Antwerpen, de diamantstad (België) – Reisverslag 2023

Na Nederland, JB hoopt nog steeds op de oplevering van ons appartement in Nice dus we besluiten om nog een paar maanden in Europa te blijven. Omdat we niet weten waar we naartoe moeten, stel ik België voor, dat ik in sneltreinvaart heb doorkruist met mijn vriendin M. en haar zoon vlak voor Covid. We kiezen Antwerpen als uitvalsbasis omdat ik dol was op (1) het feit dat de meeste diamanten via Antwerpen gaan (2) het drukkerijmuseum.

JB boekt een mooie Airbnb op 10 minuten fietsen van de kathedraal en pas als we ter plaatse komen, ontdekken we dat deze Airbnb zich in een rusthuis bevindt. We bekijken de eetzaal met hongerige ogen en vragen of we tijdens de maaltijd ook bij de gepensioneerden mogen aansluiten. Er wordt ons “nee” verteld en we moeten ons tevreden stellen met de kitchenette in het appartement. We kunnen echter wel de schoonmaak aanvragen, net als onze gepensioneerde buren. Zo weten we tenminste wat ons te wachten staat als we oud zijn en als we nog het geluk hebben om geld te hebben.

We nemen de fietsen (op z’n Vélib-manier) om naar het stadscentrum te gaan wanneer we geen zin hebben om zelf te koken. In Antwerpen is het openbaar vervoer top, er is de tram, de bus, de metro, de trein… het kost alleen erg veel. We zitten in het Vlaamse deel en het lijkt wel alsof we in Zwitserland zijn, elke inwoner spreekt vloeiend 10 talen, het is erg georganiseerd, erg schoon, een beetje duurder, maar we eten minder goed dan in het Franstalige deel van België. Ik weet niet meer welke taal we met de obers spraken, maar ik denk dat we vooral Engels spraken.

Plantinmuseum

Ik zal nooit, nooit genoeg krijgen van het Plantin-drukkerijmuseum, dat ik in totaal 3 keer heb bezocht, denk ik. Ze hebben een prachtige collectie loden letters, maar ook machines, koperplaten voor etsen… Ik heb een artikel geschreven om te vertellen hoe geweldig dit museum is, waarschijnlijk mijn favoriete ter wereld! Het vrije denken domineert dit deel van de wereld en je ziet er overal sporen van in de stad en vooral in de collectie boeken die hier zijn gedrukt.

De Kathedraal

Tussen mijn bezoek in 2020 en dat van 2023 zijn de toegangsprijzen van de kathedraal verdubbeld, dus besluit ik rond de kathedraal te blijven en het interieur niet meer te bezoeken.

Tegenover de kathedraal staat een heel schattig beeldhouwwerk.

En eromheen staan mooie huizen die ons aan Brugge doen denken, maar minder mooi.

Overal in de stad vind je prachtige gebouwen, je moet je met de fiets verplaatsen om ze allemaal langzaam te bewonderen.

Er is een plein waar ik enorm van hou en ik ga er vaak naartoe omdat ik het er rustig vind, en je ontdekt een groot plein na de markt in de steegjes. Tegenover staat een jezuïetenkerk (Saint Charles Borromeo Church), rechts een prachtige bibliotheek (Erfgoedbibliotheek Hendrik Conscience) met 1,5 miljoen volumes – die we niet mogen inkijken.

De Joodse wijk

Het centrale station is prachtig, al is het een beetje griezelig.

Maar net ernaast ligt de Joodse wijk. Wie de Joodse wijk van Antwerpen zegt, zegt DIAMANTEN!!! Bling bling !!

De meeste diamanten gaan via Antwerpen omdat er een ongelooflijke concentratie van diamantairs is. Het is hier dat ze worden geslepen, gesorteerd, gemeten, gecertificeerd… en over de hele wereld doorverkocht. Antwerpen verliest steeds meer zijn monopolie, want India, met zijn goedkope en gekwalificeerde arbeidskrachten, slijpt enorm veel diamanten. Het moet gezegd worden dat de diamantenhandel wordt gemanipuleerd door De Beers. Er is een astronomische hoeveelheid diamanten als gevolg van de ontdekking van mijnen in Afrika, maar ze controleren het aanbod, dus bepalen ze de prijs die ze willen. Daarom kun je proberen om je diamant te verkopen, ze kopen het van je terug voor een appel en een ei, niet zoals goud. De Beers steekt veel geld in reclame, in films en nu geloven Amerikanen dat je ten minste één karaat diamant nodig hebt voor een huwelijksaanzoek, anders heeft het geen zin. Je kunt de documentaire op Netflix bekijken voor meer info (Nothing Lasts Forever) of het uitstekende boek lezen Stoned van Aja Raden. Let op: in de documentaire zeggen ze dat het onmogelijk is om natuurlijke diamanten van laboratoriumdiamanten te onderscheiden, maar dat is niet waar.

Ik had het slechte idee om de Joodse wijk op een vrijdag en daarna op een zaterdag te bezoeken. Maar zij hebben een ander idee van het weekend dan wij, dus de wijk is gesloten en er gebeurt niets. We moesten tijdens de week terugkomen om een heleboel juwelen en diamanten te zien, je weet niet waar je eerst moet kijken. Tijdens ons verblijf in Antwerpen keken we naar een Netflix-serie (Ruwe diamanten) over een Joodse familie in de diamantenwijk in Antwerpen en we waren erg blij om naar de plek te gaan en te zeggen: “ahhh dat gebouw, dat hebben we in de serie gezien!”.

Nou, die serie is gewoon een aaneenschakeling van vooroordelen over Joodse diamantairs, maar ik heb een klein detail opgemerkt, bijvoorbeeld dat alle vrouwen pruiken moeten dragen, behalve wanneer ze bij hun naasten zijn (ik weet niet op welke tak van het jodendom dit van toepassing is, vraag het me niet!). Ik heb op straat beter gekeken en inderdaad, dat is zo! Je ziet toch dat het pruiken zijn, want er zit iets onnatuurlijks aan, ik weet niet, de beweging lijkt me niet natuurlijk, maar je moet heel goed kijken. En alle mannen dragen hun hoeden met twee krullen aan weerszijden, de kleine jongens ook, net als in de films!

Verder heb ik geen mooie synagogen gevonden zoals in Servië, en ik heb ook geen diamanten gekocht, want ik vind ze extreem duur vergeleken met die ik in Vietnam vind (die vooral uit India komen).

Met als uitvalsbasis Antwerpennemen we de trein voor een mini-roadtrip door België.