Aankomst in Las Vegas & opticien: roadtrip door het Amerikaanse Westen #1

Na twee weken cruise waar onze hersenen volledig uitgeschakeld waren, vinden we met veel moeite de weg terug naar het normale leven.

JB heeft daarnaast gezondheidsproblemen (tand- en oogproblemen) terwijl we beginnen aan onze roadtrip door het Amerikaanse Westen. Gelukkig hebben we heel weinig geboekt en hebben we de auto 36 dagen, genoeg om lange pauzes te nemen om uit te rusten (en te werken).

Het cruiseschip zet ons af in Fort Lauderdale. We overnachten een nacht in Hollywood voordat we het vliegtuig nemen (bijna 6 uur vliegen) naar Las Vegas.

Dag 1

Bij aankomst zien we al meteen verschillende casinomachines in de luchthaven zelf, en reclame voor de verschillende shows. De luchthaven van Las Vegas ligt vlak bij de stad, dus er zijn vaste tarieven voor taxi’s per zone. Ons hotel ligt vrij dicht bij het hotel (Excalibur) dus we hebben het goedkoopste tarief (21$ + belastingen). Omdat we niet zo handig zijn met fooien, geven we wat (te) veel aan iedereen, uit angst om voor gierigaards en/of onbeschaafden door te gaan.

Ons hotel is enorm en alleen het inchecken duurt al minstens 30 minuten door het aantal gasten. We kiezen voor het inchecken via de mobiele app om sneller te gaan. Zo dienen onze telefoons ook als kamersleutel (via Bluetooth). Super handig (behalve als je batterij leeg is…)! Maar het hotel is zo oud dat ik er een beetje bang van word: het lijkt griezelig veel op dat in the Shining. Ook de lift. Ik voel me helemaal niet op mijn gemak. Gelukkig is het beddengoed fantastisch (dat is in de VS altijd top), alles is schoon, de douche is warm met goede waterdruk.

Ik zal amper energie hebben om naar het complex te lopen New York New York. Er is een kleine food court die de straten van New York nabootst. We vinden een goed beoordeelde deli . Het lijkt op Subway, er zijn te veel opties: het brood, de sauzen, de kazen… ik had niet zoveel opties en vragen verwacht en sta met open mond telkens als ze me vragen een optie te kiezen. De warme pastrami sandwich blijft mijn favoriet. Hij is minder lekker dan die we in New York aten, maar het is toch fijn, een goede sandwich voor een redelijke prijs.

Ik weet niet of ik kritischer ben geworden of dat onze buurt niet top is, maar onze tweede keer in Las Vegas is minder magisch dan de eerste keer. We vinden het erg goedkoop ogen, de casino’s zijn minder chique dan die we in Macau zagen.

De volgende dag moeten we normaal gezien naar Williams (op 3u20 rijden) ASAP maar JB kan niet meer door de oogproblemen. Hij heeft het gevoel dat hij moet in-/uitzoomen, zijn ogen constant moet aanpassen om goed te zien. Hij vraagt advies aan zijn bevriende arts (in Frankrijk) die zich niet al te veel zorgen lijkt te maken. Dat is al iets. Gezien de route die we de komende 30 dagen moeten afleggen, moedig ik JB aan om naar een van de vele optiekketens te gaan waar hij zonder afspraak een oogonderzoek en een bril kan krijgen, dezelfde dag nog.

Dus om 9u halen we de auto op bij Avis, die een kantoor heeft in ons hotel zelf (daarom hebben we het gekozen).

En om 10u gaan we naar LensCrafters voor het “eye exam” nadat we op internet hadden gelezen dat je je zonder afspraak kunt laten onderzoeken. Inderdaad, met behulp van ultrageavanceerde machines onderzoekt een oogarts JB voor 130$ (+3% bij betaling met bankkaart), toont hem verschillende correctieopties (ze hoeft niet eens glazen in de hand te houden, er is een machine die 10 correctieopties via de computer voorstelt). Hij gaat naar buiten met een recept: zijn oogklachten zouden volgens de oogarts te wijten zijn aan een verminderd zicht. Geen oogprobleem of ziekte in het bijzonder. Oef.

Deze winkel heeft echter niet de juiste glazen en raadt ons aan naar Eye Glass Worldte gaan. Er zijn verschillende winkels in Las Vegas en JB kiest voor de best beoordeelde, ook al ligt die iets zuidelijker. De verkoopster doet er eeuwig over om onze bestelling op te nemen (ze stelt ons heel veel vragen over Frankrijk!) maar ze heeft tenminste de glazen en we kunnen ze om 17u ophalen. Dit kost 365€ voor twee brillen (normaal + zonnebril) inclusief glazen en monturen.

Ik bel het hotel in Williams om te zeggen dat er geen enkele kans is dat we voor 9u aankomen (bovendien is er een uur tijdsverschil tussen Arizona en Las Vegas) en het hotel stelt me gerust door te zeggen dat de sleutel in een envelop zal zitten, aangezien ze geld hebben kunnen afschrijven via booking.com.

Tegen die tijd hebben we tijd over. Eerst lunchen we in een Japans restaurant met onbeperkt eten: we hebben 1u30 om te eten wat we willen. Het kost 27$/persoon. Het is een formule die ik bij heel wat Japanse restaurants in Las Vegas heb gezien. De service is erg snel. De prijs-kwaliteitverhouding is correct.

Daarna gaan we naar Las Vegas Books, een winkel voor tweedehands boeken om (in het echt) boeken vanEaston Presste zien. Het is een Amerikaanse uitgever, dus ik heb meer kans om ze hier goedkoop te vinden dan in Frankrijk. Oordeel: deze boeken zijn best mooi, maar zeker niet de 100$ nieuw waard. Ik kies voor een tweedehands boek van Easton Press voor 60$, met de vaste intentie om het precies op dezelfde plek een maand later te verkopen, ook al verlies ik er geld bij. De leukste ontdekking is The Hobbit, 1e druk 8e oplage in een erbarmelijke staat, maar het is tenminste de eerste keer dat ik een 1e druk zie. Beneden liggen de 3 boeken van In de ban van de ring, 1e Amerikaanse druk.

Een bezoekje aan Barnes & Noble (het equivalent van de Fnac in Frankrijk) stelt me in staat om Dune Messiah (deluxe edition) te kopen, duurder dan op Amazon, maar ik kan het boek tenminste vasthouden en doorbladeren voor de aankoop.

Ik heb dus genoeg leesvoer voor mijn roadtrip!

Om 16.00 uur doen we boodschappen bij Target. We hadden echte boodschappen moeten doen, want we gaan de komende dagen de woestijn in en daar is alles duurder. Maar we zijn zo moe dat we genoegen nemen met een pak brownies (voor het ontbijt), witte boterhammen, wat Vache qui rit, en een enorme jerrycan van 10L water om onze kleine waterflesjes te vullen. Meer om te overleven de komende uren dan voor meerdere dagen.

Om 17.00 uur wordt ons verteld dat helaas alleen JB’s leesbril klaar is, de zonnebril moet naar het labo gestuurd worden omdat die te complex is.
We besluiten om later terug te keren naar Las Vegas om ze op te halen.

JB probeert zijn leesbril en maakt zich zorgen omdat hij beter ziet, maar de accommodatie-/aanpassingsproblemen zijn er nog steeds. 3 uur en 20 minuten in het donker rijden (het is nu al vanaf 17.30 uur donker) met zijn nieuwe bril kan gevaarlijk zijn.

Ik stel JB gerust door te zeggen dat we op elk moment onderweg kunnen stoppen, ook al moeten we onze nacht in Williams opgeven, hij moet zich op zijn gemak voelen. Maar hij is moediger dan dat en heeft 4 uur kunnen rijden (we rijden langzamer in het donker) met regelmatige pauzes bij tankstations. We delen de weg met veel vrachtwagens, maar dat is maar beter ook, want ze wijzen ons de weg met hun lichten die kilometers ver zichtbaar zijn. We komen rond 22.00 uur aan bij het hotel (Arizona-tijd), compleet uitgeput.

We vinden inderdaad de sleutel van onze hotelkamer in een envelop. Het is een heel schoon en goed uitgerust motel. We doen het met de sandwiches en brownies die we bij Target hebben gekocht. Williams is een klein stadje op 1 uur van de zuidelijke ingang van de Grand Canyon. Het is half november en de hele stad is in kerstsfeer versierd. JB valt om van vermoeidheid en valt meteen in slaap. Morgen moeten we naar Maverick om 9.20 uur, waar we onze helikoptervlucht hebben.