[recensie] Mijn theekopje van 99% puur zilver bij Hi’de Maison (Vietnam)

Ik weet niet meer sinds wanneer ik op zoek ben naar een theekopje van massief zilver. Was het sinds mijn bezoek aan George V met mijn zus waar we warme chocolademelk kregen met een kopje en zilveren bestek? Of sinds mijn inschrijving op Interenchères waar ik zilveren kopjes zie die voor 60 euro worden verkocht? Ik weet het niet precies.

Waarom? Ten eerste, waarom gebruiken we zilver voor bestek en gebruiksvoorwerpen? Vroeger waren giffen onzuiver en bevatten ze sporen van zwavel. Zwavel maakt zilver zwart en zo detecteerde men de aanwezigheid van gif. Nu zijn het de zilverionen die ons interesseren, omdat ze bacteriën kunnen aanvallen. Er zijn geen serieuze studies over of het gebruik van een zilveren vork wel of niet beter is om bacteriën op voedsel te doden, maar Aziaten denken dat zilver alleen maar goed kan doen. En het is goedkoper dan goud.

Hoe dan ook, hoe meer ik me verdiep, hoe meer ik denk dat het Minerve-keurmerk (92,5% zilver) dat op massief zilveren voorwerpen in Frankrijk wordt geplaatst, niet bij me past. Wanneer een voorwerp 92,5% zilver bevat, hebben de 7,5% een grote impact op het metaal, op de vervormbaarheid, op de kleur, op het gebruik voor voedsel. Er zijn bijvoorbeeld zilveren die zeer beroemd zijn voor sieraden, zoals Thais zilver, Peruviaans zilver… en dat dankzij de samenstelling van die 7,5%. Ik heb gelezen dat vóór 1925 sommige bestek lood bevatte in die 7,5%, zelfs nu, zonder lood, is het niet puur genoeg voor mij. Om het echt goed te doen, wil ik streven naar Aziatisch zilver, 99%, 99,9% of 99,99% puur zilver dat je kunt vinden in Vietnam en China.

Ik heb geprofiteerd van de daling van de Vietnamese dong om mezelf tijdens mijn vakantie in Vietnam veel zilveren spullen te gunnen. Voor het kopje wil ik me niet beperken tot een simpele beker, ik wil een kunstwerk, en zo kwam ik uit bij de creaties van Hi’de Maison, gevestigd in Hanoi (Vietnam). Na veel nadenken ging ik naar hun winkel in de Hang Trong-straat, heel klein. Ze verkopen allerlei soorten objecten van massief zilver 99,9% met reliëfs.

De reliëfs kunnen worden verkregen door zilveren elementen te solderen, of door met hamers te werken: in dat geval spreken we van zilverdrijven (aan de achterkant slaan), of hameren (aan de voorkant slaan). De eerste techniek is duurder omdat de reliëfs veel meer 3D zijn en meer tijd en behendigheid vereisen. Toen ik naar de winkel ging, hoorde ik een ambachtsman op de eerste verdieping werken, ik ging kijken. Zilver 99% is het ideale materiaal, omdat het zeer soepel en vervormbaar is, je hoeft het niet veel te verhitten om het te kunnen bewerken, waardoor oxidatie (brandvlekken) wordt vermeden.

	Zilverdrijven	Hameren
Werkoppervlak	Achterkant van het metaal	Zichtbare kant van het metaal
Hoofddoel	Het creëren van reliëf in volume	Het creëren van textuur of mat effect
Resultaat	Gebombeerde motieven	Platte motieven of oppervlakte-effecten
Gebruikte gereedschappen	Drijfstalen	Hamers, ponsen
Detailniveau	Meer sculpturaal, in 3D	Meer decoratief, in 2D of textuur

Ik heb op hun FB verschillende foto’s gevonden die de creatiestappen van mijn zilveren theekopje volgen, dus ik zal ze hier tonen en uitleg geven.

Het begint allemaal met een zilveren plaat. De mijne is iets meer dan een millimeter dik. Die wordt gevormd tot een buis.

Vervolgens wordt een hamer gebruikt om de gebogen vorm aan de onderkant van het kopje te geven.

Er worden twee lassen gemaakt om het kopje aan de onderkant te “sluiten” en aan de bovenkant reliëf te geven, en om de eenvoudige vorm te creëren.

Daarna tekent de ambachtsman het motief op het kopje. Het is ongeveer hetzelfde motief op alle “lotus”-kopjes, maar omdat het elke keer met de hand wordt getekend, kunnen er verschillen zijn tussen de ene en de andere.

Er wordt een soort hars in het kopje gestoken (om te voorkomen dat het kopje te veel vervormt, maar genoeg zodat het het hameren kan weerstaan). Omdat het kopje al zijn definitieve vorm heeft, kan hier geen metaaldrijfwerk meer gedaan worden, we gaan hameren. De ambachtsman gebruikt verschillende ponsen om verschillende motieven te creëren en de slagvorm geeft min of meer diepe reliëfs.

En hier is het eindresultaat:

Dit kopje weegt 115g en kost in juni 2025 233 euro.

Ik heb het naar een extern laboratorium gebracht om te testen en het is inderdaad puur zilver (99%). Voor mij in ieder geval vertrouw ik dit type zilver voor voedselconsumptie. Als ik één punt van kritiek mag geven, dan zijn de lasnaden niet perfect gepolijst. Je kunt ze zien. Maar misschien is dat juist bedoeld om de ambachtelijke uitstraling te behouden.

Kijk wat je kunt doen met alleen een zilveren plaat. Het drijven van zilver zorgt voor meer reliëf, maar vraagt meer tijd en behendigheid. Ik waardeer deze techniek enorm, maar voorlopig heb ik niet genoeg budget.

Ik geef toe, ik heb er al aan gedacht om zelf een zilveren beker (super eenvoudig) te maken (ik doe ook aan edelsmeedkunst), het vereist slechts twee lassen. Daarna vroeg ik me af of ik de juiste gereedschappen had (nee!), een krachtige genoeg fakkel voor dit soort lassen (nee), zin (nee) en uiteindelijk heb ik het gekocht. Op dit moment zit zilver rond de 1 euro per gram, dus in de prijs die ik betaalde zit 50% arbeidsloon, btw, marketing, winkel, enz. Dat is super redelijk!!! Een beker van 100g met minerve-keurmerk in Frankrijk zou eerder rond de 200 euro moeten kosten zonder relief en onbetaalbaar met relief. Zelfs in Turkije liet men me een lichtere, heel eenvoudige en duurdere kop zien. Ik ben blij dat ik het geduld heb gehad om op mijn terugkeer naar Vietnam te wachten om DE kop van mijn dromen te kopen.

Er is maar één kopje, want het budget is beperkt, JB gelooft niets van dat zilverionen-verhaal en drinkt geen thee. Des te beter, des te beter!

Voor het reinigen raadt men me aan om bij voorkeur 90% alcohol te gebruiken, of zeer verdund sop. Als het zilver oxideert, kan de winkel het de eerste keer gratis reinigen en de volgende keren tegen betaling. Ik denk dat ik voor een grootmoeders recept ga om dat te doen.