Net ertegenover, bij The English bookshop, hebben ze boeken waarvan de kaft verborgen is, met enkel een paar trefwoorden, zodat je een boek kunt kopen zonder je te laten beïnvloeden door de titel, de auteur of de kaft. Ik vind het concept heel leuk.

Een paar meter verder is er een winkel vol lederen tassen, het is geen luxe, maar het is niet duur en heeft karakter.

Nog een wafelwinkel (van Wonderen Stroopwafels), slecht beoordeeld op Google Maps, met deze keer veel heteluchtballonnen, het is erg mooi en erg duur, met een lange rij.

Net tegenover zit een Pop mart-winkel. Ik vind het speelgoed heel lelijk, maar er is ook een lange rij.

Daarna zijn er nogal wat conceptstores of kantoorboekhandels die me bevallen in Amsterdam, bijvoorbeeld:

• Rubberstamp boutique : voor stempels met leuke motieven en ex libris
• the Otherist : dit is mijn favoriete conceptstore, er zijn zoveel ingenieuze en prachtige objecten die ik nergens anders heb gezien
• op het adres Rotganssteeg 25: vind je papieren bouwpakketten om trofeeën of insecten te maken, veel mooier dan die in Frankrijk
• Lyppens Jeweler : ik vind de juwelen erg mooi, erg creatief, eerder “hoge juwelierskunst”

We hebben vooral genoten van de Chinese wijk in Amsterdam om onze buik vol te slaan met Aziatische gerechten. Want in Rijsel zijn er geen goede Aziatische restaurants, en het Nederlandse eten is ook niet bijzonder. Voor de gans lekker aanbeveel ik Wing Kee. Het is niet de luxe, Peking-stijl eend, maar eerder een goedkope versie om met rijst te eten.

Voor de bun cha (een Vietnamees gerecht dat we heerlijk vinden), beveel ik aan Hanoi Old Quarter Restaurant :

Voor bubble teas denk ik dat er nu minstens 10 per stad zijn, alles ziet er goed uit in Amsterdam.

De Chinese wijk ligt niet ver van de red district. We gaan ’s avonds en het is er zwart van het volk. Reden: de etalages waar schaars geklede vrouwen op klanten wachten. Ik wist niet dat er achter de etalage een echte kamer zat. Ik dacht dat ze daar waren om reclame te maken voor een show. Maar nee, elke geïnteresseerde klant kan op de deur kloppen (in het openbaar), over de prijs onderhandelen en dan worden de gordijnen gesloten. Het is toch een beetje gewaagd om dat in het openbaar te doen, als iemand zo’n kamer binnengaat, weet iedereen waarom. Enfin, ik vind de sfeer een beetje ongezond. Het goede nieuws is dat je deze vrouwen niet mag fotograferen.

We hebben deze reis niet echt voorbereid, want we hebben pas heel laat besloten waar we naartoe zouden gaan tijdens JB’s vakantie, dus we hebben geen tickets gekregen voor de populairste musea zoals het Anne Frank Huis (vol zelfs een maand van tevoren!) of het Van Gogh Museum. Maar dat is niet erg. Dankzij het mooie weer hoeven we ons absoluut niet in een museum te verstoppen.

Op de laatste dag wandelen we naar de Flixbus-halte. We denken dat we veel tijd hebben, maar door mijn non-stop stops in de winkeltjes merken we dat we te laat dreigen te komen en moeten we een bus nemen 😀 Als jullie in hetzelfde schuitje zitten, geen paniek, de bussen zijn vaak op tijd en als je geen tickets hebt, kun je gewoon je bankkaart gebruiken.

5u20 later komen we aan in Rijsel. JB heeft de volgende dag een rustdag voordat hij weer aan het werk gaat.