Reisverhaal: 2 maanden in Frankrijk, augustus – september 2023
Als de blog minder wordt bijgewerkt dan vroeger, komt dat omdat we tijdens het reizen te veel reizen en geen tijd meer hebben om te bloggen, en tijdens het rusten te veel rusten en geen zin hebben om te bloggen 😀 Het zal veel tijd kosten om de ontbrekende reisverhalen tussen april 2022 en juli 2023 te schrijven, maar we gaan het rustig proberen.
Augustus 2023
In augustus, na een rondreis door Europa (met een korte stop in Turkije), kwamen we terug naar Frankrijk om op de kat van mijn zus te passen tijdens haar vakantie. Zoals gewoonlijk huurt JB voor ons een Fiat 500 bij Leclerc, waarvan de prijs altijd onverslaanbaar is voor een maand huur
Aangezien ik sinds mei 2023 heel weinig werk (ik volg de FIRE-beweging en zit momenteel in de Barista FIRE-modus), heb ik bijna al mijn tijd om alleen maar activiteiten te doen die ik leuk vind. Mijn zus houdt net zoveel van handwerk als ik, dus ze is goed uitgerust. Al mijn lederwerk- en linogravure-gereedschap ligt ook bij haar. Tijdens de uitverkoop heb ik bovendien een machine gezien die ik al lang wilde: de Silhouette Portrait 3. Mijn zus en ik delen de zorg voor deze snijmachine 😀
Tijdens mijn verblijf bij mijn zus heb ik vooral met papier gewerkt:
Deze weken zijn intensief omdat er elke dag een nieuwe creatie is. Niet omdat ik super snel ben, maar omdat ik wist dat ik toegang zou hebben tot het gereedschap en vooral tot de snijmachine, waren alle projecten al voorbereid en wachtten ze alleen nog op uitvoering.
Ik ben begonnen met boekbinden door zeer eenvoudige tutorials op internet te volgen. Het beviel me enorm en bevestigde mijn keuze voor een echte boekbindcursus van 3 dagen in Tours in september.
Omdat ik bij mijn zus was en pakketjes kon ontvangen, was ik een aantal weken in bibliofiele modus, voordat ik afscheid nam van een deel van mijn collectie (zodra een mooi boek is gelezen en ik ervan overtuigd ben dat ik het nooit meer zal herlezen, doe ik het weg).
Twee opmerkelijke vondsten moeten worden benadrukt: de uitgave op bijbelpapier van The Lord of the Rings en de deluxe-editie van The Hobbit, nooit gelezen.
Verblijf op de boerderij
Na deze intense weken brachten we een week door op een melkveehouderij op 30 minuten van Le Mans. De boeren zijn erg trots op hun werk, vooral omdat ze proberen bijna 100% van het voer voor de koeien alleen uit hun velden te halen. Dat is een prestatie, want veel boeren vullen 15% tot 20% van het voer aan met geïmporteerde soja. Onze boeren beweren dat hun koeien beter eten dan op andere boerderijen, dus de melk is van betere kwaliteit.
We kregen ongepasteuriseerde melk, rechtstreeks van de ochtendmelking. Omdat we niet gewend zijn melk te drinken, hadden we moeite om met z’n tweeën 2 liter in 2 dagen op te drinken. Deze melk smaakt totaal anders dan supermarktmelk. Om de twee dagen komt er een vrachtwagen de melk ophalen en die wordt gebruikt om Président emmental van te maken.
Ik heb meer dan 10 jaar naar Boer zoekt Vrouw gekeken, dus dit soort boerderijen is me totaal vertrouwd. De boeren zorgen zo goed mogelijk voor hun koeien, maar het tempo is zeker intensief voor de koeien: altijd drachtig, de poten meestal in de str*nt. Het beste moment van hun leven is tussen de geboorte en 2 jaar, wanneer er niets van hen wordt verwacht. De mannetjes worden direct bedankt, dag.
Maar we kunnen de boeren ook geen verwijt maken, zij komen er ook niet met werken van ’s ochtends tot ’s avonds. En dan heb ik het nog niet eens over de geur! Die was zo intens dat ik in een week maar één keer naar de koeien ben gaan kijken, omdat ik daarna van top tot teen naar str*nt stonk. Bovendien is er door de mestopslag permanent een wolk van vliegen die maar al te graag ons appartement binnenkomen.
Wel kunnen we de rust benadrukken, de goede producten rechtstreeks van de boerderij (de boerin gaf ons wat tomaten en mirabellen uit de tuin). Zelfs bij de plaatselijke Super U is er een schap gewijd aan de boeren uit de buurt (want die zijn er genoeg).
Overal waar ik kwam, werd ik van top tot teen bekeken, ofwel omdat mijn hakken te hoog zijn voor het platteland, ofwel omdat ik te gekleed ben om in het meer te zwemmen, ofwel te Downton Abbey om te trekken. Het is een beetje zoals de Parijse kandidates in Boer zoekt Vrouw, je vraagt je af wat ze daar doen, in witte sneakers of in een jurk tussen de koeien.
De 3 uitstapjes die we maakten, waren om Le Mans te zien, een trekroutes en een meer in de buurt, zodat JB kon oefenen met zijn nieuwe wandelschoenen.
September 2023
We hebben de auto ingeleverd, ik heb mijn lederwerkgereedschap en snijmachine opgehaald en we gingen naar Chalmazel, waar V., de broer van JB, momenteel woont.
V. heeft me een leren portefeuille besteld, want de zijne is te oud en te groot. Ik heb hem de leersoorten voorgesteld die ik op voorraad had en we kozen voor een portefeuille in novonappa gevoerd met zermatt, zoals mijn handtas. Dankzij mijn snijmachine heb ik een halve dag gewonnen en heb ik hem in 4,5 dagen afgerond. V. is heel blij want dit is zijn allereerste handgemaakte en op maat gemaakte portefeuille. We hebben al zijn kaarten en papieren opgemeten zodat ze in de portefeuille passen. Ik heb voor hem ook een klein leren documentenmapje gemaakt (voor de autopapieren) en een portemonnee (voor de munten). Dankzij deze kleine creaties heb ik mijn reflexen in het leerbewerken teruggevonden.
Een volgster op Facebook toonde deze foto’s aan haar man, een schoenmaker, en hij complimenteerde me over mijn afwerkingen. Ik ben super blij want van de 3 portefeuilles die ik gemaakt heb, was er één volledig mislukt, dus het succespercentage is momenteel maar 66% 😀
Het gehuurde chalet lag iets verder van het dorp, maar dat zorgde voor een mooi uitzicht en rust. Zelfs de vogels waren rustig, geen enkele heeft me om 5 uur ’s ochtends gewekt zoals in Nicaragua.
Ook al had ik niet veel ruimte voor handwerk, ik heb me min of meer weten te redden met de beschikbare ruimte, soms werkend in bed.
En hier zijn de nieuwe creaties gemaakt in de bergen:
Het was echt een ontspannen moment voor ons. V. en JB gingen elke ochtend wandelen, ter voorbereiding op hun trektocht in Nepal. Een paar keer per week kwamen we samen met V. en zijn vriendin P. voor een goede zelfgemaakte maaltijd.
Omdat ik geen zin had om twee keer per dag te koken, hebben we heel heel eenvoudige gerechten gemaakt en aan het einde van de maand zijn we allebei een paar kilo verloren. Omdat ik minder werk, eet ik minder, en bovendien blijft vlees niet lang goed, dus at ik het niet elke dag, en ben ik ondanks mezelf afgevallen. De bloedtesten na deze minimalistische maand zijn uitstekend 😀 Ook al waren we niet op grote hoogte, de zuivere berglucht heeft me veel goed gedaan.
Met z’n vieren hebben we mooie plekjes bezocht, bijvoorbeeld Montarcher en dit ongelooflijke uitzicht:
of Saint-Bonnet-le-Château waar mummies in angstaanjagende houdingen bewaard worden (waarschijnlijk gedood met een steekwapen), maar dat heel mooie glasramen heeft.
JB en ik hebben een Papiermolen bezocht en ik ben vertrokken met heel veel handgemaakte vellen van goede kwaliteit.
We hebben hier onze twee verjaardagen gevierd, het is zeldzaam dat we die met familie vieren, dus dat deed me deugd.
We hebben ook een heel gezellige barbecue gehad met onze buren, en bosbessen geplukt in de tuin (er waren er zoveel dat ik bosbessen in alles moest doen wat ik at, inclusief salades en thee).
We hebben een wedstrijd tussen Saint-Étienne en Valenciennes bijgewoond in een tribune. Het is een vrij rustige tribune want er zijn kinderen en families, er wordt niet genoeg gescholden vind ik 😀 De tribune aan de overkant lijkt meer hard core want er zijn veel spandoeken om zowel de spelers als de coach te beledigen. De wedstrijd was saai want de spelers waren te slecht, en er was geen popcorn zoals in de bioscoop, maar ik heb het wel leuk gevonden, ik kon aan van alles denken tijdens de wedstrijd: mijn DIY-projecten, de boeken die ik van plan ben te kopen/verkopen, welk artikel ik als eerste op de blog ga zetten…
Ik dacht dat ik hier verschillende maanden kon blijven, met mijn leerbewerkings-, linosnij- en boekbindgereedschap en mijn mooie boeken, tot er een echte storm kwam waarbij ik 2 uur lang water heb staan opdweilen dat via de deur van de woonkamer binnenkwam, midden in de nacht. Net daarvoor zei JB dat ik hem vooral niet mocht wekken (omdat ik later naar bed ga en de gewoonte heb om hem wakker te maken met lawaai), dus heb ik alleen staan dweilen, min of meer effectief, maar het deed me vooral denken aan de verschrikkelijke nacht die we in Montenegro hebben doorgebracht, wachtend op de dageraad. Het is grappig hoe geduldig je kunt zijn in al je hobby’s, 10 lagen verf op een leren portefeuille leggen, en je geduld verliezen bij de eerste weersomstandigheid.
Natuurlijk zei JB de volgende dag dat ik hem had moeten wekken.
De berg had zijn charme volledig verloren en ik kon niet wachten om terug te keren naar de 3e meest bevolkte stad van Frankrijk.
We zullen 1,5 dag in Lyon doorbrengen en ik weet niet waarom, deze stad laat me zo dromen dat ik me moeilijk kon realiseren dat ik er echt was. Ik heb jullie verteld over mijn bezoek aan een atelier voor zijdedruk, ik zal jullie ook vertellen over zijn drukmuseum, dat me erg geraakt heeft.
Ik vond de Basiliek van Notre-Dame de Fourvière ook erg mooi. Het voordeel in Lyon is dat je bus- of tramtickets betaalt met de contactloze functie van je bankkaart, dat is handig.
Bij het terugkeren geselde de regen ons gezicht en maakte de helft van onze kleren nat, maar midden in de stad lijkt dat dragelijk terwijl je je in de bergen kwetsbaar en fragiel voelt.
Net na Lyon zijn we teruggekeerd naar Parijs (JB koopt per ongeluk tickets vanaf het station TGV vlakbij de luchthaven). Ik heb de machine aan mijn zus teruggegeven, en ik heb mijn koffer van 22 kg naar 12 kg verkleind. In Parijs heb ik de beurs voor zeldzame boeken bezocht met mijn vriendin M. voordat ik alleen naar Tours vertrok om mijn boekbindstage, in Chartres voor mijn glas-in-loodstage van glas-in-lood, gevolgd door een mini roadtrip door Europa. Ondertussen vlogen JB en V. naar Nepal, met een tussenstop in Abu Dhabi, met als doel: het Everest Base Camp.
