Mijn favorieten van dit moment [augustus 2026] – Islamitische kunst, Vermogensniveaus, Leren plateau, Guqin
Biomorfe motieven
Deze maand heb ik mijn computer en toetsenbord losgelaten voor plumeaus, linialen en passers. Ik wil al maanden aan de slag met biomorfe motieven, maar boeken erover lezen gaf me niet genoeg boost. Gelukkig heeft Domestika onlangs een cursus uitgebracht van Esra Alhamal. De cursus is basic maar visueel, en dat is juist bemoedigend: zelfs met weinig vaardigheden kun je iets moois maken.
Elke keer als ik aan een nieuwe kunstvorm begin, vergeet ik het belangrijkste: je moet KOPIËREN eerst je bewegingen beheersen, daarna INVENTEREN. Ik begin vaak aan projecten die from scratch zijn gemaakt, terwijl ik er de vaardigheden niet voor heb, in plaats van gewoon een bestaand ontwerp te kopiëren, fouten te maken op dat ontwerp en later mijn eigen ontwerp te creëren.
Dus elke keer herlees ik een passage uit het boek Uitmuntendheid bereiken (waarvan ik hier een review heb gemaakt) Amazon-link, dat voortdurend herinnert aan 10.000 tot 20.000 uur oefening voordat je een nieuwe vaardigheid goed beheerst, om me te motiveren. Het boek bekritiseert een samenleving die inspanning en meesterschap minacht, het instant en passief bevordert, en doet geloven dat alles je toekomt zonder werk. Deze houding vermindert ambitie en discipline. Het ideale leerproces duurt vijf tot tien jaar. Dat lijkt lang, maar over een leven stelt een professionele carrière ons in staat om – op hetzelfde niveau als een genie – minstens 3 vaardigheden te beheersen. En toch rusten velen op hun lauweren en stoppen met leren, terwijl ze ruim de tijd hebben om de ene na de andere vaardigheid op te doen. Bovendien verandert de samenleving momenteel enorm; stoppen met leren is mikken op werkloosheid.
Vermogensniveaus volgens de Chinezen
Aan de andere kant van de planeet hebben we heel Azië, dat noch inspanning noch meesterschap minacht. Ik ontdekte bij het bekijken van Chinese video’s dat er een welvaartsschaal circuleerde in China. Deze schaal stelt iedereen in staat zich te “positioneren”. In tegenstelling tot het Westen, waar men spreekt van de top 1%, top 0,01%… is de bevolking in China zo enorm en de verschillen tussen steden zo groot, dat men zich “positioneert” ten opzichte van zijn net worth (vermogen) en de schaal is verdeeld in 11 niveaus. Ik heb de originele Chinese afbeelding door AI laten vertalen en de bedragen laten omrekenen naar euro’s. De afbeelding is niet perfect, maar men begrijpt het.
Enkele opmerkingen:
Men ziet dat zelfs niveau A4 met een vermogen van slechts €130 wordt beschouwd als voldoende om te overleven. Vast op het Chinese platteland, maar het is interessant om zo’n breed scala te zien. Het is uiteindelijk een kwestie van keuze en de mate van vrijheid die men wil nastreven.
De Chinezen denken dat succes voor iedereen toegankelijk is, maar om keizer/koning te zijn, heb je het mandaat van de Hemelnodig. Dus ondanks alle inspanningen kan men het niet bereiken. Niveau A8.5 wordt beschouwd als de grens van de gewone sterveling. Dat wil zeggen dat iemand uit een normale familie (ook wel niet de erfgenaam van Hermès, Bouygues…) volgens de Chinezen toch het astronomische bedrag van 6,5 miljoen euro kan bereiken door het zweet van zijn voorhoofd (meritocratie). Dat is een heel groot bedrag, zelfs voor Europa, dus stel je dat bedrag voor in China, waar je voor €1 uit eten kunt, dat is enorm! Het is een zeer optimistische boodschap, want dat betekent dat men, zonder het mandaat van de Hemel of een machtige familie, toch 6,5 miljoen euro aan vermogen kan bereiken voordat men wordt geblokkeerd door zijn geboorte. De factor x10 tussen A7 en A8 scheidt een werknemer die zeer goed betaald wordt en die zijn spaargeld investeert, van een ondernemer. En de factor x3 scheidt een ondernemer die hard werkt (A8) van een ondernemer die hard werkt en emotionele intelligentie heeft (A8.5).
Echter, vanaf A9 is het niet langer meritocratie; de Chinezen erkennen dat men een goede pedigreenodig heeft. De vermogensverhouding tussen A9 en A8.5 is slechts 2, maar A9 is een niveau dat bijna onbereikbaar is zonder erfenis, zeer sterke ondernemersprestaties of grote hefboomwerking op het gebied van onroerend goed/financiën. In China is rijkdom sterk verbonden met onroerend goed, financiële activa en toegang tot zeldzame kansen die een solide netwerk vereisen. Het is beter om in een rijke familie geboren te zijn (of deel uit te maken van de regering) voor niveaus A9 en hoger. Het is grappig dat China openlijk pedigree & netwerk erkent als het glazen plafond, in tegenstelling tot Frankrijk, dat zeer hypocriet is over zijn elite & de rol van familieafkomst.
Vanaf A9 spreekt men van “klein doelwit”. Wang Jianlin, voorzitter van de Wanda Group en toen de rijkste man van China, was te gast in een interviewprogramma in augustus 2016. Een jongere vroeg hem hoe hij zo rijk als hij kon worden, en hij antwoordde in essentie: veel studenten zeggen dat ze de rijkste willen worden of het grootste bedrijf ter wereld willen creëren, zonder een concreet doel of plan. De eerste van de planeet willen zijn, is de juiste richting, maar het is beter om eerst een klein haalbaar doel te stellen, met als voorbeeld eerst honderd miljoen yuan (12,5 miljoen euro) verdienen, en zich af te vragen of men dat in drie of vijf jaar kan bereiken. De kloof tussen het woord ‘klein’ en het astronomische bedrag van 100 miljoen RMB zorgde onmiddellijk voor opschudding op de Chinese sociale media en de uitdrukking “stel je eerst een klein doel” werd binnen enkele uren een virale uitdrukking, op alle mogelijke manieren geparodieerd (‘een klein doel stellen, zoals een artikel schrijven dat meer dan een miljoen views haalt’, ‘een klein doel stellen, zoals een Nobelprijs winnen’, enz.).
Bibliophilie
Op Facebook kwam ik de video tegen van een Vietnamese bibliofiel die zijn 14 favoriete boeken opsomde. Hij is architect en ik hou erg van de manier waarop hij een mooie leesruimte voor zijn gezin creëert.
Hier is zijn lijst, ik zet degenen die ik heb gelezen in het vet:
- De Mier en de Duif (verzameling van 103 Russische fabels) — Leo Tolstoj (Amazon-link)
- Het Leven van Pi — Yann Martel (Amazon-link)
- Alleen op de wereld — Hector Malot (Amazon-link)
- Eternal bread — Alexander Belyaev (Amazon-link)
- Thương Nhớ Mười Hai — Vũ Bằng
- Ivanhoe — Walter Scott (Amazon-link)
- Watermarge — Shi Nai’an (Amazon-link), ik heb al gesproken over de vier grote Chinese klassiekers hier
- Thích Ca Mâu Ni Phật — Tinh Vân Đại Sư
- Sapiens — Yuval Noah Harari (Amazon-link), mijn review
- Een korte geschiedenis van de wereld — E. H. Gombrich (Amazon-link)
- Michelangelo: A Life in Six Masterpieces — Miles J. Unger (Amazon-link)
- De Prins — Niccolò Machiavelli (Amazon-link)
- The Cult of the Luxury Brand: Inside Asia’s Love Affair with Luxury — Radha Chadha en Paul Husband (Amazon-link)
- Truyện Kiều — Nguyễn Du
Bibliofielen stellen vaak dit soort lijsten op prijs. Om tot deze lijst te komen, heeft de persoon 400-500 boeken moeten lezen. Dat bespaart ons veel leestijd. Nummers 1, 3 en 4 zijn boeken die hij kinderen sterk aanraadt.
Een kleine opmerking over #13. Stoned: Jewelry, Obsession, and How Desire Shapes the World van Aja Raden (Amazon-link) en The Cult of the Luxury Brand (Amazon-link) leggen heel goed de mechanismen uit die aanzetten tot het consumeren van luxeproducten. Wanneer ik het gevoel heb dat ik me te veel laat meeslepen door een golf van consumentisme, herlees ik ze en dat kalmeert me meteen.
Leren dienbladen
Mijn leerleverancier in Vietnam is begonnen met het maken van leren dienbladen. Ze verkopen niet zo goed, dus ik denk dat ze de productie binnenkort stopzetten. Ik heb snel het ronde dienblad in bordeauxkleur gereserveerd (50€, diameter 27,5cm). Ik geef toe dat ik op dit moment een beetje FOMO heb, maar ik hou bijzonder van nubuckleer van geiten en ik weet dat ze geen voorraad meer hebben. De buitenkant is stevig epsomleer. Ik weet niet wanneer ik het kan aanraken, maar in ieder geval weet ik dat het van MIJ is 😀 Dit dienblad zal dienen om mijn kralen op te bergen.
Guqin
Ik raakte geïnteresseerd in traditionele Chinese instrumenten: de Guqin en Guzeng. Na verschillende stukken te hebben geluisterd, voel ik me meer aangetrokken tot het kalmerende geluid van de Guqin. De guqin werd vanaf het begin ontworpen en beoefend als een instrument voor spirituele cultivatie. Oorspronkelijk had het slechts 5 snaren, overeenkomstig de 5 elementen. En het produceert 3 soorten klanken die overeenkomen met de hemel, de aarde en de mens. Vroeger luisterde ik naar mantra’s om me weer in balans te brengen, nu voeg ik er Guqin-stukken aan toe. Typ Guqin op YouTube en je vindt er genoeg.
Gemarineerde tonijn in sojasaus
Het zal nooit zo lekker zijn als het Michelin-restaurant in Seoul, maar in ieder geval zal ik niet staan kwijlen bij de foto’s van krab/zalm/garnaal gemarineerd in sojasaus vanuit Tahiti. Nu kan ik tonijn (wilde Tahitiaanse) gemarineerd in sojasaus bereiden. En het is heerlijk!!!! Ik raad je sterk aan om het te proberen als je van rauwe vis houdt. Het is heel makkelijk, het moeilijkste is om er niet te veel van te eten. Mijn recept is hier beschikbaar.
Sinds we weer sedentair zijn geworden, heb ik geleerd om onze favoriete gerechten te koken en eerlijk gezegd heb ik het niet slecht gedaan. Wanneer ik te veel tijd in de keuken doorbreng, eet ik niet meer omdat mijn neus alles opneemt en ik het gevoel heb geen honger meer te hebben. Dus mijn specialiteit zijn gerechten die weinig voorbereidingstijd kosten, of die vanzelf sudderen in de Cookeo, bijvoorbeeld tartaar (rundvlees, tonijn, sint-jakobsschelpen), marinades, rundvlees bourguignon, couscous, tajines… Het probleem is dat ik deze gerechten niet meer in een restaurant kan eten omdat ik ze flauwer zal vinden dan mijn eigen recepten 🙁
