[Reflectie] #25: Carrièreswitch, FIRE… wanneer geld dient als bevrijding

JB en ik krijgen vaak berichten van mensen die zich willen omscholen naar onze vakgebieden (JB vertelde over zijn omscholing hier en en ik hier), vaak om later te kunnen reizen. Het patroon is altijd hetzelfde: de persoon heeft een goed salaris, maar verveelt zich of ziet geen zin in zijn bullshit job. Probleem: hij verdient 60k en na een omscholing wordt hij weer junior en kan hij maar 35k verwachten. Zodra het over salaris gaat, stopt het gesprek abrupt, het is altijd hetzelfde.

Op dat moment legt hij uit dat hij nog een hypotheek heeft, een kind heeft, en niet weet waar hij het geld vandaan moet halen om de daling te compenseren. Het omscholingsproject gaat de ijskast in.

Maar eigenlijk heeft hij al ervaring en zal hij zijn niveau (60k) binnen 4 of 5 jaar terugkrijgen (3 jaar in mijn geval, op voorwaarde dat je van baan verandert), niet pas over 15 jaar zoals hij denkt. Dus het verlies duurt maar een paar jaar, het is verre van eeuwig.

Als de persoon blijft hangen in een kortetermijnvisie, in de modus ‘hoe red ik het met 25k minder?’, dan zinkt hij nog dieper weg in zijn huidige baan. En hij komt er pas uit met pensioen. De cirkel is rond.

Daarom herhaal ik vaak: geld is er alleen maar om vrijheid te kopen. Als de persoon wat spaargeld opzij heeft gezet, compenseert hij het inkomensverlies en aarzelt hij minder om van baan te veranderen. En als zijn spaargeld jarenlang goed heeft gerendeerd, is het groot genoeg om echt als buffer te dienen tijdens de omscholing. Maar vaak sluit de persoon zichzelf op in zijn gouden kooi, gooit de sleutel weg en verbaast zich dat hij niet meer beweegt.

Het grote probleem? Er ontbreekt cruciaal langetermijnvisie in onze financiële opvoeding. Ik heb heel wat boeken over dit onderwerp gedeeld op mijn blog en Insta, maar laten we eerlijk zijn: niemand leest ze.

JB en ik hebben het geluk gehad dat we jarenlang goed verdienden, maar vooral dankzij onze spaarinspanningen en investeringen voelden we ons vrij om ons om te scholen (en veel minder te verdienen :D)

Het is nooit te laat om je erin te verdiepen. Met de inflatie die stijgt, is het zelfs het juiste moment. En als het voor jullie echt te laat is, denk dan aan jullie kinderen*. Zij krijgen later de vrijheid om gedurfde keuzes te maken, zonder verlamd te worden door de angst voor gebrek.

*Nog een ding: als je je geld op een rekening zet met 2,5% rente en de inflatie is 5%, dan verlies je gewoon geld. Daarom hebben zoveel mensen het gevoel dat ze steeds armer worden, zonder precies te begrijpen waarom.

FIRE

Totale vrijheid is precies waar aanhangers van de FIRE-beweging naar op zoek zijn (Financial Independence, Retire Early : financiële onafhankelijkheid en vervroegde uittreding). Zij gaan verder dan een carrièreswitch: het is het stoppen met ratrace. Voor wie het niet kent: het principe van FIRE is om genoeg te sparen en te investeren om ruim voor de pensioengerechtigde leeftijd te kunnen stoppen met werken, vaak rond je 40e, en te leven zoals je wilt.

Op tv worden vaak karikaturale FIRE-aanhangers getoond, extreem zuinige mensen die elke cent omdraaien, heel sober leven en elke uitgave vermijden om tijdens hun carrière zoveel mogelijk geld op te hopen. Maar hier op deze blog is de mentaliteit heel anders: wij gaan meer voor overvloed dan voor schaarste.

Eerlijk gezegd heb ik altijd geloofd dat het makkelijker is om je inkomen te verhogen dan om je hele leven op elke euro te beknibbelen. De vraag die me vaak gesteld wordt is: hoe verdien ik meer? Het antwoord: door een nichete kiezen. Door je echt te specialiseren in een specifiek domein, maar dan grondig, tot je een van de dertig mensen in Frankrijk bent die kunnen doen wat jij doet. Dan wordt het salaris dat je wilt vanzelf haalbaar. JB en ik laten onze vaardigheden ook regelmatig valideren met erkende certificeringen.

Voor wie zich zorgen maakt dat hij zich zal vervelen zonder werk, is het concept “barista FIRE” geruststellend: het biedt een compromis tussen financiële onafhankelijkheid en het behouden van een deeltijdse professionele activiteit. In plaats van te mikken op volledig en onmiddellijk pensioen, bouwt de persoon genoeg vermogen op om een deel van zijn uitgaven te dekken met passief inkomen uit zijn investeringen. Voor de rest blijft hij werken, vaak in een lichte baan of eentje die hij leuk vindt (zoals barista, ober of freelancer), zodat hij zonder druk in zijn financiële behoeften kan voorzien.