Mijn Leesvoer van September 2024

Telkens wanneer ik terugkeer naar Frankrijk of Vietnam, heb ik een lange lijst van papieren boeken om te lezen. Ik kan ze niet meenemen tijdens het reizen, dus lees ik ze wanneer ik er toegang toe heb. Ze zijn ofwel niet beschikbaar als e-book, of zijn aangekocht in een bibliofiele editie. En ik lees liever geen e-book wanneer de bibliofiele editie bestaat en van mij is.

Animal Farm van Suntup Editions

Het eerste dat ik snel las, was ‘Animal Farm’. Ik heb dit boek nooit gelezen, maar ik heb wel twee stripversies gelezen en ken de plot.

Ik had alleen tijd om de inleiding te lezen, geschreven door Orwells zoon. Hij legt uit dat het succes van Animal Farm het gezin in staat stelde rustig op een boerderij te wonen zonder zich zorgen te maken over geld. En dat hij, als adoptiefzoon van Orwell, niet de plicht/verwachting had om zelf schrijver te worden. Ik kan me voorstellen dat de hoop ook zwaar woog op Brian Herbert, de zoon van Frank Herbert, en dat hij zich daarom, ondanks zijn gebrek aan literair talent, gedwongen voelde om de saga van zijn vader voort te zetten?

Het boek is een bibliofiele editie van Suntup Editions, die ik uit de Verenigde Staten heb laten overkomen ten koste van twee nieren en drie armen. Ik was van plan om de boekband te vernieuwen, maar toen ik het boek in het echt vastpakte, vond ik de band super stevig en het verdient om zo te blijven. De letterpress -druk geeft wat reliëf aan de letters, maar niet op een storende manier (je ziet bijvoorbeeld geen sporen van de vorige pagina op de volgende pagina). De illustraties zijn prachtig, ik vind ze echt heel erg mooi! Ik geef ze de voorkeur boven de verschillende stripversies die me te simplistisch lijken.

Dit is mijn enige boek van Suntup en wanneer de hype is geluwd, zie ik mezelf zeker andere boeken van deze uitgever cadeau doen. Mijn droom is ook om een boek van Lyra’s Books te hebben. (update: ik heb ‘m!), maar ik zal geduld moeten hebben, want de titels die ze kiezen bevallen me niet echt.

De geschiedenis van de Limited Editions Club

Ik heb 1/3 van dit boek gelezen over “The Limited Editions Club”, een uitgeverij voor bibliofielen opgericht door George Macy. Er is heel weinig info over hem en eindelijk doet een expert onderzoek naar zijn leven en werk. Het is super interessant. Ik heb 3 boeken van The Limited Editions Club en het interesseert me om te zien hoe ze gemaakt zijn. Het boek is mooi, gedrukt op zuurvrij papier. Ik scheurde bijna de boekband om me te motiveren er een nieuwe te maken, toen ik me de prijs herinnerde die ik voor dit boek betaalde (boekprijs + verzending uit de VS + belastingen). Dus afhankelijk van het stemming van het moment besluit ik of ik het verkoop (om andere bibliofielenboeken te financieren) of de boekband opnieuw laat doen en het dan niet meer kan verkopen. Het formaat is erg groot, dit is geen boek dat ik in mijn koffer kan stoppen.

The Innocents Abroad door The Limited Editions Club

Van de 3 boeken van de Limited Editions Club heb ik 1/3 kunnen lezen van The Innocents Abroad van Mark Twain. Deze kost me minder omdat hij uit een Engelstalige boekhandel in Parijs komt (gelukkig). Het is een bibliofielenversie. Het is rijk geïllustreerd en ontzettend grappig! We volgen Mark Twain, die een plaats op een cruiseschip had, die de Middellandse Zee en het Heilige Land gedurende enkele maanden bezocht. Het is het soort reisverslag waarvan ik droom dat ik de auteur ben. Het programma van het schip doet dromen, want hij bezoekt Parijs tijdens de wereldtentoonstelling!!! en bezoekt, onder andere, Egypte, Jeruzalem, de Krim… een heel sympathiek reisje dat plaatsvindt aan het einde van de 19e eeuw, met mensen van een ander tijdperk, een andere manier van reizen, zonder de zorgen van wereldoorlogen of de nadelige effecten van industriële evolutie. En het is uiterst grappig. Een fijne humor, en zijn manier van vertellen is zo meeslepend, je verwacht de hilarische ontknopingen helemaal niet. Hij spot veel met andere Amerikaanse toeristen.

Ik zal het boek in ebook moeten uitlezen, want ik wil weten hoe het afloopt. In het begin wilde ik het boek verkopen na het lezen, maar nu ben ik van gedachten veranderd, dit boek is veel te goed en ik denk dat ik het af en toe zal doorbladeren, alleen al voor de illustraties die op ouderwetse wijze zijn gedrukt en met de hand gekleurde sjablonen. Meer info hier.

Sorry voor degenen die geen Engels spreken. Je moet genoegen nemen met deze eenvoudige en tweedehands editie (Amazon-link). Hier is de presentatie van de Franse editie:

Wat nu? Na duizend avonturen te hebben beleefd als stuurman op de Mississippi (Leven op de Mississippi, Payot), de Amerikaanse Burgeroorlog te hebben ontvlucht, de prairie te hebben doorkruist, de zware levensstijl van goudzoekers te hebben geproefd (In de wildernis, Payot), is de jonge Samuel Clemens, alias Mark Twain, weer blut, in New York. Een voorstel van de Alta California komt hem te hulp: voor zijn lezers de eerste georganiseerde toeristische reis vanuit Amerika volgen. En zo gaat Mark Twain, die als kind droomde van het verkennen van de Amazone, op 8 juni 1867 aan boord van de Quaker City, richting Europa. Op het programma: de Azoren, Gibraltar, Frankrijk, Italië, Griekenland, Constantinopel, de Krim, Smyrna, het Heilige Land en Egypte… Mark Twain, de man uit het Westen, tegenover het oude Europa! De botsing zal vonken geven. Want, met een felle blik en een losse tong, is hij niet van plan zich iets te laten wijsmaken en houdt hij trots vast aan zijn waarden als grensbewoner. Dat levert ons een behoorlijk verbazingwekkend vuurwerk op van enorme grappen, scherpe beschrijvingen, komische anekdotes en serieuzere overwegingen dan je in eerste instantie zou denken – met, als bonus, wat ezels, kamelen en een wilde race door Europa, op zoek naar een spookachtig stuk zeep… Het succes van De onschuldigen op reis was enorm vanaf de publicatie in 1869 – waarschijnlijk omdat er symbolisch een omkering van de blik tussen Oude en Nieuwe Wereld plaatsvond. In die zin is Mark Twain, zoals Hemingway schreef, zeker de vader van de Amerikaanse roman, de eerste die hem, zonder verdere verwijzingen naar Europa, baseert op de tradities en waarden van Amerika.

Eerlijk gezegd zijn er genoeg van zulke supergrappige boeken die met de tijd vergeten worden. Ik herinner me: An Innkeeper’s Diary van John Fothergill, opnieuw uitgegeven door The Folio Society, ook om je dood te lachen, dat gaat over het runnen van een hotel in de tijd van de eerste reizen van particulieren met hun auto’s. Ik ga het kopen (update, ik heb het!!! – evenals de twee vervolgen), wanneer ik een echte “eigen plek” heb.

Proust

Vervolgens heb ik de boeken over Proust verslonden.

• Proust als ziener (amazon-link): de stijl is vervelend, maar je begrijpt ongeveer waar de auteur naartoe wil. Kortom, Proust is een medium. Dat verklaart al zijn overpeinzingen over leven en dood, de ziel van een persoon die in voorwerpen blijft, de herinneringen die opkomen uit de kleine madeleine… De auteur verdedigt zijn stelling dat al deze overpeinzingen over het psychische normaal zijn en in de tijdgeest passen (begin 20e eeuw). We hebben dit soort fenomenen zo onderdrukt dat we ze niet meer kunnen begrijpen of detecteren. Terwijl bij het lezen van Op zoek naar de verloren tijd als expert in “paranormale” verschijnselen herken je meteen de gaven van Proust, maar ook die van M. de Charlus, en Albertine!!! Eindelijk begrijp ik waarom Albertine zo speciaal is, omdat ze me mateloos verveelde!
• Proust illustreren – geschiedenis van een uitdaging : een klein boekje dat niet erg uitgewerkt is, waarin de auteur alle illustraties van Proust bekritiseert die sinds het begin zijn gemaakt. Er staat 2-3 interessante weetjes in, maar zodra gelezen, weer vergeten
• Proust illustreren – kunst van het overschilderen (amazon-link): dit boek is veel interessanter, maar ik heb maar 1/3 kunnen lezen. We beginnen met de analyse van de illustraties van Les Plaisirs et les Jours, het eerste boek van Marcel Proust, geïllustreerd door Madeleine Lemaire (Mme Verdurin, beroemder en gerespecteerder dan Proust in die tijd). We volgen de illustraties in de volgorde van de roman, niet in chronologische volgorde. Er staan enorm veel foto’s in. Met dit boek heb ik eerlijk gezegd geen zin meer om de geïllustreerde boeken vanOp zoek naar de verloren tijd te verzamelen, want de mooiste illustraties staan er al in!

Stoned

Dit is een ebook dat ik heb gekocht (amazon-link naar het papieren boek) maar het is zo boeiend dat ik het heb gelezen terwijl ik een stapel papieren boeken moet uitlezen. De auteur is juwelier en ze legt uit waarom luxe ons zo aantrekt, waarom we ons laten verleiden door luxe. Daarna volgen historische anekdotes over edelstenen. Ik vind het geweldig! De bibliografische referenties ontbreken, jammer. Maar er staat genoeg info in om te imponeren tijdens etentjes, bijvoorbeeld het aantal karaat diamant per hoofd van de bevolking; de onzin van de diamantindustrie; waarom smaragd de zeldzaamste en duurste is van de beryl? waarom we het ene object willen en het andere niet? de kleuren van saffier…

Het lezen van dit boek heeft mijn ogen geopend voor (1) waarom ik een bepaald object wil (2) hoe ik weerstand kan bieden tegenover een object (3) waarom het leren van ambacht me in staat stelt mijn koopverlangens te beheersen. Ik besef dat ik, net als veel mensen, een bepaald object wil, niet om zijn schoonheid, maar om de hype die rond dat object wordt gecreëerd, omdat iedereen het wil en weinigen het zich kunnen veroorloven en ik me volledig laat vangen door marketing. Het mechanisme kennen en vooral nu weten hoe ik deze objecten zelf kan maken, stelt me in staat om de marketing weg te laten en het object te zien zoals het werkelijk waard is, en meestal is het niet veel waard. Ik beveel het ten zeerste aan aan degenen die vinden dat ze iets te veel winkelen 😀