Kasteel Matsumoto, Kersenbloesem, Wasurebi-boerderij en Ryokan [Roadtrip door Japan #3]

Vandaag zijn we vrij laat wakker geworden voor een check-out om 9.45 uur. Ons hotel in Matsumoto biedt geen ontbijt aan, maar er is een grote ruimte waar we gratis warme dranken kunnen pakken. Mijn ouders hebben ook veel gebak gekocht en meegenomen.

Dit reisverslag maakt deel uit van een serie reisverslagen over onze roadtrip in Japan. Als je de vorige afleveringen hebt gemist, hier zijn de links: de route, carnet #1, #2

Deel 1: Reisverslag
Deel 2: Praktische tips

Deel 1: Reisverslag

Dag 2 van de roadtrip

De eigenares van het hotel vraagt naar ons programma voor vandaag. Ik vertel haar over het kasteel van Matsumoto. Ze raadt ons een heuvel bedekt met kersenbloesem aan, die ik totaal niet kende, op 10 minuten rijden hiervandaan.

Kasteel Matsumoto

Maar eerst gaan we het kasteel van Matsumotobezoeken. We halen onze auto op van de parkeerplaats, laden onze bagage in en parkeren vlak naast het kasteel (parkeerplaats 200 yen). Het is vrij veilig in Japan om je bagage in de kofferbak te laten, ook al nemen we voor de zekerheid onze laptops mee.

We zijn super blij om te zien dat, omdat we in een bergachtig gebied zijn, de kersenbomen een week achterlopen op Tokio en 10 dagen op Kyoto/Osaka, dus ze staan nu in volle bloei !!! We dachten dat we maar één of twee kersenbloesems zouden zien. Rondom het kasteel staan volop kersenbomen. Dit kasteel is erg mooi met zijn rode brug (gesloten), maar ik heb begrepen dat het interieur de moeite niet waard is. We bekijken dus alleen de buitenkant, zonder entree te betalen (700 yen), want we hebben nog veel te doen vandaag.

Een bloeiende heuvel

Op 10 minuten rijden ligt de bloeiende heuvel waar de dame van ons hotel over sprak: Koboyama Tumulus. Ook al hadden we foto’s op internet gezien, de werkelijkheid is nog beter. We kunnen niet geloven dat we zoveel geluk hebben en dat zo’n plek bestaat.

Een hele heuvel is bedekt met kersenbloesem in volle bloei, in de roze kleur die ik zo mooi vind. De wind laat duizenden blaadjes tegelijk vallen en ik weet zeker dat een beetje regen of 3-4 dagen genoeg is en het landschap zal er heel anders uitzien.

De parkeerplaats (gratis) heeft maar een tiental plekken, maar de plekken komen vrij snel vrij.

Daio Wasabi Farm

Toevallig ontdekte ik deze wasabi-boerderij niet ver van Matsumoto. Het is de grootste van Japan! De plek zelf is schilderachtig.

Wasabi komt van de wortel van een plant en die moet met zijn voeten in niet-stilstaand water staan, maar ook niet te diep.

De wasabiplant wordt gekweekt in een rivier of in een waterval. Hier is er een waterbron die de zeer grote wasabi-boerderij voedt. We zien de planten in al hun vormen: klein en groot, verborgen voor of blootgesteld aan de zon. De rondleiding door de boerderij is autonoom en gratis.

Maar wat ons vooral interesseert, is het restaurant: ze hebben erg interessante menu’s en we krijgen allemaal een wortel om te raspen. Dat is best leuk. De wasabi prikt heel erg als je het alleen eet, maar eenmaal gemengd met rijst en de andere ingrediënten, proef je het niet eens meer, heel grappig! De rest van het menu komt van andere delen van de plant, en alles is heerlijk. Het water dat in de keuken wordt gebruikt, komt 100% uit de nabijgelegen waterbron.

Wasabi om te raspen:

Wij kiezen voor het menu met zalm en mijn vader die met soba. De soba uit deze regio is ook erg beroemd, en we krijgen de ‘koude’ versie, dat wil zeggen dat je de soba in een sojabasis-saus moet dompelen.

Daarna bezoeken we de souvenirwinkel met de bedoeling veel wasabi mee te nemen. Helaas moet de wasabi (ook in tube) gekoeld bewaard worden en we hebben geen mogelijkheid om dat te doen tijdens de roadtrip. We kopen toch een rasp (om de verse wasabi van de lunch op te maken), wasabi-biscuits, en eten een wasabi-ijsje. Je snapt het al, alles bevat hier wasabi.

De meeste wasabi die ons in de wereld wordt geserveerd, is niet echt, want echte wasabi is erg duur. Zelfs hier wordt het per gewicht verkocht. We hebben de prijs van de wasabi-wortels in de souvenirwinkel vergeleken met wat we in het menu hadden en ik denk dat we waar voor ons geld krijgen, want het menu kost ongeveer 1780 yen en alleen de wortel kost 550 yen!

Iedereen is blij met de ervaring, want het was totaal onverwacht.

Narai-juku

We rijden 1 uur naar Narai-juku, een dorp bevroren in de tijd, dat vol zou moeten zitten met theehuizen, ryokans en souvenirwinkels. Helaas lijkt het doordeweeks een beetje dood, overal staat ‘gesloten’. Niets te vergelijken met de video’s die ik op Instagram heb gezien. Het goede nieuws is dat de miniparkeerplaats van het dorp beschikbaar is (je moet 500 yen in een doosje doen om te betalen).

Ik denk dat de bedrijvigheid pas in het weekend op gang komt, maar een paar winkels zijn open. De specialiteit lijkt houten voorwerpen en wijn te zijn. We vinden heel leuke souvenirs en bezoeken een typisch oud Japans huis van 400 jaar oud. De entree kost 300 yen per persoon.

Op weg naar de ryokan

We stappen weer in de auto en in 1,5 uur hebben we de tijd om te genieten van duizenden kersenbloesems in volle bloei, om veel bergen op en af te gaan, 5 graden te winnen en te verliezen en een twintigtal tunnels te nemen (waarvan de langste 4 km meet!).

We arriveren vermoeid bij onze ryokan Kazeya Ryokan om 18.00 uur. Maar die is nog mooier dan in mijn verbeelding! Ik verbaas mezelf, want ik heb het programma heel lang geleden opgesteld en ik weet niet meer precies wat ik had opgeschreven. In mijn herinnering was dit hotel niet per se goed beoordeeld vergeleken met andere ryokans in het dorp, maar de andere konden niet gereserveerd worden zonder 36 e-mails te sturen. Deze is online te boeken via Booking (Booking.com-link. Reken op 120€/kamer + diner. Ik ben best trots op mijn 100% gepersonaliseerde route en mijn reputatie van “bureau Anh” (bijnaam gegeven door mijn naasten die graag veel met mijn routes reizen) blijft intact.

Ken je het principe van de ryokan? Dit zijn luxe pensions, gelegen in de natuur, met een onsen binnen en vaak met halfpension. We hebben twee traditionele kamers met tatami. Mijn ouders zijn geüpgraded en hebben een enorme kamer, zo enorm dat er 2 badkamers zijn en een kamer alleen voor de woonkamer. Wij hebben een kleinere kamer met 2 tafels naast de twee traditionele bedden, direct op de tatami geplaatst.

Twee kimono’s liggen al in de kast, het staat JB zo goed, ik hoop ergens in Tokio een yukata voor hem te vinden.

We bezoeken ASAP de onsens die te privatiseren zijn (zonder extra kosten). Er zijn twee sleutels om er toegang toe te krijgen. Wie het eerst komt, het eerst maalt. De buiten-onsen is kleiner en kouder, de binnen-onsen is warmer en groter maar je kunt er wat stikken. Mijn ouders delen de onsens niet graag (uit schaamte), dus ik geef toe dat het moeilijk was om een ryokan te vinden met een badkamer in de kamer + onsens die te privatiseren zijn. Over het algemeen hebben ryokans geen douche in de kamer, omdat ze aannemen dat iedereen zich al wast in de onsen. Dus als je je niet prettig voelt bij naakt wassen en ontspannen naast volslagen vreemden, kan deze ryokan met zijn geprivatiseerde onsens je aanspreken.

Wij daarentegen gaan naar de gedeelde onsens (niet-gemixt, dus ieder zijn kant), maar met geprivatiseerde onsens blijven mensen liever bij hun familie en er is niemand in de gedeelde onsens (die groter zijn en er zijn twee baden naast elkaar, een binnen en een buiten). De onsens zijn geopend tussen 15u en 9u ’s ochtends, je kunt er midden in de nacht heen als je wilt.

Het bronwater van deze regio wordt “beauty spring” genoemd omdat het de huid verfraait. Het voelt daarna heel zacht aan.

Hier, in tegenstelling tot andere ryokans, is het diner een extraatje en wordt het geserveerd in een eetzaal in plaats van op de kamer. Dat is niet erg, want we willen toch samen eten. Maar ik had niet verwacht dat het een geprivatiseerde eetzaal zou zijn! Mijn ouders kijken vol verbazing naar dit mooie schouwspel. Bovendien heb ik niet eens gekozen voor een maaltijd kaiseki (8000yen, traditioneler, meer gerechten en moeilijk te waarderen door de Europese smaak). Ik heb gewoon een normaal menu genomen met de optie “hida beef”, een specialiteit uit de regio. Het diner kostte ons 3500yen per persoon (alleen contant te betalen).

Dit “hida beef” lijkt me van hoge kwaliteit, omdat het bijzonder goed gemarmerd is. Japans rundvlees wordt geclassificeerd (A1 tot A5), en we nemen vaak ofwel A4 of A5, dit moet naar mijn mening minimaal A4 zijn, zo mooi en mals als het is. We bakken het rundvlees in zijn eigen vet, en iedereen is verbaasd over zijn buitengewone malsheid. Het Kobe A5 rundvlees is zeker beter, maar eerlijk gezegd, de hida beef kan er goed tegenop!

De thee wordt in grote hoeveelheden aangeboden. Mijn ouders kiezen voor warme sake (180ml is ruim voldoende voor twee).

Mijn ouders, geconfronteerd met de luxe van deze ryokan en de service, dachten dat we ons failliet hadden betaald voor dit hotel, maar door de daling van de yen en onze strategische keuze (ryokan niet erg toegankelijk met openbaar vervoer), betalen we slechts 120€/nacht (Booking-link), minder dan onze eerste ryokan nabij Osaka 6 jaar geleden.

Vanwege de extra stop (bloemenheuvel), hebben we geen tijd gehad om ons kleine dorpje te bezoeken, maar het programma van morgen is heel licht, het dorpsbezoek wordt uitgesteld tot morgenochtend (zie onze reisgids).

Deel 2: Praktische tips

De gedetailleerde route van onze roadtrip is hier beschikbaar

• Parkeren nabij kasteel Matsumoto: 200yen
• Kasteel Matsumoto: 700yen als je naar binnen gaat, anders gratis
• Daio Wasabi Farm: gratis bezoek. Restaurant: 1800yen/persoon
• Narai-juku: parkeren 500yen
• Narai-juku: bezoek aan een oud huis: 300yen/persoon
• Souvenirs: vanaf 650yen
• Kazeya Ryokan Booking.com-link : 120€/nacht inclusief ontbijt + 3500yen voor het diner (diner minimaal 2 dagen van tevoren reserveren)