Yosemite National Park – Roadtrip door het Amerikaanse Westen #11

Na Sequoia National Park staan we nu aan de poorten van Yosemite National Park. In de winter is de Tioga Road afgesloten, dus komen we het park binnen via El Portal Road.

Dit artikel maakt deel uit van onze serie over de roadtrip door het Amerikaanse Westen. Als je de vorige reisverhalen nog niet hebt gelezen, hier zijn ze: #1, #2, #3, #4, #5, #6, #7, #8, #9, #10

Deel 1: Reisverslag
Deel 2: Praktische tips

Deel 1: Reisverslag

Dag 17 van de roadtrip:

Ons hotel ligt in een gebied zonder telefoonontvangst. Zelfs wifi is er betalend, dus zitten we hier twee nachten zonder internet. Geen internet zorgt voor veel angst, omdat je het gevoel hebt van de wereld afgesloten te zijn, maar JB had me al gewaarschuwd bij het boeken van het hotel en we hebben alle voorzorgsmaatregelen genomen, vooral voor Google Maps, door de kaarten offline te downloaden voordat we hier kwamen. Dat is heel belangrijk omdat de telefoon onze enige gps is. Er rijdt echter een bus die Yosemite National Park bedient en die vlak voor ons hotel stopt. Dat moet handig zijn in de zomer!

We blijven hier twee nachten omdat ik dacht dat we veel te doen zouden hebben in Yosemite National Park, maar uiteindelijk was één nacht ruim voldoende geweest.

Een kort uitstapje naar de supermarkt in de buurt stelt ons in staat om iets te kopen voor de lunch. We hebben snel door dat guacamole met tortillachips een heerlijke, goedkope en makkelijk te bereiden lunch is. We doen niet eens meer de moeite om een boterham te maken. Te veel werk! Verrassing: er is gratis wifi in de supermarkt en we ontvangen een e-mail waar we lang op gewacht hebben, dat doet deugd. De caissière van de supermarkt ziet ons een bidon van 4 liter water kopen en vertelt ons dat we die later gratis kunnen bijvullen. Is dat in alle supermarkten zo? Geen idee! Sinds we de woestijn verlaten hebben, daalt ons waterverbruik drastisch, de 4 liter gaan lang mee.

We arriveren bij Yosemite National Park en aan de ingang vraagt een ranger of we sneeuwkettingen hebben. De dag voordien had de man in Sequoia National Park ons voorspeld dat het zou kunnen sneeuwen in Yosemite. Gelukkig voor ons is dat niet het geval, er ligt alleen wat ijs op de weg, maar het is zonnig. Natuurlijk had ik, “agente Anh”, zeer vooruitziend en gestrest als ik ben, de toegangsvoorwaarden, de risico’s, de routes, de afgesloten wegen, de weersvoorspellingen en de webcams van het park gelezen. Ik antwoord trots dat natuurlijk, we onze sneeuwkettingen hebben (gekocht in Moab !! en ik heb zelfs een YouTube-video offline gedownload die laat zien hoe je ze moet gebruiken). De ranger is enorm blij met ons antwoord, zegt dat hij trots op ons is en dat we veel beter geïnformeerd zijn dan de meeste bezoekers. Inderdaad, in de winter, of het nu sneeuwt of niet, moet je naar Yosemite komen met sneeuwkettingen in de kofferbak.

De besneeuwde wegen van het park trekken ons niet aan, dus we zullen ze nooit gebruiken. Bovendien hebben we ze zonder het te weten gekocht in een winkel van een nationale keten, dus we kunnen ze (omdat ze nieuw zijn) laten terugbetalen in een andere winkel van dezelfde groep (dank aan JB die de kassabon goed heeft bewaard).

We begrijpen al snel dat de wegen eenrichtingsverkeer zijn. Dus als je een uitkijkpunt mist, moet je de hele ronde doen en 15 minuten verliezen.

Ons eerste uitkijkpunt is de Bridalveil Falls Viewpoint. Helaas is het pad dat ernaartoe leidt in renovatie. We zijn erg verdrietig, maar worden enkele minuten later getroost wanneer we zien dat er een ander uitkijkpunt is dat nog bevredigender is.

Tunnel View is waarschijnlijk het beste uitzicht op Yosemite. Hier zie je de vallei, de mythische El Capitan, de Bridalveil Falls-waterval, Half Dome, een beetje sneeuw die blijft liggen, het is absoluut adembenemend.

Ik neem het stuur over, want ik merk dat er niemand op de weg is en de bochten stellen me in staat om mijn rijvaardigheid te perfectioneren. Op weg naar Yosemite Valley View hebben we een ongelooflijk uitzicht op de Bridalveil Falls…

… voordat we El Capitan van dichtbij zien (bij El Capitan Meadow). JB vertelt me dat hij op Netflix een documentaire over El Capitan heeft gezien, waarin mensen zich op parkeerplaatsen met hun verrekijker installeren om de klimmers te observeren. Maar vandaag is er helaas niemand.

Yosemite Valley View is ook erg mooi. Onderweg zien we enkele zeer leuke stranden, het moet cool zijn om er in de zomer te zwemmen.

Dan geeft Yosemite Falls Vantage Point ons een meer dan bevredigend uitzicht op de hoogste waterval van de Verenigde Staten. Hij bestaat uit 3 delen, maar van veraf zie je er maar 2. Helaas is de waterstand in de winter niet erg hoog, maar in de lente met het smeltwater zal hij veel indrukwekkender zijn.

In het begin wilde ik niet naar de Lower Yosemite Fall Trailhead lopen toen ik de lage waterstand van de waterval zag, maar er is hier niets anders te doen dan te trekken. We missen de parkeerplaats van het pad en moeten opnieuw de hele ronde doen. Ik maak van de gelegenheid gebruik om meerdere keren rond te rijden en mijn bochten te perfectioneren, ik geloof dat ik de weg naar Yosemite Village nu uit het hoofd ken 😀 Kortom, we parkeren eindelijk en komen aan bij het onderste deel van de waterval, en we doen de ronde over het pad om onze benen te strekken en frisse lucht te happen. Het is veel minder koud dan gisteren, maar ik ben toch blij dat ik mijn jas heb meegenomen. Hij was erg omvangrijk toen ik mooi weer had in Nice en Barcelona, maar nu is hij kostbaar en zal dat ook zijn in Peru en Bolivia.

Met de sluiting van de Tioga Road, eindigt onze verkenning helaas hier. We hadden anders wat moeten trekken (bijvoorbeeld om dichter bij El Capitan te komen).

We zijn een beetje teleurgesteld, omdat we dachten dat er meer uitkijkpunten zouden zijn. Maar goed, Yosemite blijft legendarisch en JB is erg moe van de lange uren rijden de afgelopen dagen (5 tot 6 uur per dag), de extra overnachting die we hier geboekt hebben zal ons van pas komen.

P.s.: Er is een deel van Yosemite dat Mariposa heet, waar je ook veel sequoia’s kunt zien. Maar wij hebben ze gezien in Sequoia National Park dus daar zijn we niet naartoe geweest.

Middag: volledige rust. Ik ben erg blij, want zo kan ik verschillende boeken uitlezen en die later in San Francisco weer verkopen.

’s Avonds eten we in het hotel, want er is niets anders in de buurt. De burger die ze ons serveren is middelmatig, maar veel beter dan wat je in Frankrijk kunt krijgen. Twee andere toeristen praten met de serveerster. Deze keer let ik niet erg op hun gesprek, want ik vind de stem van een van de heren bijzonder onaangenaam. Maar mijn radar ging onmiddellijk weer aan toen ik “bear” hoorde! Ze zijn vandaag oog in oog komen te staan met twee beren: een moeder en een baby. Ohlala, mijn grootste nachtmerrie! De toeristen naast hen maakten, in plaats van om te keren, een grote selfiesessie. De serveerster beweert dat je er niet veel ziet en dat ze geluk hadden (om beren te zien), en pech om naast Instagram-toeristen te staan.

Dit is wat je moet doen bij een ontmoeting met een beer:

Bezoekers die een beer tegenkomen, moeten afstand houden voor de veiligheid en het respect voor zichzelf en het dier. Als bezoekers een zwarte beer zien in onontwikkelde gebieden, moeten ze op minstens 50 meter afstand blijven. Als ze een beer tegenkomen in ontwikkelde gebieden, moeten ze standhouden en de beer wegjagen door hun armen op te heffen en heel harde geluiden te maken. Zwarte beren kunnen dominantie tonen door een schijncharge te maken, vooral wanneer ze voedsel of welpen bewaken. Aanvallen zijn zeldzaam, en niemand is gedood of ernstig gewond geraakt door een zwarte beer in Yosemite.

De bezoekers die een beer tegenkomen, zouden afstand moeten houden voor veiligheid en respect voor zichzelf en het dier. Als bezoekers een zwarte beer zien in onontwikkelde gebieden, zouden ze op minstens 45 meter afstand moeten blijven. Als ze een beer tegenkomen in ontwikkeldegebieden, zouden ze stand moeten houden en de beer moeten afschrikken door hun armen op te heffen en veel lawaai te maken. Zwarte beren kunnen hun dominantie tonen door een schijncharge te simuleren, vooral wanneer ze voedsel of welpen beschermen. Aanvallen zijn zeldzaam, en niemand is gedood of ernstig gewond geraakt door een zwarte beer in Yosemite.

Het vervolg van onze reis naar San Francisco, is hier

Deel 2: Praktische tips

Al onze routes en bezienswaardigheden zijn beschikbaar op deze Google Maps-kaart. Ik heb al uitgelegd hoe je kunt profiteren van onze aangepaste kaarten hier

• Yosemite National Park: toegang inbegrepen in de America the Beautiful-pas ($80 voor een jaar)
• Hotel: Cedar Lodge (Booking-link): €98/nacht