Asie,  Carnets de voyage,  Indonésie,  TDM

Een dag op Nusa Penida vanuit Denpasar, Bali (Indonesië)

Een beetje teleurgesteld door de ‘massatoerisme’-kant van Bali, besluiten we het een laatste kans te geven door naar het kleine eiland ernaast te gaan: Nusa Penida, waarvan de foto’s ons deden dromen.

Deel 1: Reisverslag
Deel 2: Praktische tips

Deel 1: Reisverslag

Vanuit Bukti vlak bij Lovina, betalen we een taxi naar Denpasar. We hadden meteen een boot naar Nusa Penida kunnen nemen, maar omdat we grote bagage hebben, laten we die liever in het hotel in Denpasar en doen we de heen- en terugreis naar Nusa Penida op één dag, zonder bagage. Goede keuze, je zult later zien waarom het beter is om zonder bagage te gaan.

Dit soort tour wordt door veel agentschappen aangeboden, maar sinds JB een internationaal motorrijbewijs heeft, kunnen we rustig op een scooter rondrijden, zonder boeterisico en verzekerd bij een ongeluk. We kopen twee boottickets bij Axe Stone Fast Cruise (meer info hier) voor een ochtendvertrek.

Denpasar – Nusa Penida per boot

We nemen de vroegste boot die om 7.30 uur vertrekt. Je moet er 30 minuten van tevoren zijn. Om aan boord te gaan, moet je tot aan je dijen in het water staan. Maar deze overtocht is geen probleem vergeleken met de terugweg.

Ik denk dat het ook van het getij afhangt, maar de terugweg zal een nachtmerrie zijn voor wie met een koffer komt.

De overtocht is erg snel en de boot is stabiel, niemand wordt zeeziek. Bij aankomst zien we veel koffers op het zand liggen en toeristen die moeite hebben om ze over het zand te rollen. We gaan snel weg van deze chaotische plek en belanden al snel in een steegje dat er een beetje griezelig uitziet, waar twee mannen ons tegenhouden om toegang tot het eiland te laten betalen. Het ruikt een beetje naar oplichting, maar we checken het en ze werken echt voor de autoriteiten. We betalen contant (25.000 IDR/persoon als ik het me goed herinner) en lopen dan langs een drukke, gevaarlijke weg naar onze scooterverhuurder (coördinaten onderaan het artikel).

Nusa Penida verkennen per scooter

JB had het goede idee om hem van tevoren te contacteren, want we zien dat dit de enige scooter is die over is. Hij geeft ons twee goede helmen. Gezien de kwaliteit van de helmen vragen we ons af wat er te vrezen valt dat hij ons zulke stevige helmen geeft 😀

We komen er snel achter als we ontdekken dat de wegen amper breed genoeg zijn voor twee auto’s om elkaar te passeren. Oh ja, even ter verduidelijking! We rijden links!

Het is niet zoals op Koh Phangan waar je gewoon rechtdoor kunt rijden omdat er maar één weg is. Nadat we de andere auto’s hebben geobserveerd, realiseerden we ons dat ze dezelfde kant op gingen als wij, dus in plaats van ‘de gps te volgen’, kan ik uitrusten, naar het landschap kijken en JB hoeft alleen maar ‘de colonne’ auto’s te volgen. Niet alleen beschermt dit ons tegen tegenliggers, maar we rijden ook sneller, zelfs in bochten.

Even over de wilde honden: ik heb het idee dat hoe groter een stad of eiland is, hoe territorialer en agressiever de honden kunnen zijn (Koh Samui, Ubud). Op super rustige eilanden zoals Koh Phangan of Nusa Penida lijken de honden vanzelf rustiger te worden. Elke keer als we een hond tegenkomen, krimpt mijn hart ineen, maar de honden zijn erg vriendelijk, zelfs een beetje bang op dit eiland.

T-Rex Kaap

Onze eerste stop is dit schiereiland in de vorm van een dinosaurus. Het is de meest bezochte plek van het eiland, we gaan er het liefst als eersten naartoe en dat is maar goed ook, want we kunnen nu nog naar beneden zonder in de rij te staan. Je hoeft maar 1 uur te wachten en je moet in de rij staan, al is het maar voor één stap.

De trap is erg steil en mijn benen begeven het halverwege. Ik blijf hier op dit mooie viewpoint, terwijl dappere JB helemaal naar het strand beneden zal afdalen. Vanaf hier kun je zien dat er veel wind en golven zijn, het is gevaarlijk om te zwemmen of te snorkelen. Geen spijt dat we vandaag geen snorkeltour hebben gedaan.

JB komt een uur later terug en zegt dat je bijna moet klimmen om bij het strand te komen, dat het te warm is en hij geen water heeft meegenomen, en dat hij halverwege is omgekeerd.

We lopen de trap weer op en zijn verbijsterd door het aantal toeristen dat in de rij staat om maar 20 centimeter vooruit te komen, omdat toeristen constant stoppen voor foto’s. We moeten toegeven dat Bali de ideale plek is voor selfies, foto’s, instagrammers, niet voor het kijken met je eigen ogen.

Angel’s Billabong

Er zijn zoveel parkeerplaatsen op deze plek dat we moeilijk snel kunnen vinden wat we moeten zien. De plek is erg groot en ontworpen om lang te kunnen wandelen.

De bezienswaardigheid is een natuurlijk zwembad waar sterke golven af en toe kunnen inslaan. Dankzij natuurlijke gaten in de stenen eronder kun je theoretisch veilig zijn en niet door de golven worden meegesleurd, maar je kunt zien dat er veel groene algen zijn en een ongeluk kan zo gebeuren. Blijkbaar kon je er vroeger zwemmen, we zagen zelfs een trap ervoor, maar ik kan me niet voorstellen dat al die toeristen zwemmen en allemaal veilig blijven, er zal altijd iemand zijn die zijn leven riskeert voor een iets specialere foto…

Broken Beach

Als je verder loopt, kom je bij een soort natuurlijke boog zoals dit. Je kunt er helemaal omheen lopen. Er is echter geen bescherming, wees heel voorzichtig waar je je voeten zet. Zelfs in een stabiele positie trillen mijn benen en kan ik geen foto’s maken 😀

We verfrissen ons met een welverdiende kokosnoot (duurder dan normaal maar vers) voordat we de weg vervolgen.

Crystal Bay

We hebben veel honger en besluiten naar Crystal Bay om te lunchen. De parking zit stampvol voertuigen, maar we vinden toch een plekje voor onze scooter (dat is het voordeel van maar een scooter te hebben). Om naar Crystal Bay af te dalen, moet je echter wel kwaliteitsremmen hebben.

Er is een enorme keuze aan restaurants. Er is een zoetwaterbron aan de linkerkant, zo breed als een klein riviertje. Dat is handig, want na het zwemmen kun je je hier gewoon gratis afspoelen. Wij nemen rechts en gaan tot het einde van het strand. De BBQ-kip is heerlijk. Dit strand is niet “kristalhelder” zoals de naam doet vermoeden, maar het is aangenaam. Met mijn voeten gespreid, in de schaduw van een parasol, voel ik me echt goed, en we blijven een uur lang naar de golven kijken, de boten die aankomen, de mensen die kajakken…

Vlakbij de parking is er een terrein vol kokospalmen. Ik heb heel wat Instagramfoto’s van deze plek gezien. Het komt heel goed over op foto’s, maar in werkelijkheid lijkt het gewoon een verlaten terrein.

JB en ik vragen ons af of we naar het oosten van het eiland willen om een nacht door te brengen en de volgende dag de bezoeken voort te zetten, want de verhuurder van de motor biedt ons de mogelijkheid, we kunnen de scooter zo lang houden als we willen.

Ook al voel ik me hier echt goed, voor de eerste keer sinds onze aankomst op Bali word ik als het ware geleid door een intuïtie: Bali ASAP verlaten, niet vastzitten op een klein eiland. Deze boodschap speelt op repeat in mijn hoofd sinds onze aankomst in Ubud een paar weken eerder en we zullen zien dat deze intuïtie betrekking heeft op JB die 10 dagen later in het ziekenhuis zal worden opgenomen en dringend geopereerd zal worden.

Maar eerlijk, als ik die intuïtie niet had, zou ik in staat zijn om een hele maand op Nusa Penida te blijven. Het zou lastig zijn geweest om de koffers naar het eiland te laten komen, maar eenmaal dat gedaan, zou het een mooi leven zijn geweest, zoals elk mooi leven dat je kunt leiden op een relatief klein eiland, relatief bezocht, maar nog niet overspoeld door toeristen en digitale nomaden. Bovendien is de 4G-verbinding uitstekend. Er zijn tal van snorkelplekken, je kunt enorme roggen zien, ik heb de video’s gezien, het ziet er verbluffend uit, er lijken veel coole activiteiten te zijn rond het eiland.


We hebben nog wat tijd over en verkennen het noorden van het eiland, op zoek naar een plek om ons te vestigen. We komen uit bij een pas geopend café, absoluut prachtig: Penida Colada Beach Bar. Alle cafés en restaurants hier zijn zeer mooi ingericht, maar wij hebben een zwak voor deze. Het strand is niet gemaakt om te zwemmen omdat er te veel koralen zijn en het is eerder voorbehouden aan vissers, daarom is er een zwembad!!! En het uitzicht op de vulkanen, de bergen…. Wat een uitzicht! Als ik ooit terugkom naar Bali, ga ik duidelijk een maand doorbrengen op Nusa Penida, dat is zeker! Het is zo peaceful, zo love, zo chill.

Terug naar Bali

Dit is waar de dingen minder goed gaan. We moeten de boot van 16u30 nemen, maar die zal veel vertraging hebben: Er is niet genoeg water, de toeristen moeten lopen, het water tot aan hun dijen… tot aan een eerste boot, die hen naar de grote boot zal brengen. Stel je het lot van de koffers voor. Nee, dat wil ik me niet eens voorstellen 😀 Iedereen is doorweekt, slechtgezind en gestrest… want niemand had dit verwacht.

Aangekomen op Bali, worden we door golven op het strand geraakt, ook hier moeten we ons tot aan de dijen nat maken. Ik word door een golf geduwd bij het afstappen van de boot en val in het water als een loser 😀 Gelukkig zaten mijn spullen op mijn rug en waren ze niet doorweekt. Bovendien zijn we afgemeerd ver van de haven: nog 1 km wandelen, helemaal doorweekt met kleding die steeds kleveriger wordt door het zeewater.

De volgende keer dat ik naar Nusa Penida ga, beloofd, zal ik de getijdenkalender raadplegen. Ik zal mijn computer in een waterdichte zak steken, ik zal komen met gewoon een rugzak, en ik zal er een maand blijven! 😀 maar voorlopig ben ik heel blij dat ik dit allemaal AL eerder heb gezien, om te weten wat ik kan verwachten.

Deel 2: Praktische tips

Reacties uitgeschakeld voor Een dag op Nusa Penida vanuit Denpasar, Bali (Indonesië)